Η Shannon Ivey ήταν μητέρα ενός παιδιού δημοτικού και 42 ετών όταν διαγνώσθηκε με καρκίνο του παχέος εντέρου και του ορθού στο τρίτο στάδιο. Όπως συμβαίνει με πολλούς ασθενείς, είχε παρατηρήσει συμπτώματα για μήνες, χωρίς ποτέ να φανταστεί ότι θα μπορούσαν να σχετίζονται με έναν όγκο στο πεπτικό σύστημα.
Ένα από τα πρώτα σημάδια ήταν η παρουσία αίματος στο εσώρουχό της. Επειδή οι γυναίκες της οικογένειάς της εμφανίζουν νωρίς περιεμμηνόπαυση, θεώρησε ότι επρόκειτο για μια φυσιολογική ορμονική αλλαγή.
«Όλο αυτό το διάστημα πίστευα ότι ήταν κάτι περίεργο που σχετιζόταν με την εμμηνόπαυση. Δεν το συνέδεσα ποτέ με το έντερο», δήλωσε η ίδια στο TODAY.com.
Παράλληλα, παρατήρησε ότι οι κενώσεις της είχαν γίνει πολύ λεπτές, ενώ συχνά ένιωθε την ανάγκη να πάει στην τουαλέτα χωρίς αποτέλεσμα. Ωστόσο, απέδωσε τα συμπτώματα σε χρόνια γαστρεντερικά προβλήματα που αντιμετώπιζε από μικρή ηλικία.
Το σύμπτωμα που τελικά την ανησύχησε ήταν η ανεξήγητη απώλεια βάρους. Μέσα σε περίπου έξι μήνες έχασε σχεδόν 12 κιλά. Η ίδια δεν είχε αντιληφθεί το μέγεθος της αλλαγής μέχρι που ένας οδηγός σχολικού λεωφορείου σχολίασε την εμφάνισή της, γεγονός που την οδήγησε να ζυγιστεί.
«Όταν είδα τον αριθμό στη ζυγαριά, κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά», θυμάται.
Διαζευγμένη και με ένα παιδί 7 ετών, χρειάστηκε να διαχειριστεί μόνη της τόσο τη διάγνωση όσο και τη θεραπεία. Ως ανύπαντρη γυναίκα εκείνο που εύχεται είναι το σύστημα υγείας και οι λειτουργοί του να μην θεωρούσαν δεδομένο πως όλοι οι ασθενείς έχουν κάποιον σύντροφο ή άλλον άνθρωπο για βοήθεια. Στις περισσότερες εξετάσεις και θεραπείες πήγε μόνη της. Ένα εμπόδιο που αντιμετώπιζε από την αρχή ήταν αυτό. Ειδικά, έπειτα από μία κολονοσκόπηση, οι γιατροί επέμεναν να μην φύγει μόνη της, αφού η διάρκεια των ηρεμιστικών που χορηγήθηκαν κατά την εξέταση ήταν μεγάλη. «Αν είχα όλα τα λεφτά του κόσμου θα οδηγούσα τους ασθενείς στις εξετάσεις και πίσω», σημειώνει σήμερα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Υποβλήθηκε σε 28 συνεδρίες ακτινοθεραπείας για τον όγκο και σε χημειοθεραπεία. Στη συνέχεια, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του όγκου και σε μια δεύτερη σειρά χημειοθεραπείας.
Η προσπάθεια να παραμείνει ζωντανή έγινε μια δουλειά πλήρους απασχόλησης, παράλληλα με την κανονική της δουλειά, γράφει στο βιβλίο της, Welcome to the Sht Show: A Memoir of Colorectal Cancer and the Power of Self-Advocacy. Εκείνο που δεν έφευγε ποτέ από το μυαλό της ήταν ο γιος της.
«Φοβόμουν τόσο πολύ να τον αφήσω», λέει. «Τα κατάφερε όσο καλά μπορούσε ένα 7χρονο παιδί. Κυρίως θα έλεγα ότι ήταν πολύ τρομακτικό. Και ένιωθα πολύ, πολύ λυπημένη στη σκέψη ότι θα τον άφηνα».
Οι δυο τους συζήτησαν για το ενδεχόμενο να ζήσει με τον πατέρα του μόνιμα, αν η υγεία της επιδεινωνόταν.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Έχασε ακόμη περισσότερα κιλά, επειδή δυσκολευόταν να φάει και έφτασε να φορά από μέγεθος Large στα ρούχα Extra Small. Έφτιαξε τη διαθήκη της και ζήτησε από έναν φίλο της καλλιτέχνη να μετατρέψει τις στάχτες της σε άγαλμα, όταν θα πέθαινε.
Ο καρκίνος του ορθού αυξάνεται στους νεότερους ενήλικες
Τα περιστατικά καρκίνου του ορθού παρουσιάζουν αυξητική τάση τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με στοιχεία της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, η νόσος αντιστοιχεί πλέον σχεδόν στο ένα τρίτο των περιπτώσεων καρκίνου του παχέος εντέρου και του ορθού. Επιπλέον, πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η θνησιμότητα από καρκίνο του ορθού αυξάνεται ταχύτερα σε σχέση με τον καρκίνο του παχέος εντέρου, με ιδιαίτερη επιβάρυνση για άτομα ηλικίας 35 έως 44 ετών.
«Ο καρκίνος του ορθού εξελίσσεται σε ένα ολοένα μεγαλύτερο πρόβλημα για τους νεότερους ανθρώπους και χρειάζεται έγκαιρη δράση για να αντιστραφεί αυτή η τάση», σημείωσε η γαστρεντερολόγος Mythili Menon Pathiyil, στο ίδιο μέσο.
Είναι πλέον η πρώτη αιτία θνησιμότητας από καρκίνο σε άτομα κάτω των 50 ετών και η δεύτερη κύρια αιτία θανάτων από καρκίνο για άτομα όλων των ηλικιών σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα συμπτώματα δεν πρέπει να αποδίδονται αυτόματα σε άλλες παθήσεις – ειδικά αν επιμένουν.
Ποια συμπτώματα δεν πρέπει να αγνοούμε
Ο καρκίνος του ορθού αναπτύσσεται στο τελευταίο τμήμα του παχέος εντέρου, όπου αποθηκεύονται τα κόπρανα πριν την αποβολή τους.
Τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν, αιμορραγία από το ορθό, αίμα στα κόπρανα, είτε έντονα κόκκινο είτε πολύ σκούρο, επίμονες αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου, όπως δυσκοιλιότητα ή διάρροια, πολύ λεπτά κόπρανα, αίσθημα ατελούς κένωσης μετά την τουαλέτα και ανεξήγητη απώλεια βάρους.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και η άμεση επικοινωνία με γιατρό μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην διάγνωση και αντιμετώπιση της νόσου.
«Ο πρόωρος θάνατος του James Van der Beek αλλά και της αγαπημένης μας Cathreen O’Hara, είναι σαν το σύμπαν να μας λέει ότι όλοι πρέπει να δώσουμε προσοχή σε αυτό», λέει Shannon Ivey.
Σε όλο το ταξίδι που πέρασε υπήρξαν και κάποιες στιγμές γέλιου, όπως η στιγμή που ο γιος της τη ρώτησε αν μπορεί να πάει τουαλέτα τώρα πια.
Σχεδόν 10 χρόνια μετά τη διάγνωσή της και τις θεραπείες, η ζωή της έχει μπει ξανά σε σειρά, αν και δεν παραλείπει ποτέ τις εξετάσεις της. Παροτρύνει μάλιστα τους αναγνώστες να κάνουν το ίδιο, καθώς και να δίνουν προσοχή στις αλλαγές στο σώμα τους. «Εσείς γνωρίζετε το σώμα σας καλύτερα από όλους και είστε εσείς ο άνθρωπος που πρέπει να σας πάει στον γιατρό, κανείς δεν μπορεί να σας αναγκάσει – ούτε ο σύντροφος ούτε η φίλη ούτε η μητέρα σας. Στο τέλος πρέπει να πιστέψετε πως η ζωή αξίζει. Αξίζει τόσο πολύ ώστε να μην διστάσετε να διεκδικήσετε αυτό που χρειάζεστε από το σύστημα υγείας, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα νιώσετε άβολα».
Την εμπειρία αυτή περιγράφει στο βιβλίο της *.
