Η διαδικτυακή πλατφόρμα Παρατηρητήριο Έμφυλων Στερεοτύπων Για Γονείς – Και Όχι Μόνο μοιράστηκε αποσπάσματα από το νέο βιβλίο Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής που γράφτηκε για να διδαχτεί στη Γ’ Γυμνασίου από το 2027, τα οποία αναφέρονται στους έμφυλους ρόλους στην οικογένεια και στην έμφυλη βία.
Για παράδειγμα, σε μια παράγραφο με μεσότιτλο «Ρόλος συζύγου», γράφει: «Ο άντρας μαθαίνει να ασχολείται με τις βαριές δουλειές, με τις τεχνικές εργασίες και τις εξωτερικές υποθέσεις. Η γυναίκα μαθαίνει να ασχολείται με την ανατροφή των παιδιών και γενικότερα το νοικοκυριό. Ασφαλώς, η είσοδος της γυναίκας στην εργασία και η αμφισβήτηση της κυριαρχίας των αντρών επέφερε κάποια ισορροπία στην άσκηση των ρόλων. Παρ’ όλα αυτά, συνήθως οι γυναίκες επωμίζονται περισσότερα βάρη από τους άντρες».
Σε μια παράγραφο με μεσότιτλο «Ρόλος συζύγου», το βιβλίο γράφει: «Ο άντρας μαθαίνει να ασχολείται με τις βαριές δουλειές, με τις τεχνικές εργασίες και τις εξωτερικές υποθέσεις. Η γυναίκα μαθαίνει να ασχολείται με την ανατροφή των παιδιών και γενικότερα το νοικοκυριό».
Ενώ σε μια άλλη παράγραφο, με τίτλο «Ρόλος παιδιού»: «Τα παιδιά από ενωρίς χρειάζεται να μαθαίνουν να προσανατολίζονται ανάλογα με τους ρόλους του φύλου τους. Ανάλογα με τη δομή της κοινωνίας και της οικογένειας (π.χ. παραδοσιακή ή σύγχρονη), κατευθύνονται σε ορισμένους ρόλους. Παράδειγμα: το αγόρι μαθαίνει να “μαστορεύει” και το κορίτσι μαθαίνει να “μαγειρεύει”, μαθαίνουν να έχουν σχέσεις ισοτιμίας ή σχέσεις κυριαρχίας και υποταγής».
Σε ένα άλλο κεφάλαιο, για την έμφυλη βία, γράφει: «Τα νέα κορίτσια χρειάζεται να ενημερώνονται από μικρή ηλικία για τις βιολογικές και ψυχολογικές διαφορές με τους άντρες. Μερικές πρακτικές συμβουλές αντιμετώπισης για όλες τις γυναίκες είναι:
-Να θυμούνται ότι οι άντρες έχουν μεγαλύτερο όγκο και δύναμη.
-Να αποφεύγουν τις “κακοτοπιές”.
-Να αποφεύγουν, βίαιους, επιθετικούς, δύστροπους, νάρκισσους, χειριστικούς, αυτούς που έχουν έλλειμμα αυτοπεποίθησης».
Φυσικά, οι αναρτήσεις του Παρατηρητηρίου άρχισαν να γίνονται viral, με χρήστες των social να τις χαρακτηρίζουν από αναχρονιστικές έως επικίνδυνες – ότι προωθούν, για παράδειγμα, το victim blaming και μεταφέρουν τις ευθύνες από τους άντρες στις γυναίκες.
Το Παρατηρητήριο δημιούργησε η ηθοποιός Αγγελική Μαρίνου, η οποία είχε πει στο Marie Claire: «Η ιδέα άρχισε να γεννιέται μέσα μου όσο μεγάλωνε η κόρη μου και άρχισαν οι διαχωρισμοί. Τα χρώματα, τα ρούχα, τα δώρα, οι δραστηριότητες, τα επαγγέλματα, όλα έμοιαζαν να έχουν φύλο. Χωρίς να το καταλάβει, με βοήθησε πολύ και η ίδια. Της έλεγα “πάμε στον γιατρό” και μου απαντούσε πάντα “γιατί λες στον; Πού ξέρεις ότι δεν είναι γυναίκα γιατρός;”. Ξυριζόμουν και με ρωτούσε “γιατί ξυρίζεσαι;”. Γυρνούσε απ’ το σχολείο και μου έλεγε “γιατί στη γυμναστική τα αγόρια παίζουν πάντα ποδόσφαιρο κι εμείς όλο μήλα;”. Δεν ήξερα τι να πρωταπαντήσω. Όταν, λίγο αργότερα, απέκτησα κι έναν γιο, όλα έγιναν ολοφάνερα. Άλλοι χαρακτηρισμοί, άλλα επίθετα, δώρα και παιχνίδια, άλλοι αυτοματοποιημένοι, καλά ριζωμένοι δικοί μου μηχανισμοί… εκεί ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ με άλλους γονείς όλα αυτά που παρατηρώ».
Δείτε τις σχετικές αναρτήσεις:
