Ένα μοντερνιστικό αριστούργημα στη Ν.Υ

Ένα μοντερνιστικό αριστούργημα στη Ν.Υ

Yπόδειγμα βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, το σπίτι στο δάσος της Νέας Υόρκης επιστρέφει στην αρχική του κατάσταση.
08 Μαΐου 2012 Φωτό: C. Picadas
Eπιστροφή στο Μέλλον
Το σπίτι σε ταξιδεύει πίσω στη δεκαετία του’ 50 καθώς διατηρούνται αναλλοίωτες οι σιδερένιες κατασκευές, τα πόµολα στις πόρτες και οι διακοπτες στους τοίχους. Το χώρο συµπληρώνουν vintage κοµµάτια της δεκαετίας του’ 50 που συλλέχθηκαν τα τελευταία 20 χρόνια, όπως η αυθεντική Bird Chair (αριστερά) του Harry Bertoia.Το τζάκι, µε ατσάλινα πόδια και µαύρο σχιστόλιθο σε όλες τις πλευρές του, έχει συντηρηθεί µε µάρµαρο Travertine. Οι πολυθρόνες από βινίλ αγοράστηκαν από vintage κατάστηµα στο Λος Άντζελες. Tο coffee table είναι αυθεντικό του Milo Baughman.  
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
Το 1957 ο αρχιτέκτονας Άρθουρ Γουίτχοφλ επέβλεπε την κατασκευή του νέου σπιτιού του στο Γουίποργουιλ, στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης - ένα μοντερνιστικό παράδειγμα ορθογώνιου με ατσάλινο περίβλημα και τεράστιες τζαμαρίες - , όταν ένας περαστικός μπήκε ξαφνικά μέσα και του είπε: «Συγγνώμη, κύριε, δεν καταλαβαίνω. Δεν υπάρχει καθόλου κίνηση εδώ. Πώς θα δουλέψει το μοτέλ που χτίζεις;» θυμάται ο 91χρονος πλέον αρχιτέκτονας.

To «μοτέλ» πάντως κατάφερε να κερδίσει το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό ΑΙΑ το 1962, αφού η εχθρότητα απέναντι στο μοντερνιστικό στιλ μετατράπηκε σε σεβασμό και η αξία του σπιτιού εκτοξεύτηκε. Το σπίτι σχεδιάστηκε έτσι ώστε να εξοικονομεί ενέργεια με τη χρήση φυσικού φωτισμού και την εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας στον κλιματισμό του.

Ο αρχιτέκτονας και η σύζυγός του Έλενορ πούλησαν το σπίτι το 1989, το οποίο αργότερα εγκαταλείφθηκε. Οι νυν ιδιοκτήτες του το αγόρασαν σχεδόν κατεστραμμένο και ανέλαβαν το δύσκολο έργο να το επαναφέρουν στην αρχική του κατάσταση. «Ο εργολάβος μας είπε ότι το καλύτερο θα ήταν να επισκευάσουμε τα πάντα και να πετάξουμε τα παλιά». Όμως εκείνοι επέμειναν να κρατήσουν όσο περισσότερα αυθεντικά στοιχεία ήταν δυνατόν. «Γιατί να αλλάξουμε κάτι όταν επί 50 και πλέον χρόνια τα πάντα έδεναν τέλεια μεταξύ τους και έδιναν μια ιδιαίτερη αρχιτεκτονική άποψη; Δεν θέλουμε να δείχνει όπως οποιοδήποτε άλλο σπίτι επειδή ποτέ δεν ήταν».
Αφού είχαν διασώσει περίπου το 75% της κατασκευής, οι ιδιοκτήτες προσπάθησαν να μιμηθούν τα αυθεντικά υλικά και τις παραδοσιακές κατασκευαστικές μεθόδους για τις επισκευές στους τοίχους και στην οροφή. Επίσης διέσωσαν και αποκατέστησαν δευτερεύουσες λεπτομέρειες, όπως τους διακόπτες ηλεκτρισμού, τα πόμολα στις πόρτες, τις πρίζες και τα ντουί. Με εξαίρεση την εξώπορτα, όλες οι πόρτες, τζαμαρίες και κουφώματα αντικαταστάθηκαν.

Με τη βοήθεια της Έλενορ Γουίτχοφλ, που είχε διακοσμήσει και αρχικά το σπίτι - και η οποία πάντα γκρίνιαζε ότι τα πλακάκια του δαπέδου ήταν πολύ μικρά, άλλαξαν το δάπεδο και τα χρώματα στους τοίχους. Η ανακαίνιση του 280 τετραγωνικών μέτρων σπιτιού και η φροντίδα του περιβάλλοντος χώρου διήρκεσε 2,5 χρόνια.