Eίδαμε το Girls

Eίδαμε το Girls

Γιατί γίνεται τόσος θόρυβος για τη νέα σειρά του HBO.
26 Απριλίου 2012 Ελένη Παπαιωάννου
Συνήθως, όταν κάτι στην Αμερική κάνει μεγάλο buzz, αρνούμαι να το δω. Αυτή είναι και η δικαιολογία που χρησιμοποιώ για το Game Of Thrones, το West Wing και δύο τρεις ακόμη σειρές που με έχουν «πιέσει» να δω, media και φίλοι. Προτιμώ να παρακολουθώ ξανά και ξανά το Arrested Development ας πούμε, που είχε κοπεί ξαφνικά γιατί δεν τράβαγε σε τηλεθέαση (;), ή φέτος το Pan Am (τι γίνεται με αυτό, άραγε;). Αυτός ήταν ο λόγος που αρχικά έκλεισα τα μάτια μου στο Girls, την καινούργια σειρά του HBO που ναι, έρχεται το μεγάλο κλισέ, «κάνει θραύση στην Αμερική». ΚΑΙ 25χρονη δημιουργός που θαύμασε η indie κινηματογραφική σκηνή με το Tiny Furniture, ΚΑΙ αντι-Sex and the city ΚΑΙ υποστήριξη από τον Judd Apatow ( είναι παραγωγός στη σειρά), παραήταν για μένα.


Δύο τρία tweets όμως από τον Jonah Hill, το χαϊδεμένο παιδί του Apatow με έκαναν να το ξανασκεφτώ. Ήταν ξεκάθαρο, μέσα από τα μπράβο και τα συγχαρητήριά του προς τη σειρά και τη Lena Dunham, τη σεναριογράφο, σκηνοθέτη, δημιουργό κ.ο.κ., ότι τη ζήλευε θανάσιμα. Χμ, σκέφτηκα. Αφού διάβασα και ένα tweet της ίδιας (@lenadunham Warning: feelings in tweets are less tragic than they appear) κατάλαβα ότι αυτό το κορίτσι πρέπει κάτι να έχει.


Όταν όμως τελείωσα το πρώτο επεισόδιο δεν ήξερα πώς να νιώσω, το μόνο που μου έμεινε ήταν μία αηδιαστικά ρεαλιστική σκηνή σεξ, το καθόλου τέλειο σώμα της Dunham σε πολλά κοντινά πλάνα και δύο ακόμη χαρακτήρες γυναικών που κάπου το πήγαιναν. Σήμερα όμως, μία μέρα μετά το δεύτερο επεισόδιο κι έχω εθιστεί.



Τα τέσσερα κορίτσια της σειράς, κολλητές της Dunham ιν ρίαλ λάιφ, ζουν σε μία τελείως σημερινή Νέα Υόρκη των hipsters, των αγοριών που ζουν από το επίδομα της γιαγιάς για να το παίξουν καλλιτέχνες και να κάνουν όλο το σεξ της ζωής τους μαζεμένο τώρα, που έχουν χρόνο και όλα αυτά στο μεταίχμιο μετά το πανεπιστήμιο και πριν την πρώτη σοβαρή δουλειά. Λίγο πριν τα τριάντα, λίγο μετά τα 25. Η Shoshanna είναι ακόμη παρθένα, η Jessa θέλει να ζήσει όσο πιο έντονα μπορεί, η Marnie φέρεται ήδη σαν νευρωτική σαραντάρα και η Hannah, ο χαρακτήρας της Dunham, ένα κορίτσι που καταστρέφει την πρώτη της σοβαρή συνέντευξη για δουλειά επειδή δεν έχει μάθει ακόμη να θέτει όρια στον εαυτό της και τους άλλους. Το ότι ανακάλυψα μετά ότι η ευφυέστατη σκηνή του job interview ήταν αποτέλεσμα αυτοσχεδιασμού της Lena, με κέρδισε για τα καλά.


Το θέμα δεν είναι το ωμό σεξ σε βρώμικους καναπέδες, ένα ραντεβού για έκτρωση που οργανώνεται σχεδόν σαν πάρτι, μία συζήτηση με γονείς υπό την επήρεια, οι αστείες ατάκες που έχετε πει και σεις με τις φίλες σας. Ναι, αυτά θα σας αρέσουν. Αυτό που θα σας κολλήσει όμως στη σειρά είναι ότι αποτελεί την αφήγηση μίας ολοκάθαρα γυναικείας φωνής, κάτι που δεν έρχεται πολλές φορές σε κάθε γενιά. Και σχεδόν ποτέ μέσω οθόνης.