Το Λίβερπουλ σνομπάρει τις «λαϊκές» γυναίκες του

Το Λίβερπουλ σνομπάρει τις «λαϊκές» γυναίκες του

Αισθητική αναβάθμιση ή ρατσισμός;
08 Μαΐου 2012 Xρύσα Οικονομοπούλου
Scouse, or scouser: Term for people originating in Liverpool (UK) or their accent/dialect, a person from Liverpool.

Η εβδομάδα Μόδας του Λίβερπουλ δεν θα είναι φέτος μια απλή υπόθεση. Δηλαδή, εννοείται ότι θα έχει πασαρέλες με ρούχα τοπικών σχεδιαστών, εννοείται ότι θα τιμήσει τα 50 χρόνια των τοπικών σούπερ ηρώων Beatles, και εννοείται ότι τα 50 fashion shows θα καταλήξουν σε τρελά πάρτυ. Το πρωτοφανές είναι πως η διοργάνωση αποφασίζει να απαγορεύσει την είσοδο σε οποιαδήποτε φέρει το scouse look. Και στο Liverpool είναι πολύ, π ά ρ α π ο λ ύ το scouse look.
Το ποιο; Τι είναι αυτό το scouse look θα ρωτήσεις, και δίκιο θα έχεις, αλλά στην πραγματικότητα σού είναι ήδη κάτι οικείο: είναι η αγαπημένη αισθητική της ελληνικής πίστας, που τα κορίτσια από το Λίβερπουλ υποστηρίζουν χωρίς ενοχή όχι μόνο στις εξόδους αλλά και στη δουλειά τους: extensions, ψεύτικες βλεφαρίδες, υπερβολική λεύκανση δοντιών και σολάριουμ όλο τον χρόνο. Και αν το πρωινό scouse look μετριάζεται με τη στολή εργασίας, το βραδινό ενισχύεται ανεπανόρθωτα με μίνι, stripper heels και τεράστιο ντεκολτέ. Το σήμα κατατεθέν των κοριτσιών του λιμανιού έχει χλευαστεί από τον βρετανικό τύπο πολλάκις, αλλά την ίδια στιγμή θεωρείται και ένα αξιοθέατο, ένα ορόσημο της πόλης. Τι θα ήταν οι μπιραρίες χωρίς τα, πορτοκαλί από τo μαύρισμα του κρεβατιού, κορίτσια; Σίγουρα ένας τόπος όπου η μπίρα σου θα είχε λιγότερο ευχάριστη γεύση, και την προσοχή σου θα αποσπούσαν μόνο οι αγώνες της ομαδάρας με τη Μάντσεστερ, χωρίς το μάτι σου να μπορεί να ξεκουραστεί λίγο πάνω σε κάμποσο γυαλιστερό στήθος ή μπουτάκι. Είναι τόσο καθεστώς αυτή η αισθητική, που ακόμα και ριάλιτι παρακολουθούσε τις περιπέτειες αντιπροσωπευτικών γυναικών του Λίβερπουλ - λεγόταν, ως άρμοζε, Desperate Scousewives.


Και τώρα, η Amanda Moss, υπεύθυνη διοργάνωσης του Fashion Week της πόλης, προκαλεί τους θηλυκούς δημότες απαγορεύοντας ουσιαστικά την είσοδο σε πολλές, και κόβοντας από τις βόλτες στην πασαρέλα πολλά μοντέλα που η ίδια δεν εγκρίνει, ως «δεύτερα». Η απόφαση έχει ξεσηκώσει τις έτοιμες για γλέντια και χαρές λιβερπουλιανές, που δεν μπορούν να χωνέψουν ότι έτσι απλά τρώνε πόρτα στο μεγάλο event μόδας της γενέτειράς τους και καταγγέλουν την απόφαση ως ρατσιστική. Από την άλλη, η Amanda ισχυρίζεται πως η προκλητική έως αστεία, ανά περιστάσεις, εμφάνιση δεν έχει καμιά σχέση με την υψηλή ραπτική, τη φινέτσα και την ποιότητα που την ενδιαφέρει να προβάλλει. Τονίζει δε πως η κομψότητα ήταν πάντα μίνιμαλ και είχε να κάνει με την αρχοντιά και την απλότητα, και πως, για όνομα του Θεού, «σέξι» δεν είναι ακριβώς αυτό που προτείνει το scouse look.


Φυσικά, αναλύσεις επί αναλύσεων πυροδοτήθηκαν και ερωτήματα έθεσαν θέματα που υπερέβαιναν τον ελαφρύ, παιχνιδιάρικο χαρακτήρα της μόδας, παίρνοντας δρόμους σοβαρούς: Είναι η μόδα ένα προνόμιο λίγων εστέτ; Δεν πρόκειται για επιχειρήσεις, που θα τις στηρίξουν τα χρήματα των κυριών με το σολάριουμ και τη σιλικόνη; Μπα; Είναι ξαφνικά ανάξιο να απολαύσει τη μόδα ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, και με ποιο κριτήριο; Αλλά από την άλλη, μήπως η μόδα δεν θέλει να ορίσει μια αισθητική; Ο κάθε σχεδιαστής δεν έχει μια πρόταση; Δεν αυτοφιλτράρονται οι επιδείξεις μέσω του ίδιου του περιεχομένου τους, δεν αυτορρυθμίζονται οι προτάσεις των σοβαρών σχεδιαστών, μέσω της ποιότητάς τους και του τύπου γυναίκας στον οποίο απευθύνονται; Πόσες πια πιθανότητες υπάρχουν να αρέσουν στις scousers τα πιο σοφιστικέ ρούχα, αδίκως θα έπιαναν και τις θέσεις στις επιδείξεις! Αλλά και αυτό, ποιος θα το κρίνει -η Amanda Moss δεν έχει τη δικαιοδοσία να αναγάγει τη διοργάνωση σε face control! ... Ή μήπως είναι για το καλό της διοργάνωσης, που δεν πρέπει να φαίνεται στους απ' έξω ανέκδοτο αν θέλουν να την κάνουν θεσμό που θα βοηθήσει, ίσως μακροπρόθεσμα την πόλη;


Αν ρωτάς τη θέση μου, αποφεύγω προς το παρόν να πάρω κάποια˙ αυτό που σκέφτομαι, μαζί με πολλούς κατοίκους του Λίβερπουλ προφανώς, είναι πως, όπως τα πάντα, οι φαινομενικά ακίνδυνες και ίσως και ρηχές πλευρές της ζωής μπορούν να δαγκώσουν όταν βρεθούν στο ίδιο θεωρητικό περιβάλλον με έννοιες όπως «ρατσισμός». Τίποτα δεν μπορείς σε ακραίες εποχές πολιτικής ορθότητας να χειρίζεσαι αψήφιστα.



Η Χρύσα Οικονομοπούλου είναι δημοσιογράφος και δημιουργός του fashionism.gr
(facebook.com/fashionism.gr). Mπορείτε να την ακολουθήσετε και στο twitter.com/some_chrs