Το 8o Marie Claire Power Trip με θέμα «THE LONG RUN: Women, Better With Time», επέστρεψε στο Cape Sounio την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου. Το φετινό συνέδριο-θεσμός του Marie Claire, ένα αξέχαστο all day event που προσκαλεί ειδικούς και επιδραστικές προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, εστιάζει στη λέξη που προκαλεί μία από τις σημαντικότερες και πιο αμφιλεγόμενες συζητήσεις της εποχής μας, τη μακροβιότητα. Από την ιατρική έρευνα έως τις καταναλωτικές μας συνήθειες και το πώς επενδύουμε το χρόνο και τα χρήματά μας, όλα συγκλίνουν στο ερώτημα: πώς θα ζήσουμε περισσότερο αλλά και καλύτερα.
«Ότι η ζωή είναι μικρή και η τέχνη είναι μακρά εγώ πιστεύω ότι αυτά τα δύο είναι αλληλένδετα. Το να διαρκείς σήμαίνει ότι πετυχαίνεις. Ο πατέρας μου έλεγε ότι είμαστε τόσο ευτυχέστεροι όσο ποσοστό ελευθερίας περισώζουμε. Όσο περισσότερο ποσοστό ελευθερίας μπορούμε να περισώσουμε είναι πολύ σημαντικό και σημαίνει διάρκεια», είπε η Κατερίνα Διδασκάλου στην αρχή της συζήτησης με την Μάρα Δεσύπρη, φωτογράφο, υπό τον συντομισμό της Αναστασίας Καμβύση, διεύθυντρια σύνταξης του Marie Claire Greece.
«Η παύση είναι πολύτιμη και στα καλλιτεχνικά επαγγέλματα. Ορισμένες φορές το να σταματάς στην ώρα σου είναι κάτι που δεν σε καταστρέφει», συμπλήρωσε η κα. Δεσύπρη. Όσο για το τι γίνεται πλέον με τις γυναίκες που συναντά στα ταξίδια που κάνει σε όλη την Ελλάδα φωτογραφίζοντας, σημείωσε: «Σίγουρα είναι καλύτερα τα πράγματα από όταν εγώ ξεκινούσα. Φαίνεται σε όλες τις εκφάνσεις για τις γυναίκες», σχολιάζοντας πως θεωρεί ότι στη φωτογραφία και γενικά στα καλλιτεχνικά επαγγέλματα τα πράγματα είναι πιο ισότιμα.
Τη δική της οπτική έδωσε στο συγκεκριμένο σχόλιο η κα. Διδασκάλου ξεκαθαρίζοντας πως ο χώρος της υποκριτικής, τουλάχιστον, μπορεί να μην ανδροκρατείται, καθώς οι ρόλοι είναι μοιρασμένοι σχεδόν στα έργα, αλλά σε άλλα κομμάτια όπως το μισθολογικό, η κατάσταση είναι διαφορετική. «Στο Χόλιγουντ έγινε ολόκληρο θέμα. Η Meryl Streep το έθεσε πολύ σωστά. Πλέον, νιώθω τυχερή που μπορώ και λέω στους παραγωγούς: “Στον συμπρωταγωνιστή μου δίνεις τα ίδια λεφτά;” Όταν γίνεται το αντίθετο γίνομαι έξαλλη. Το προϊόν που παίρνεις είναι πρώτο, άρα πρέπει να πληρώσεις. Πώς πληρώνεις αυτά τα χρήματα σε ένα αγόρι, που δεν έχει τίποτα από όσα φέρνω εγώ στη δουλειά, αυτό είναι άδικο».
Στην ερώτηση για το αν η διάρκεια της καριέρας τους έχει να κάνει με το ότι έδειξαν ευελιξία και συμβιβασμό και οι δύο ομιλήτριες συμφώνησαν στο ότι αυτό έχει να κάνει τόσο με τον τρόπο που αντιμετωπίζεις τα πράγματα όσο και με το πόσο διατεθειμένος είσαι να εξελιχθείς και να βελτιωθείς. «Ημουν δυναμική. Έχει να κάνει πολύ με αυτό. Έμεινα στη δουλειά για τον τρόπο μου ή για το πώς είναι η “γραφή” μου. Είναι ένα σύνολο πολλών πραγμάτων που σε κάνουν να υπάρχεις ή να μην υπάρχεις», είπε η κα. Δεσύπρη, ενώ η κα. Διδασκάλου συμπλήρωσε πως το πόσο καλή είσαι παίζει ρόλο. «Στην τέχνη όσο περνάει ο καιρός γίνεσαι καλύτερος. Η ματιά αλλάζει, έχεις εμπειρίες, αντιμετωπίζεις πράγματα καλύτερα. Δίνεις πολύ περισσότερα ως καλλιτχένης μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας. Σε άλλους πολιτισμούς, άλλωστε, τους γηραιότερους τους θεωρούν θησαυρούς».
«Αλλά επειδή μιλάμε για ελευθερία γυναικών, δεν πρέπει να σταματήσουμε να στηλιτεύουμε τη θέση της γυναίκας, σε άλλες χώρες διπλα μας, που είναι χειρότερη από μια γάτα ή έναν σκίουρο. Στο Αφγναστάν μια γυναίκα δεν τολμά να βγει να σταθεί στην πόρτα του σπιτιού της, να πάει στο σούπερ μάρκετ. Είναι παράνομο να πάει χωρίς τη συνοδεία συζύγου, πατέρα, αδερφού, γιου ή εγγονού αλλιώς είναι παράνομη. Δεν περιγράφω μια κατάσταση πριν από έναν αιώνα. Μιλάμε για τώρα, σήμερα», συνέχισε η κα. Διδασκάλου φέρνοντας στο τραπέζι τη ζήτημα της ισότητας και των δικαιωμάτων των γυναικών.
«Κάνω έναν μονόλογο 15 χρόνια για μια γυναίκα που έχει μάθει να αντέχει, επειδή αυτό είχε και ως παράδειγμα, από τη μητέρα της. Παντρεύεται έναν άνδρα χειρότερο από τον κακοποιητικό πατέρα της. Αν σας πως ιστορίες γυναικών σημερινών που έρχονται μετά στο καμαρίνι και μου μιλούν θα σοκαριστείτε. Άλλες μου λένε πως μετά την παράσταση φεύγουν από την κακοποίηση που βιώνουν, άλλες παραμένουν – γυναίκες νεότατες, 30 και 40 ετών. Αυτό το ζητημα δεν πρέπει να το παραβλέπουμε».
Αλλά επειδή μιλάμε για ελευθερία γυναικών, δεν πρέπει να σταματήσουμε να στηλιτεύουμε τη θέση της γυναίκας, σε άλλες χώρες διπλα μας που είναι χειρότερη από μια γάτα ή έναν σκίουρο
Στη συνέχεια η συζήτηση κινήθηκε γύρω από την ωριμότητα και το γεγονός πως δεν σημαίνει το ίδιο για τους άνδρες και τις γυναίκες – τουλάχιστον στα μάτια της κοινωνίας. «Μου αρέσει να φωτογραφίζω περισσότερο ένα ώριμο σώμα από ένα τέλειο σώμα. Έχει μια ιστορία να πει. Έχω βαρεθεί να βλέπω γυναίκες σαν πλαστικές κούκλες. Παλαιότερα, πριν από 20 χρόνια ήταν όλα τέλεια, ήρθε και το φώτοσοπ και το ολοκλήρωσε. Κάποια στιγμή βαρέθηκα να βλέπω το ψέμα. Με βοήθησε η αλήθεια. Πλέον με ενδιαφέρει τι έχει να πει ο άνθρωπος που φωτογραφίζω. Σήμερα οι ιστορίες δεν αφορούν το γύρας, αφορούν στην πραγματικότητα που θέλω να δείξω με λίγο πιο ωραίο τρόπο από ό,τι είναι – όχι ψεύτικο. Τώρα ασχολούμαι με το να προβάλλω τη χώρα μου ως ωραίο προορισμό και έτσι τη γνωρίζω και καλύτερα».
Η κα. Διδασκάλου, με τον δυναμικό και ρευστό λόγο της αποκάλυψε πως αν και δέχεται πολλές προτάσεις από δερματολόγους για να κάνει παρεμβάσεις στο πρόσωπό της, αντιστέκεται, καθώς δεν θέλει να μοιάζει το πρόσωπό της με μάσκα. «Γυμνάζομαι, πίνω πολύ νερό, αλλά δεν θα πάω να γίνω μια μάσκα ίδια με τον υπόλοιπο κόσμο. Δεν το κρίνω, αλλά σκέψου τι πίεση έχουν δεχθεί γυναίκες που το κάνουν. Μιλήσατε πριν από λίγο για την υγιή μακροζωΐα. Νομίζω είναι η ικανότητα να αντέχεις και να πιστεύεις σε αυτό που κάνεις. Οι σκέψεις που κάνουμε, οι λέξεις που λέμε δεν είναι τυχαίες. Στις ωραίες σκέψεις το πρόσωπο φωτίζεται, στις οργισμένες σκέψεις αλλάζει».
Όσο για το αν νιώθουμε πιο απελευθερωμένες μεγαλώνοντας η κα. Δεσύπρη σημείωσε πως το πρόσωπο μας είναι ο καθρέφτης της ψυχολογίας μας. «Δεν με αφορά το βλέμμα των άλλων. Με αφορούσε περισσότερο όταν ήμουν μικρότερη. Όσο μεγαλώνω νιώθω πιο ελεύθερη από τα κλισέ του πώς πρέπει να φαίνομαι. Δεν την απαξιώνω, αλλά δεν είναι το κέντρο μου».
Από την πλευρά της η κα. Διδασκάλου τόνισε πως λαμβάνει πολύ σοβαρά υπ’ όψιν τη γνώμη του κοινού της, μιας και αυτό είναι που την έχει φτάσει τόσο ψηλά στη δουλειά της. «Φυσικά και με ενδιαφέρει η γνώμη του κοινού, χάρη σε αυτό υπάρχουμε. Με σταματούσαν γυναίκες στον δρόμο και μου έλεγαν για τον ρόλο μου στην Ηλέκτρα και μου έλεγαν γιατί στραπατσάρομαι, αλλά τους έλεγα αυτό δεν θέλετε; Να μην είμαι διαρκώς ωραία και μοιραία;
Χαίρομαι πάρα πολύ που έχω αποκτήσει, πλέον, αυτή την ελευθερία να μπορώ να βγω στην οθόνη και να με δω με περισσότερες ρυτίδες. Με ενδιαφέρει πολύ τι λέει το κοινό. Σε αυτό δεν κάνω εκπτώσεις. Κάθε σκηνή που κάνω νιώθω ότι θα πάει για Όσκαρ. Θεωρώ ότι έτσι φτάνεις στο τέλειο. Στη σκηνή στο πανί και στο γυαλί βγαίνει η ψυχή μας. Όποια είναι η μορφή αυτή ακριβώς είναι και η ψυχή».
Λίγο πριν από το τέλος της συζήτησης οι δύο ομιλήτριες μίλησαν για το τι περιμένουν από τη ζωή στο μέλλον.
«Τα πάντα. Δεν έχω χορτάσει τη ζωή, θέλω να με εκπλήξει», είπε η κα. Δεσύπρη, ενώ η Κατερίνα Διδασκάλου εκμυστηρεύτηκε πως πιστεύει στα πολλά, καθημερινά θαύματα.
Η Κατερίνα Διδασκάλου γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από όπου αποφοίτησε με άριστα, παράλληλα με τις σπουδές της στη Φιλοσοφική. Με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση συνέχισε για τρία χρόνια τις θεατρικές και κινηματογραφικές σπουδές της στη Νέα Υόρκη, στο HB Studio με τη σπουδαία Uta Hagen και στο Columbia University με τον Miloš Forman. Το 1984 και το 1988 υπήρξε Πρωθιέρεια στις τελετές αφής της Ολυμπιακής Φλόγας.
Με μια μακρά και σταθερά εξελισσόμενη πορεία στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, έχει ερμηνεύσει σημαντικούς ρόλους του κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Φέτος υποδύεται την Αρκάντινα στον «Γλάρο» του Τσέχωφ, ενώ για 15η χρονιά συνεχίζει την «Πόρνη από πάνω», έναν μονόλογο με επίκεντρο την κακοποίηση και τη γυναικεία δύναμη.
Μια ηθοποιός με συνέπεια, τόλμη και διαρκή δημιουργική παρουσία, η Κατερίνα Διδασκάλου φέρνει στο Power Trip μια προσωπική ματιά πάνω στη γυναικεία ωριμότητα, τη δύναμη της επανεκκίνησης και το πώς μια γυναίκα μπορεί να συνεχίζει να εξελίσσεται, να διεκδικεί και να επαναπροσδιορίζει τον εαυτό της σε κάθε ηλικία.
Η Μάρα Δεσύπρη είναι διεθνής φωτογράφος και μια γυναίκα που δεν χρειάστηκε ποτέ να επιλέξει έναν μόνο ρόλο στην επαγγελματική και προσωπική της ζωή.
Ξεκίνησε ως μοντέλο στα τέλη της δεκαετίας του ’80, σε μια εποχή που η ελληνική μόδα και τα περιοδικά βρίσκονταν σε μια περίοδο έντονης δημιουργικότητας και αλλαγών. Στη συνέχεια πέρασε στο styling και, τελικά, στη φωτογραφία, όπου διαμόρφωσε τη δική της ιδιαίτερη ματιά κι άρχισε να αφήνει από νωρίς το δικό της στίγμα, παρά τα όποια εμπόδια συνάντησε στην πορεία. Ένα από τα It girls των 90s, πριν καν εφευρεθεί ο συγκεκριμένος όρος, η Μάρα Δεσύπρη μετρά σήμερα εκατοντάδες συνεργασίες με σημαντικά ελληνικά και διεθνή έντυπα.
Η Μάρα Δεσύπρη είναι προσκεκλημένη στο 8ο Marie Claire Power Trip για να συμμετάσχει στη συζήτηση γύρω από τη μακροβιότητα ως προσωπική εξέλιξη και ως αλληλένδετη έννοια με αυτή του δικαιώματος κάθε γυναίκας να αυτοπροσδιορίζεται όσο συχνά θέλει, όπως κι αν θέλει.
