Η πιο άμεση λύση για το κότσι

Η πιο άμεση λύση για το κότσι

Με μια πρωτοποριακή τεχνική της πλαστικής χειρουργικής ο ασθενής φεύγει από την κλινική περπατώντας .
27 Οκτωβρίου 2016


Η κεφαλή του μεταταρσίου, δίπλα στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού, προβάλλει προς τα έξω και το δάχτυλο αποκτά μια κλίση προς τα μέσα. Το αποτέλεσμα είναι
το κότσι, μια ανατομική ανωμαλία που ταλαιπωρεί κατά βάση τις γυναίκες. Ο πιο σημαντικός προδιαθεσικός παράγοντας είναι η κληρονομικότητα καθώς το μεγαλύτερο ποσοστό όσων υποφέρουν από κότσι δηλώνουν ότι το είχε ένας από τους δύο γονείς τους. Σε αυτή την περίπτωση το πρόβλημα είναι πιθανό να εμφανιστεί ήδη από την περίοδο της εφηβείας.

Επίσης συμβάλλουν τα παπούτσια με στενή μύτη αλλά και τα ψηλά τακούνια που «προωθούν» το πόδι προς τα εμπρός με αποτέλεσμα να «στριμώχνονται» τα δάχτυλα στο μπροστινό μέρος του παπουτσιού. Κότσι εμφανίζουν συχνά και οι μπαλαρίνες που χρησιμοποιούν τα ειδικά παπούτσια για να χορεύουν στις μύτες των ποδιών τους. Oι χορεύτριες, στην προσπάθειά τους να ισορροπήσουν στο κέντρο του ποδιού, πιέζουν τα δάχτυλα μέσα στο στενό παπούτσι κι έτσι το μεγάλο δάχτυλο «υποχρεώνεται» να στραφεί προς τα έξω.

Αρχικά η ενόχληση είναι αισθητική στο πέρασμα του χρόνου όμως το κότσι παραμορφώνεται, πονάει και εμφανίζεται τοπικά αρθρίτιδα. Καθώς η κεφαλή του μεταταρσίου εξωθείται προς τα έξω, προκαλείται η δυσμορφία. Στις χειρότερες καταστάσεις, η κεφαλή του μεταταρσίου παρουσιάζει υπερόστωση ή ακόμα και εξάρθρωση επιδεινώνοντας την εικόνα με υπερκεράτωση ή και εξέλκωση στο
δέρμα. Τότε πια υπάρχει και πρόβλημα στη βάδιση.

Διόρθωση εξπρές και στα δύο πόδια
Από την πλευρά της επανορθωτικής, αισθητικής και πλαστικής χειρουργικής η επέμβαση επανόρθωσης της βλαισότητας του μεγάλου δακτύλου διαφοροποιείται από τις κλασικές χειρουργικές τεχνικές. Δεν προβαίνει σε οστεοτομία του μεταταρσίου και οστεοσύνθεση στη σωστή θέση αλλά μεταφέρει τον άξονα του εκτείνοντα τένοντα σε κατεύθυνση ώστε με την τάση του να βελτιώνει συνεχώς τη βλαισότητα έλκοντας την άρθρωση προς τα μέσα και εξωθώντας την τελική φάλαγγα προς τα έξω. Την ίδια στιγμή μειώνοντας την εξωτερική επιφάνεια του αρθρικού θυλάκου
της επίμαχης άρθρωσης προσφέρει άμεσα αποτελέσματα.

Ο ασθενής μπορεί άμεσα μετεγχειρητικά να φορτίσει το πόδι του, αφού δεν έχει γίνει κάταγμα στο μετατάρσιο, ενώ μικρή προσοχή χρειάζεται στην επιλογή των παπουτσιών ώστε αυτά να μην πιέζουν την εγχειρητική τομή. Η τομή είναι μικρή στην έξω πλευρά του ποδιού και σύντομα γίνεται δυσδιάκριτη. Είναι φανερό λοιπόν ότι η επέμβαση μπορεί να γίνει ταυτόχρονα και στα δύο πόδια και ο ασθενής να φύγει από το νοσοκομείο την ίδια μέρα περπατώντας.

Η λειτουργική αποκατάσταση αλλά και η αισθητική είναι σύντομη και άμεση και η υποτροπή της παραμόρφωσης σπάνια. Για να μηδενιστεί η πιθανότητα αυτή, ο ασθενής πρέπει να κατανοήσει το μηχανισμό δημιουργίας της βλαισότητας ώστε να αποφεύγει στο μέλλον τα στενά παπούτσια αλλά και, παρεμβάλλοντας ένα ειδικό σιλικονούχο ένθεμα μεταξύ του μεγάλου δακτύλου και του δεύτερου, να διατηρεί σε απαγωγή την άρθρωση.

Στρατής Γ. Γαβριήλ, Πλαστικός Χειρουργός, Diplomate of European Board of Plastic Surgery, e-mail info@sgabriel.gr, web www.sgabriel.gr.