Nicole Kidman και Clive Owen σε μια επική σχέση

Nicole Kidman και Clive Owen σε μια επική σχέση

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας του HBO Hemingway και Gellhorn που κάνει πρεμιέρα στις 28 Μαΐου
22 Μαΐου 2012 Γαλάτεια Λασκαράκη
Κάποιοι θεωρούν αδιανόητο ότι η Μάρθα Γκέλχορν, αυτή η σπουδαία πολεμική ανταποκρίτρια που κάλυψε με έναν καινούργιο, ατμοσφαιρικό τρόπο όλες τις σημαντικές συρράξεις από τον Ισπανικό Εμφύλιο ως το Βιετνάμ, κινδύνευε να μείνει στην ιστορία ως υποσημείωση στην ζωή του larger than life συζύγου της, Ερνεστ Χέμινγουεϊ.

Η νέα ταινία του HBO για την σχέση τους, έρχεται να το διορθώσει αυτό. Με τον Clive Owen και τη Nicole Kidman στους κεντρικούς ρόλους, το πολυαναμενόμενο Hemingway and Gellhorn που κάνει πρεμιέρα στις 28 Μαΐου, φωτίζει αρκετά την προσωπικότητα αυτής της χειραφετημένης, πεισματάρας δημοσιογράφου που δεν της αρκούσε να είναι απλώς η αγαπημένη ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του κόσμου.




Ωστόσο δίνει credit και στον Χέμινγουεϊ., για το ότι -αναπόφευκτα- επηρέασε το στιλ γραψίματος της Γκέλχορν, ενθαρρύνοντάς την να γράφει περισσότερο για ανθρώπινες ιστορίες παρά για στρατιωτικές εξελίξεις, κάτι που τότε δεν συνηθιζόταν στη δημοσιογραφία όσο σήμερα.

Να πούμε βέβαια ότι οι γυναίκες ανταποκρίτριες της εποχής ήταν συχνά αποκλεισμένες από το μέτωπο, όπου εξελισσόταν η αιματηρή δράση και βασίζονταν σε πληροφορίες των ανδρών συναδέλφων τους όταν εκείνοι επέστρεφαν από εκεί. Η Γκέχορν επικεντρώθηκε σε θέματα που καλύπτονταν ελάχιστα, όπως η συμμετοχή των γυναικών στον Ισπανικό Εμφύλιο ή η επιβίωση στους βρώμικους δρόμους της Μαδρίτης.

Όταν γνωρίστηκαν, ο Χέμινγουεϊ ήταν 37 και διάσημος ενώ η Γκέλχορν 28, και μόλις ξεκινούσε να χτίζει την επαγγελματική της φήμη. Ήταν ένα παθιασμένο, επικό ρομάντζο εν καιρώ πολέμου, μια αληθινή Καζαμπλάνκα..

Παντρεύονται το 1940. Όμως όσο η Γκέλχορν κυνηγούσε την καριέρα της, τόσο ο γάμος τους κλυδωνιζόταν. Το 1944 και ενώ εκείνη ετοιμάζεται να καλύψει την Απόβαση στη Νορμανδία για το περιοδικό Collier's, ο Χέμινγουεϊ. της κλέβει τη δουλειά. Η ιστορία του πώς η θυμωμένη Γκέλχορν, ανεβαίνει σε ένα νοσοκομειακό πλοίο και πηγαίνει επίσης στη Νορμανδία με σκοπό να τον «ταπώσει» είναι διάσημη. Όταν ο πόλεμος τελειώνει, πηγαίνει στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και γίνεται μάρτυρας της φρίκης.

Η Γκέλχορν περιγράφεται συχνά ως ένα τζάνκι αδρεναλίνης που τα κίνητρά της ξεπερνούσαν την δημοσιογραφικό καθήκον.

«Υπάρχει μια ωραία ατάκα στην ταινία», λέει η Κίντμαν, η οποία περιγράφει τέλεια την σχέση της με τον Ερνεστ: "Ήμασταν υπέροχοι στον πόλεμο. Και όταν δεν υπήρχε πια πόλεμος, δημιουργήσαμε έναν δικό μας». Πήραν διαζύγιο το 1945.

Εκείνη θα συνέχιζε να ταξιδεύει με την μπαρουτοσκονισμένη γραφομηχανή της για πολλές δεκαετίες ακόμα. Πέθανε στα 90 της, το 1998. Ο Έρνεστ είχε αυτοκτονήσει το 1961 σε ηλικία 62 ετών. Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Philip Kaufman πιστεύει ότι εκείνη, αν και οι δρόμοι τους χώρισαν, συνέχισε κατά κάποιον τρόπο την κληρονομιά του, τον κώδικά του. "Βρέθηκε σε όλα τα μεγάλα πεδία μαχών της εποχής της. Είτε την δημιούργησε ο Χέμινγουεϊ είτε όχι, σίγουρα πάντα κουβαλούσε το πνεύμα του. Όμως σε αυτό που έκανε, ξεπέρασε τον δάσκαλό της."