Η μακρά λίστα με τις υποψηφιότητες για το Βραβείο Booker 2026 ανακοινώθηκε πριν από λίγες ημέρες και προκάλεσε πολλές συζητήσεις – κατά περίπτωση έντονες – ανάμεσα στους βιβλιόφιλους που παρακολουθούν στενά τα βιβλία που αναδεικνύει το εν λόγω βραβείο. Δεκατρία λογοτεχνικά έργα, από δυστοπική φαντασία μέχρι campus dramas, περιλαμβάνονται στη λίστα που ξεχώρισε η φετινή επιτροπή ανάμεσα σε εκατοντάδες τίτλους που υποβλήθηκαν ως υποψηφιότητες και, μέχρι να ανακοινωθεί η μικρή λίστα στα τέλη Σεπτεμβρίου, οι πιο πάνω συζητήσεις αναμένεται να συνεχιστούν. Από μια πρώτη ματιά που ρίξαμε στις φετινές υποψηφιότητες, αυτά είναι τα έξι βιβλία που θα προσπαθήσουμε να διαβάσουμε ανεξάρτητα από το αν θα περάσουν ή όχι στον επόμενο γύρο.
Switzy, της Emma Cline (Το υπαρξιακό δράμα)
O David είναι ένας άνδρας που αντιμετωπίζει προβλήματα με τη μνήμη του. Όλα είναι του φαίνονται θολά, τα ταξίδια του, οι εμπειρίες του, ακόμα και ο δικός του γραφικός χαρακτήρας. Βρίσκεται σε ένα αεροπλάνο με τελικό προορισμό την Ελβετία, μία από τις λίγες χώρες στον κόσμο που επιτρέπουν την υποβοηθούμενη αυτοκτονία. Θα περάσει όλη η ζωή του μπροστά από τα μάτια του, όπως λέει και η δημοφιλής έκφραση, ενόψει του ηδη κανονισμένου θανάτου του; To μυθιστόρημα διαθέτει μαύρο χιούμορ, υπαρξιακό δράμα, πρωτοτυπία (σύμφωνα με την περιγραφή του εξωφύλλου) και περιλαμβάνει 384 σελίδες. Εμείς πεισθήκαμε ότι πρέπει να το διαβάσουμε, παρότι δεν θα θέλαμε να πεθάνουμε σύντομα – ή μάλλον ακριβώς γι’ αυτό.
May We Feed the King, της Rebecca Parry (το πρωτόλειο)
Το πρώτο μυθιστόρημα της Βρετανίδας ποιήτριας Rebecca Parry ακολουθεί ταυτόχρονα έναν βασιλιά από την περίοδο του Μεσαίωνα και μία επιμελήτρια μουσείων που ζει στο σήμερα. Καθώς εκείνη βρίσκεται διαρκώς σε ένα παλάτι όπου επιμελείται τους χώρους του προκειμένου να ανοίξουν για το κοινό, αρχίζει να ανακαλύπτει την κρυμμένη ιστορία του. Βασικό χαρακτηριστικό της είναι το ότι ο συγκεκριμένος μονάρχης δεν ήθελε την εξουσία, κι έτσι είχε αποκτήσει σημαντικούς εχθρούς. Μέχρι στιγμής οι κριτικές λένε πως πρόκειται για ένα ιδιαίτερα λυρικό βιβλίο, με ιδιαίτερη αφήγηση και πολλές ανατροπές. Επίσης, ασχολείται και με το τι έτρωγε ο βασιλιάς, και το φαγητό έχει πάντα ενδιαφέρον.
The Renovation, του Kenan Orhan (το γειτονικό)
Η οικογένεια της Dilara βρέθηκε για πολιτικούς λόγους εξόριστη στην Ιταλία. Πλέον φιλοξενεί στο σπίτι της τον γηραιό πατέρα της και, καθώς η ίδια δεν μπορεί να βρει δουλειά, ασχολείται συνέχεια με τις ανάγκες του. Όταν αποφασίζει να ανακαινίσει το δεύτερο μπάνιο της, ανακαλύπτει ότι μέσα του οι μάστορες έχουν φτιάξει ένα ένα κελί τουρκικής φυλακής. Στο κελί εμφανίζονται κρατούμενοι και φύλακες, ενώ μέσα από τους τοίχους του η Dilara ακούει ήχους της Κωνσταντινούπολης. Ίσως να έχει χάσει το μυαλό της, ίσως κάποιος να της κάνει πλάκα, ίσως το κελί κάτι να θέλει να της πει για τη ζωή μακριά από τον τόπο της. Δεν γίνεται να μη διαβάσουμε ένα έργο που διαδραματίζεται δίπλα μας (είτε μιλάμε για την Ιταλία, είτε για την Τουρκία) και μιλάει για την ανθρώπινη ελευθερία.
The Shadow of the Object, της Chloe Aridjis (το νοσταλγικό)
Θυμάστε το (μικρό) θέατρο σκιών που παίζαμε μικροί με τα χέρια μας; Σε αυτό αναφέρεται ο τίτλος του βιβλίου της Βρετανομεξικανής συγγραφέα, που ξεκινάει την αφήγησή της από την επίσκεψη της Flora στο πατρικό της σπίτι, όπου τη δαγκώνει ο σκύλος της οικογένειας. Αναγκασμένη να νοσηλευτεί, γνωρίζεται στο νοσοκομείο με την Wilhelmina, μια μεγάλης ηλικίας Γερμανίδα που κάπως βρέθηκε στην Κεντρική Αμερική και είναι συλλέκτρια παλιών αντικειμένων που φαίνεται πως έχουν ξεπεραστεί κατά πολύ από την εποχή μας. Όταν επιστρέφει στο Λονδίνο, η Flora γνωρίζεται με τον γιο της Γερμανίδας και η ζωή της παίρνει μια τροπή που θυμίζει κάπως το πιο πάνω θέατρο σκιών. Η περιγραφή αναδίδει μια νοσταλγία που μάς αρέσει, όπως επίσης και οι ιστορίες που κάπως μπλέκουν μεταξύ τους ανθρώπους που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα είχαν συναντηθεί ποτέ.
The Vivisectors, της Missouri Williams (το weird)
Κάτι μάς λέει πως αυτό ειδικά το βιβλίο θα συζητηθεί πολύ, καθώς εκπέμπει περίεργα vibes και, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα κριτικές, η γραφή θυμίζει επιγόνους της Clarisse Lispector. Η υπόθεση διαδραματίζεται σε μια πόλη που έχει πνιγεί από τη βλάστηση και όπου οι κηπουροί προσπαθούν να ελέγξουν την κατάσταση όπως μπορούν. Παράλληλα, στο πανεπιστήμιο της πόλης συμβαίνουν διάφορες ακαδημαϊκές κόντρες και, μιας και η πρωταγωνίστρια δουλεύει για έναν καθηγητή που προσπαθεί να τη χρησιμοποιήσει για τα σκοτεινά του σχέδια, η δράση μεταφέρεται στο campus, όπου δεν αργεί να ανθίσει και ο έρωτας. Το περίεργο πάντα μάς τραβάει, κυρίως για να δούμε αν κομίζει όντως κάτι νέο στη λογοτεχνία ή αν εξαντλείται στο buzz που προκαλεί εκ φύσεως. Επίσης, τη συγγραφέα τη λένε Missouri, κι αυτό από μόνο του είναι πολύ περίεργο και ενδιαφέρον.
John of John, του Douglas Stuart (το στενάχωρο)
Ο Cal τελειώνει τις σπουδές του στο Εδιμβούργο και αναγκάζεται να επιστρέψει στο μικρό του νησί, το οποίο βρίσκεται στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Εβρίδων. Ως 22χρονος closeted gay άνδρας, είναι διαρκώς σε κόντρα με τον υπερσυντηρητικό πατέρα του, και μέσα στο σπίτι έχει για σύμμαχο τη γιαγιά του, μία ιδιόρρυθμη κυρία που ισχυρίζεται, εκτός των άλλων, ότι της μιλούν τα πρόβατα. Η κλειστοφοβική κοινωνία του Falabay πιάνει από τον λαιμό τον Cal, ο οποίος έχει γυρίσει σπίτι του, αλλά ταυτόχρονα δεν θα μπορούσε να βρίσκεται πιο μακριά από αυτό. Ο συγγραφέας έχει βραβευτεί με Booker ήδη μία φορά, για το Shuggie Bain. Το βιβλίο μεταφράζεται στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο (είναι το μόνο της μακράς λίστας του φετινού Booker που γνωρίζουμε ότι έχει ξεκινήσει να μεταφράζεται στη γλώσσα μας). Αφού μάλλον δεν θα πάμε ποτέ στις Εβρίδες, ας διαβάσουμε για την μεταθατσερική Σκωτία, να μάθουμε και τίποτα.
Για την Elizabeth Sprout και το The Things We Never Say, όπως λέει και ο τίτλος, δεν θα πούμε κάτι, διότι εξυπακούεται πως θα το διαβάσουμε (αν δεν το έχουμε κάνει ήδη). Δεν είναι τυχαία για τρίτη φορά υποψήφια για το εν λόγω βραβείο, εξάλλου.
Πηγή κεντρικής φωτογραφίας: The Booker Prize 2026 longlist © Yuki Sugiura for Booker Prize Foundation
