Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας οι γυναίκες αναζητούσαν τρόπο να επιβεβαιώσουν την εγκυμοσύνη τους όσο το δυνατόν νωρίτερα. Ποια ήταν όμως τα τεστ πριν από τη σύγχρονη εποχή, που απλά αρκεί ένα μικρό δείγμα από τα ούρα μας για να έχουμε μια απάντηση;
Η ιστορικός και συγγραφέας Dr Amy Boyington στη διαδικτυακή πλατφόρμα της @history_with_amy παρουσιάζει μερικούς από τους λιγότερο ή περισσότερο ανορθόδοξους τρόπους. Παραδέχεται, φυσικά, ότι ανέκαθεν ο πιο αξιόπιστος ήταν να περιμένουν οι γυναίκες μερικές εβδομάδες μέχρι να αρχίσουν να εκδηλώνονται τα συμπτώματα.
Στο μεταξύ, προσπαθούσαν να κερδίσουν χρόνο ήδη από την αρχαία Αίγυπτο, όπου τους ζητούσαν να ουρήσουν πάνω σε σιτάρι και κριθάρι διαδοχικά για πολλές ημέρες. Αν βλάσταινε το σιτάρι, θεωρούσαν ότι θα γεννούσαν κορίτσι. Αν βλάσταινε το κριθάρι, ότι περίμεναν αγόρι. Αν δεν βλάσταινε κανένας σπόρος, ότι δεν υπήρχε εγκυμοσύνη. Επομένως, ήταν ένα τεστ και για το φύλο του μωρού. Το παράξενο με αυτό, όπως προσθέτει η ιστορικός, είναι ότι η συγκεκριμένη μέθοδος δοκιμάστηκε σε επιστημονικό εργαστήριο το 1936 και η ακρίβειά της υπολογίστηκε στο 70%.
Ήδη από την αρχαία Αίγυπτο, ζητούσαν από τις γυναίκες να ουρήσουν πάνω σε σιτάρι και κριθάρι διαδοχικά για πολλές ημέρες. Αν βλάσταινε το σιτάρι, θεωρούσαν ότι θα γεννούσαν κορίτσι. Αν βλάσταινε το κριθάρι, ότι περίμεναν αγόρι. Αν δεν βλάσταινε κανένας σπόρος, ότι δεν υπήρχε εγκυμοσύνη.
Οι αρχαίοι Έλληνες, από την άλλη, είχαν το λεγόμενο τεστ του κρεμμυδιού. Η γυναίκα έπρεπε να τοποθετήσει ένα κρεμμύδι στο εσωτερικό του κόλπου της και να το αφήσει εκεί για μία νύχτα. Αν ήταν έγκυος, η ανάσα της δεν θα μύριζε, την επόμενη ημέρα, κρεμμύδι. Η λογική στην οποία βασίζονταν; Αν υπήρχε έμβρυο στη μήτρα, τη σφράγιζε, εμποδίζοντας την οσμή του κρεμμυδιού να φτάσει μέχρι τη στοματική κοιλότητα της γυναίκας.
Μέχρι τον Μεσαίωνα, τα ούρα χρησιμοποιούνταν για να διαγιγνώσκεται μια πληθώρα καταστάσεων, μεταξύ άλλων και η εγκυμοσύνη, από τους λεγόμενους «προφήτες των ούρων». Ένα μάλλον όχι ιδιαίτερα ευχάριστο τεστ της εποχής ήταν να τοποθετείται μια βελόνα στη γυναικεία ουρήθρα. Αν τα ούρα έβγαιναν κόκκινα ή μαύρα, θεωρούσαν ότι ήταν έγκυος.
Ένα άλλο μεσαιωνικό τεστ, το λεγόμενο τεστ του ματιού, αναπτύχθηκε από έναν γιατρό του 16ου αιώνα, ο οποίος ισχυριζόταν ότι μπορούσες να καταλάβεις αν μια γυναίκα ήταν έγκυος κοιτώντας τα μάτια της από πολύ κοντινή απόσταση. Είχε αποφανθεί ότι ήδη από τον δεύτερο μήνα τα μάτια μιας εγκύου «βάθαιναν στις κόγχες τους, η κόρη μίκραινε, τα βλέφαρα κρεμούσαν και υπήρχαν μικρές πρησμένες φλέβες στη γωνιά του ματιού».
Ένας γιατρός του 16ου αιώνα είχε αποφανθεί ότι ήδη από τον δεύτερο μήνα τα μάτια μιας εγκύου «βάθαιναν στις κόγχες τους, η κόρη μίκραινε, τα βλέφαρα κρεμούσαν και υπήρχαν μικρές πρησμένες φλέβες στη γωνιά του ματιού».
Όπως διευκρινίζει η ιστορικός, «φυσικά καμία από αυτές τις μεθόδους δεν ήταν αξιόπιστη και χρειάστηκε να περάσουν αρκετοί αιώνες ακόμα μέχρι να αναπτυχθεί ένα αξιόπιστο τεστ εγκυμοσύνης για το σπίτι. Το εντυπωσιακό όμως είναι ότι οι περισσότερες βασίζονταν στα ούρα, όπως και τα σύγχρονα τεστ, επομένως είχαν κάποια δόση επιστήμης, ειδικά το τεστ της αρχαίας Αιγύπτου, με το σιτάρι και το κριθάρι».
Δείτε τη σχετική ανάρτηση:
View this post on Instagram
