Καθώς έπεφτε η νύχτα στο Παρίσι, το Matières Fécales παρουσίασε τη συλλογή «The Ninety-Nine Percent» στην Place de la République, μετατρέποντας για πρώτη φορά την εμβληματική πλατεία σε πασαρέλα. Με φόντο το μνημειώδες άγαλμα της Δημοκρατίας, το καναδικό δίδυμο έκλεισε την πρώτη ημέρα της Εβδομάδας Μόδας για την Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027 με μια επίδειξη που συνέδεε την προσωπική του ιστορία με την πολιτική έκφραση.
Για τον συνιδρυτή του brand, Steven Raj Bhaskaran, η επιλογή ήταν βαθιά συμβολική. Ένας τόπος διαμαρτυρίας, επανάστασης και συλλογικότητας φιλοξενούσε για πρώτη φορά μια επίδειξη οργανωμένη από μετανάστες. «Συμβολίζει το προοδευτικό μέλλον προς το οποίο κινείται η πόλη», εξήγησε.
Η συλλογή συνέχιζε την κοινωνική κριτική της προηγούμενης σεζόν. Τον Μάρτιο, στο Palais Brongniart, την παλιά έδρα του Χρηματιστηρίου του Παρισιού, το δίδυμο είχε βάλει στο στόχαστρο το πλουσιότερο 1% του πλανήτη. Εκείνο το πρώτο κεφάλαιο αντλούσε έμπνευση από το προνομιούχο περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε η Hannah Rose Dalton, το ένα από τα δύο μέλη του δημιουργικού διδύμου. Αυτή τη φορά, πρωταγωνιστούσε το υπόλοιπο 99%, μέσα από τα βιώματα του Steven Raj στις κοινωνικές κατοικίες του Μόντρεαλ, ανάμεσα σε οικογένειες μεταναστών, εργατικές κοινότητες και ανθρώπους στο περιθώριο.
Σε μια επίδειξη 35 λεπτών, 99 μη λευκά μοντέλα παρουσίασαν 99 εμφανίσεις, αφηγούμενα αυτή τη διαδρομή σε τρεις πράξεις: «Family», «Tribe» και «Gods». Η πρώτη ανακαλούσε μια παιδική ηλικία σημαδεμένη από τη φτώχεια και τη θρησκεία. Ένα ντραπέ σύνολο, αφιερωμένο στη δύναμη της μητέρας που κουβαλά τα παιδιά της στην πλάτη, άνοιξε την επίδειξη. Ακολούθησαν ολόλευκες εμφανίσεις, γλυπτικά λινά κοστούμια με δερμάτινες γραβάτες, πουκάμισα εμπνευσμένα από το παραδοσιακό μεσανατολικό thawb, μεταξωτές καμπαρντίνες με ακατέργαστα τελειώματα και πλισέ φούστες από σιφόν με πέπλα. Τις σαγιονάρες με καμπυλωτά τακούνια υπέγραφε ο Christian Lacroix.
Η δεύτερη πράξη αποτύπωνε την ανακάλυψη της πανκ σκηνής ως χώρου ελευθερίας και ένταξης. Στρατιωτικά σύνολα από τουίντ με τούλι, δερμάτινες κάπες με φθαρμένη όψη, ξέφτια σε χακί πλεκτά, piercings και αρβύλες «Stomper» συνέθεταν μια φυλή σε εξέγερση. Τα γάντια «Golden Touch», με χρυσές παλάμες, διαδέχονταν τα αιματοβαμμένα «Guilt Gloves» της προηγούμενης συλλογής, σχολιάζοντας την οικειοποίηση του ταλέντου των μειονοτήτων από τους πλουσιότερους. Τρεις γυναίκες με μπλε, λευκά και κόκκινα ντραπέ φορέματα έκλεισαν την ενότητα, ενσαρκώνοντας την Ελευθερία, την Ισότητα και την Αδελφοσύνη.
Στο «Gods», η αφήγηση στρεφόταν στην πίστη και την ελπίδα που έδωσαν στον σχεδιαστή τη δύναμη να συνεχίσει. Η χειροτεχνία διαφορετικών πολιτισμών συναντούσε τη δυτική υψηλή ραπτική με βαμβακερά υφάσματα υφασμένα στο χέρι από τους τεχνίτες του Cabes GIE στην Μπουρκίνα Φάσο να γίνονται αποδομημένα ταγέρ, ενώ σάρι κεντημένα από το εργαστήριο Tilfi στο Βαρανάσι της Ινδίας μεταμορφώθηκαν σε φορέματα χορού με αναφορές στον Dior της δεκαετίας του ’50.
Το φινάλε ζωντάνεψε τον μύθο του φοίνικα μέσα από τρεις εμφανίσεις που περιλάμβαναν ένα αστραφτερό φόρεμα στις αποχρώσεις της φλόγας, μια ογκώδη δημιουργία καλυμμένη με φτερά και ένα χρυσό λαμέ φόρεμα με απανθρακωμένα τελειώματα και μαύρα φτερά στο κεφάλι. Η αναγέννηση ολοκλήρωνε μια συλλογή αφιερωμένη σε ανθρώπους και πολιτισμούς αποκλεισμένους από την πολυτέλεια. Για τον Bhaskaran, όσα κάποτε υπήρξαν πηγή ντροπής- η φτώχεια, η καταγωγή, η διαφορετικότητά του- γίνονταν πλέον λόγοι υπερηφάνειας.
Παρακάτω ακολουθούν όλες οι εμφανίσεις που ξεχώρισαν.
Launchmetrics.com/Spotlight
