The flapper

The flapper's guide

Τσάρλεστον φορέματα, γόβες με μπαρέτες, και διάθεση για όμορφα πράγματα, όλα ξανάρχονται μαζί με τον Yπέροχο Γκάτσμπι.
30 Απριλίου 2012 Βιβή Μωραϊτου
Ralph Lauren runway
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33

 Ο Φιτζέραλντ βάζει να πιει ακόμα ένα τζιν πριν κάνει τις τελευταίες διορθώσεις στο χειρόγραφο του The Great Gatsby. Εκεί έξω η ποτοαπαγόρευση μαίνεται με υπόκρουση τη Rhapsody in Blue του Γκέρσουιν. Αλλά το prohibition ποτέ δεν αποδείχτηκε ικανό να σταθεί ανάμεσα στο συγγραφέα και την εξάρτησή του από το αλκοόλ. Ούτε να φρενάρει την αδάμαστη διάθεση του Σκοτ και της Ζέλντα για τα μεθυσμένα πάρτι που διοργάνωναν με εξαντλητική συχνότητα. Στην πραγματικότητα η ποτοαπαγόρευση πρόσφερε στον Φιτζέραλντ τον πιο υπέροχο και αληθινό από τους ήρωές του, τον Γκάτσμπι. Γιατί ο Γκάτσμπι υπήρξε. Δεν ήταν παρά ένας από τους μυστηριώδεις εκατομμυριούχους με το φανταχτερό λάιφσταϊλ και τις σκοτεινές διασυνδέσεις που η ροή του μαύρου χρήματος έφερνε μαζί της από το πουθενά. Η αποτύπωση των roaring twenties, όπως τα έζησε, είναι και το εθιστικό με τις ιστορίες του Φιτζέραλντ. Ιστορίες με αληθινούς ήρωες με πραγματικά πάθη, πολλή τζαζ, ποταμούς σαμπάνιας και όμορφα ρούχα.

 

ΧΡΥΣΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΣΕ REMAKE

Ήταν τα ξέφρενα χρόνια μετά το Μεγάλο Πόλεμο. Η δεκαετία που η Αμερική –και ένα μέρος της Ευρώπης– ονόμασε δεκαετία που βρυχάται (roaring), προτού το σοκ του μεγάλου κραχ του 1929 βάλει τέλος στους λεονταρισμούς της. Μέσα στη γενική ευφορία τα μεγάλα στούντιο βιάστηκαν να κάνουν την ιστορία του Γκάτσμπι –βωβή– ταινία ένα μόλις χρόνο από την πρώτη κυκλοφορία του βιβλίου το 1925.

 

Όταν κάποιος ξανασχολήθηκε σοβαρά με το βιβλίο είχαμε 1974: ο Κόπολα διασκεύασε το σενάριο, ο Τζακ Κλέιτον σκηνοθέτησε και αρκετές γενιές γυναικών θα ταύτιζαν για πάντα στο μυαλό τους τον Τζέι Γκάτσμπι με τα ξανθά μαλλιά του Ρέντφορντ παρ’ ότι ο ήρωας υποτίθεται πως είναι μελαχρινός.  Επίσης, η ενδυματολόγος Θεώνη Βαχλιώτη-Όλντριτζ θα κέρδιζε Όσκαρ για τα outfits της Μία Φάροου. Με τέσσερις σχεδόν δεκαετίες διαφορά ο Μπαζ Λούρμαν έκρινε ότι ήταν καιρός για ένα κλασικό remake και ευκαιρία ίσως για κάποιο χρυσό αγαλματάκι. Αν όχι για τις ερμηνείες των νέων πρωταγωνιστών, του Λεονάρντο Ντι Κάπριο και της Κάρεϊ Μάλιγκαν, ίσως για τη σύζυγο του Αυστραλού σκηνοθέτη, την ενδυματολόγο Κάθριν Μάρτιν η οποία δουλεύει εντατικά με κρυφή φιλοδοξία να φύγει από την απονομή του 2013 με τουλάχιστον ένα Όσκαρ –όπως της συνέβη το 2001 για το Moulin Rouge. Στο πλευρό της έχει επιλεγμένους συνεργάτες με κορυφαίο το Tiffany & Co, του οποίου ο Φιτζέραλντ ήταν τακτικός πελάτης, που γαρνίρει τα κοστούμια με κοσμήματα σε αυθεντικά Art Deco σχέδια.

 

Η φρενίτιδα των σχεδιαστών με τις flappers είχε ξεκινήσει πριν ακόμα  ο ενδυματολόγος του βωβού The Artist Μαρκ Μπρίτζες κερδίσει BAFTA, Critics’ Choice Award και τελικά και Όσκαρ για τα χαμηλόμεσα φορέματα και τα καπελάκια που φόρεσε η Μπερενίς Μπεζό για να χορέψει αγκαλιά με τον Ζαν Ντιζαρντέν. Για το κόκκινο χαλί των απονομών η Μπεζό έμεινε κοντά στο στιλ με έξωμα φορέματα και old Hollywood τουαλέτες με την υπογραφή του Elie Saab.

 

Αλλά το catwalk είχε ήδη πλημμυρίσει με ρέπλικες της Πέπι Μίλερ ακόμα νωρίτερα, από τα πρώτα κιόλας επεισόδια της τηλεοπτικής επιτυχίας Boardwalk Empire. Βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Νέλσον Τζόνσον η σειρά επίσης διαδραματίζεται στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης στο Ατλάντικ Σίτι. «Θέλαμε να είμαστε πολύ, πολύ ακριβείς και συγκεκριμένοι σε σχέση με την εποχή», δήλωσε ο Τζον Νταν που ανέτρεξε σε φιγουρίνια του 1920 από το Fashion Institute of Technology, το Μουσείο Μπρούκλιν και το Met.

 

MOΔΑ ΓΙΑ ΧΟΡΟ

Οι πασαρέλες αυτής της άνοιξης αναδύονται από την ντουλάπα της Ντέιζι με χαμηλόμεσα φορέματα πάνω από το γόνατο, αποκαλυπτικά V κοψίματα και τα θεατράλε κρόσσια των flappers. Κι αν αρχικά στην αργκό ο όρος flapper αναφερόταν –όχι και τόσο κολακευτικά– στις ελαφρόμυαλες νεαρές που εξαντλούσαν τα όρια ξεκινώντας από το χορό, η μόδα που υιοθέτησε η φυλή τους –στα ρούχα, στα μαλλιά, στη speakeasy διασκέδαση– δεν άργησε να βολέψει και τις υπόλοιπες.

 

Σε έναν κόσμο ραγδαίων αλλαγών, οι μοντέρνες σουφραζέτες είχαν αποκτήσει φωνή, άποψη, δικαίωμα ψήφου, κοντή φούστα και μπομπ καρέ. Απελευθερωμένα από σφιχτούς κότσους, στενούς κορσέδες και ακόμα πιο στενές συμβάσεις τα κορίτσια διεκδικούν έμπρακτα την ανεξαρτησία τους. Βγαίνουν περήφανα για δουλειά. Καπνίζουν, οδηγούν, πίνουν, χορεύουν, φλερτάρουν, αντιμετωπίζουν το σεξ το ίδιο άνετα με τα αγόρια και ντύνονται ανάλογα. Είτε σαν τη χαριτωμένη φιγούρα της Κλάρα Μπόου, του πρώτου It-girl στην ιστορία του σινεμά (από το ρόλο πωλήτριας που υποδύθηκε στην ταινία It), εμπνευσμένη από το καρτούν Μπέτι Μπουπ, είτε σαν τη fashion icon Κολίν Μουρ που πρωταγωνιστούσε σε ελαφρές ρομαντικές κωμωδίες είτε ακόμα και σαν τη δηλητηριώδη Λούλου-Λουίζ Μπρουκς στο Κουτί της Πανδώρας.

 

«Λατρεύω τη μόδα αλλά δεν θέλω να δίνω την εντύπωση της εφήμερης φασιονίστα: αυτό που κατά βάση με ενδιαφέρει είναι η ιστορία της τέχνης και η επίδρασή της στα ρούχα μου», υπερασπίστηκε την κολεξιόν της η Βερόνικα Έτρο, που με τυπώματα σε πλισέ και σατέν άφησε το flappers effect και τη Λούλου να την παρασύρουν στη Γαλλική Ριβιέρα. Παραδοσιακά επιρρεπείς στα κρόσσια, οι Ρομπέρτο και Εύα Καβάλι κράτησαν τη λαμπερή πλευρά του στιλ σε κίνηση χωρίς να εξαιρούν πιο ανάγλυφες, μάξι φόρμες. Η Φρίντα Τζανίνι στον ανοιξιάτικο Gucci πρόσθεσε χρώμα στην Art Deco γεωμετρία που προφήτευσε με το Metropolis ο Φριτς Λανγκ (1927) και απεικόνισε το Chrysler Building.

 

Όχι μακριά από τους όρους που έθεσε η Σανέλ αλλά σε πιο disco queen διάθεση, η πρόταση του πάντα επινοητικού Μαρκ Τζέικομπς φρεσκάρει τα βασικά χαρακτηριστικά του στιλ με ημιδιάφανες φάσες και τεράστιες παγέτες από αγνό, παρθένο νάιλον. Αμερικανός με πιστοποίηση, ο Ραλφ Λόρεν επανερμήνευσε την εποχή μέσα από το κλασικά preppy φίλτρο του. Πετυχημένο αποδείχτηκε και το πείραμα της Τόρι Μπερτς, η οποία ανέμειξε τα ’20s με ’50s στοιχεία στέλνοντας το urban chic διακοπές στην Ντοβίλ του περασμένου αιώνα.

 

Τον τελευταίο χρόνο, οι flappers της Αθήνας συναντιούνται τα βράδια στο Gin Joint της Χρ. Λαδά για να συγκρίνουν τα vintage φουστάνια τους χορεύοντας τσάρλεστον και φοξ τροτ.