Candy Girls: εθισμένες στη ζάχαρη

Candy Girls: εθισμένες στη ζάχαρη

Οι καραμέλες είναι το καινούργιο designer drug.
09 Απριλίου 2012 Ευφραιμίδη Μαρίλη
Ένα πακέτο καραμέλες είναι ο πιο λάιτ τρόπος για να τροφοδοτεί κανείς τον οργανισμό του με υδατάνθρακες και να ξεγελάει την πείνα του. Σε μία πρόσφατη έκθεση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας αναφέρεται ότι η κατανάλωση ζάχαρης στο δυτικό κόσμο έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Φαίνεται πως πολλές γυναίκες, στην προσπάθειά τους να απέχουν από τα λιπαρά, ένας γρήγορα αφομοιώσιμος υδατάνθρακας όπως η ζάχαρη μοιάζει με την τέλεια λύση. Καθώς δεν περιέχουν ούτε άμυλο, ούτε λιπαρά, οι καραμέλες και τα γλειφιτζούρια δίνουν στον οργανισμό καθαρή ενέργεια χωρίς επιπλέον θερμίδες.

Γλειφιτζούρια: designer drug
Τόσο που τώρα πια είναι μόδα. Η Dylan Lauren, κόρη του Ralph, δεν ακολουθεί τα βήματα του πατέρα της στη μόδα. Δημιούργησε πριν από 8 χρόνια το Dylan's Candy Bar, μία αλυσίδα καταστημάτων με ζαχαρωτά στα ακριβότερα εμπορικά κέντα των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία σήμερα είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο. «Θέλουμε να είμαστε το Tiffany's των ζαχαρωτών. Τοποθετούμε την επιχείρησή μας δίπλα στο Gucci. Έχουμε στιλ».

H επιτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος λέει πολλά για το πόσο τρέντι και συγχρόνως πόσο απενοχοποιημένα είναι πλέον τα προϊόντα της ζάχαρης. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Σε πολλές μελέτες αμερικάνικων πανεπιστημίων, οι οποίες έχουν υιοθετηθεί και από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, τονίζεται ότι η ζάχαρη δεν έχει μόνο σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία (από τερηδόνα μέχρι παχυσαρκία και χρόνιες ασθένειες) αλλά και στη συμπεριφορά. Τα γλυκά πυροδοτούν μία σειρά από αντιδράσεις στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα την απελευθέρωση της ντοπαμίνης, μίας ορμόνης που προάγει την ευφορία. Ο κανόνας λέει πως οι ουσίες που αυξάνουν τα επίπεδα της ντοπαμίνης, όπως η ηρωίνη και η ζάχαρη δηλαδή, συνήθως δημιουργούν εθισμό. Όταν οι ουσίες αυτές δεν είναι πια διαθέσιμες, τα επίπεδα της ντοπαμίνης πέφτουν απότομα και εμφανίζονται τα συμπτώματα στέρησης: κακή διάθεση, εξάντληση, πονοκέφαλοι, ρίγη.

Στο βιβλίο «Little Sugar Addicts», η συγγραφέας Κάθλιν Ντεμεζόν αποδεικνύει ότι ο εθισμός στη ζάχαρη βρίσκεται πίσω από τις απότομες αλλαγές στη διάθεση, τις εκρήξεις οργής και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση. «Η κατάστασή αυτή επιστημονικά ονομάζεται «υπερευαισθησία στη ζάχαρη» και συνδέεται με τη συμπεριφορά και τα συναισθήματα. Η κατανάλωση ζάχαρης προκαλεί αυξομειώσεις των χημικών εκκρίσεων στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα να πέφτουν τα επίπεδα της σεροτονίνης και της βήτα-ενδορφίνης και να διαταράσσονται τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Κατά συνέπεια, ο οργανισμός αντιδρά στη ζάχαρη σαν να ήταν ναρκωτικό, και τα βάζει σε ένα φαύλο κύκλο στέρησης και επιθυμίας».

Πρόγραμμα απεξάρτησης
Για να κάνουμε ένα δυναμικό ξεκίνημα στην προσπάθεια θα μάθουμε να ζούμε χωρίς ζάχαρη, αρχίζουμε απομακρύνοντας τα γλυκά από το σπίτι. Όταν έχουμε λαχτάρα για ζάχαρη, επιδιδόμαστε σε μία φυσική άσκηση. Έτσι εμποδίζουμε τη λειτουργία του μηχανισμού που μας κάνει να νιώθουμε την επιθυμία. Ένα άλλο «τρικ» είναι να ξεχαστούμε με κάποια δραστηριότητα που διαρκεί περίπου δεκαπέντε λεπτά. Έρευνες έχουν δείξει πως η λαχτάρα συχνά περνάει μετά από ένα τέταρτο.

Σύμφωνα με την Ντεμεζόν, ο οργανισμός που είναι εθισμένος στη ζάχαρη χρειάζεται μία ειδική βιοχημική προσέγγιση για να απεξαρτηθεί. Οι βασικές αρχές του προγράμματος είναι: όχι ζάχαρη, περιορισμένες ποσότητες σύμπλοκων υδατανθράκων (όπως το ψωμί), περισσότερη πρωτεΐνη, τακτικά γεύματα και πατάτες για δείπνο. Το πιο σημαντικό «κόλπο» της δίαιτας είναι η πατάτα γιατί βοηθάει την αμινοξύ τρυπτοφάνη να φτάσει στην κυκλοφορία του αίματος και να αυξήσει τα επίπεδα της σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Η σεροτονίνη με τη σειρά της προάγει το αίσθημα της ευφορίας, την αισιοδοξία και την ικανότητα συγκέντρωσης.

Ωστόσο, για να συντελεστούν οι αλλαγές στη διατροφή, η προσαρμογή πρέπει να γίνεται σταδιακά. Η αρχή γίνεται με την ενίσχυση του πρωινού με πρωτεΐνες, έτσι ώστε να διατηρηθούν σταθερά τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα στη διάρκεια της ημέρας. Στην πράξη, κάτι τέτοιο σημαίνει πως αντί για ψωμί με μαρμελάδα για πρωινό, συνθέτουμε ένα πρωτεϊνούχο γεύμα που να περιέχει τυρί, ζαμπόν, αυγό ή γιαούρτι. Με τον ίδιο τρόπο κάνουμε αλλαγές στη σύσταση και των άλλων γευμάτων ώστε να μην νιώθουμε απότομες λαχτάρες για γλυκό.