Αν διανύετε και εσείς τη δεκαετία των 30 ή βρίσκεστε κοντά σε αυτή την ηλικία ίσως έχετε αμφισβητήσει αρκετά τις επαγγελματικές επιλογές σας.
Η γενιά των millenial που μεγάλωσε με το moto «να έχεις ένα χαρτί από το πανεπιστήμιο, ανοίγει πόρτες», αντιλαμβάνεται πως πλέον κάτι τέτοιο σπάνια ισχύει, ενώ την ίδια στιγμή μοιάζει να ανακαλύπτει ξανά τον εαυτό της.
Όλο και περισσότεροι είναι οι άνθρωποι που αλλάζουν καριέρα στα late 20s ή 30s, ακολουθώντας αυτή τη φορά κάτι που πραγματικά τους ενθουσιάζει. Μετά τις γυναίκες που άφησαν την Αθήνα για να κυνηγήσουν το όνειρο της γαλήνιας ζωής στην επαρχία, συνομιλήσαμε με τρία κορίτσια που αποφάσισαν να αλλάξουν εργασιακή ρότα και να ακολουθήσουν το όνειρό τους.
Παρακάτω μας εξηγούν πώς κατάφεραν να φέρουν σε πέρας αυτή την απόφαση και ενώ μπορεί και οι τρεις να έχουν διαφορετικές καταβολές και αντικείμενα ενασχόλησης, καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: Αν κάτι σε ενθουσιάζει και σε γεμίζει, δοκίμασέ το.
Την καριέρα της Μαιρίλης Μητροπούλου, μάλλον θα τη ζήλευαν πολλοί. Για χρόνια συνεργάτιδα της Google, με συνεργασίες σε παγκόσμιο επίπεδο, έζησε το εξωτερικό, δούλεψε στην Ελλάδα σε επιχειρήσεις που θεωρούνται άριστοι εργοδότες και μια είχε μια εξέλιξη που διαφαινόταν να την οδηγεί πολύ ψηλά. Όμως, η ανάγκη της να μοιράστεί τις γνώσεις και τις εμπειρίες που αποκόμισε με ανθρώπους που προσπαθούσαν να στήσουν ή να βελτιώσουν τη δική τους επιχείρηση και το όραμά τους την οδήγησε στο να γίνει «ο κύριος του εαυτού της» και εδώ και λίγο καιρό βοηθά επαγγελματίες και ομάδες να τοποθετούνται με άποψη και να προσελκύουν ευκαιρίες που τους ταιριάζουν.
Πλέον συστήνεται ως Αρχιτέκτονας Επιρροής, που πιστεύει ότι η ανάγκη της ψυχής για δημιουργία δεν είναι τυχαία. Πηγάζει από μέσα και αν δεν εκφραστεί κάνει τον άνθρωπο να μαραζώνει.
Πώς ήταν η ζωή σου πριν την αλλαγή εργασιακού κλάδου; Ποιο ήταν το επάγγελμά σου και με τι ασχολείσαι τώρα;
Έντεκα χρόνια στη Google στην Ιρλανδία. Marketing, πωλήσεις και ανθρώπινο δυναμικό, μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον υψηλών απαιτήσεων και συνεχούς εξέλιξης.
Ένας χρόνος στην Ελλάδα, στην Plum σε συνεργασία με τη Eurobank. Προϊόν, marketing και PR, χτίζοντας την ανάπτυξη της εταιρείας στην ελληνική αγορά. Παράλληλα, από το 2017, μέσα από σεμινάρια και ομιλίες, έχω εκπαιδεύσει περισσότερους από 2.000 επαγγελματίες και έχω βρεθεί σε σκηνές όπως το TEDx, το Web Summit και το UN Women.
Σήμερα είμαι Αρχιτέκτονας Επιρροής. Από τον Οκτώβριο του 2025, έχω ήδη συνεργαστεί με περισσότερους από 300 επαγγελματίες και ομάδες, βοηθώντας τους να αναγνωρίσουν τι πραγματικά προσφέρουν, να ξεκαθαρίσουν το όραμά τους και να το εκφράσουν με σαφήνεια και αυτοπεποίθηση μέσα από personal branding, thought leadership και στρατηγική παρουσία στο LinkedIn.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει να αποδεικνύουν την εξειδίκευσή τους, να τοποθετούνται με άποψη και να προσελκύουν τις ευκαιρίες που τους ταιριάζουν. Η ηγεσία σκέψης είναι η ικανότητα να δίνεις νόημα στην πολυπλοκότητα, να προσφέρεις οπτική όταν οι άλλοι διστάζουν και να συμβάλλεις ενεργά στον διάλογο του κλάδου σου. Προσφέρω διαδικτυακά σεμινάρια ώστε αυτή η γνώση να είναι προσβάσιμη σε όλους, καθώς και εξατομικευμένη καθοδήγηση για όσους θέλουν πιο στοχευμένη δουλειά. Παράλληλα, υλοποιώ προγράμματα μέσα σε εταιρείες. Όταν μια ομάδα συνειδητοποιήσει τη δύναμη της φωνής της, αλλάζει συνολικά η εικόνα και η κουλτούρα της.
Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερους ηγέτες που να επικοινωνούν καθαρά, να έχουν αυθεντική παρουσία online και να δημιουργούν επιρροή με συνείδηση και στρατηγική. Μέσα από τη δουλειά μου θέλω να συμβάλλω ενεργά σε αυτή την κατεύθυνση.
Τι σε ώθησε να αφήσεις την προηγούμενη δουλειά σου και πώς αποφάσισες να ακολουθήσεις το νέο σου επάγγελμα;
Ένιωθα την ανάγκη να μεταφέρω όσα κάνει εξαιρετικά καλά η Google σε περισσότερο κόσμο. Όχι μόνο την κουλτούρα και τα προνόμια αλλά τον τρόπο που διαχειρίζεται και ενδυναμώνει τα ταλέντα της. Και κυρίως, το πώς τα ωθεί να επικοινωνούν ενεργά με τον κλάδο τους, να μοιράζονται γνώση και να τοποθετούνται με άποψη, συμβάλλοντας έτσι στη διαμόρφωση ενός καλύτερου μέλλοντος για όλους.
Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερους ηγέτες που να επικοινωνούν καθαρά, να έχουν αυθεντική παρουσία online και να δημιουργούν επιρροή με συνείδηση και στρατηγική. Μέσα από τη δουλειά μου θέλω να συμβάλλω ενεργά σε αυτή την κατεύθυνση.
Το 2022 ήρθε και η επιβεβαίωση. Μία από τις γνωστές consulting εταιρείες στην Κύπρο μού εμπιστεύτηκε την εκπαίδευση του CEO και των senior partners της στην εξωστρέφεια. Εκεί κατάλαβα ότι αυτός ήταν ο δρόμος που ήθελα να ακολουθήσω.
Πιστεύω ότι κάθε επαγγελματίας έχει ευθύνη να επικοινωνεί την αξία που δημιουργεί και το όραμα που τον κινεί. Γιατί όταν αυτό γίνεται με συνέπεια, ο αντίκτυπος ξεπερνά το άτομο. Διαμορφώνει τον κλάδο του, εμπνέει τις νεότερες γενιές, προσφέρει λύσεις και ανοίγει τον διάλογο γύρω από προκλήσεις που πολλές φορές δεν έχουν ακόμη ονομαστεί.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Τι δυσκολίες συνάντησες και πώς τις αντιμετώπισες;
Από τη μία, οι γύρω μου δυσκολεύονταν να καταλάβουν γιατί αφήνω τη Google. Για κάποιους ήταν σχεδόν τρέλα. Από την άλλη, άρχισα κι εγώ να αμφισβητώ τον εαυτό μου. Είμαι έτοιμη; Θα τα καταφέρω; Θα με εμπιστευτεί ο κόσμος χωρίς το brand μιας πολυεθνικής δίπλα στο όνομά μου;
Αυτό που με βοήθησε ήταν η προετοιμασία. Δούλεψα το νέο μου εγχείρημα παράλληλα για καιρό και ζήτησα καθοδήγηση από ανθρώπους που εκτιμώ βαθιά, όπως ο Γιάννης Αθανασόπουλος και ο Πέτρος Αρουκάτος.
Κάποια στιγμή, όμως, η απόφαση δεν είναι μόνο θέμα προετοιμασίας. Είναι θέμα πίστης και επέλεξα να εμπιστευτώ τον εαυτό μου και να αφεθώ στο όραμά μου.
Και αυτό λέω και στους επαγγελματίες με τους οποίους συνεργάζομαι: Η ανάγκη της ψυχής να δημιουργήσει και να προσφέρει κάτι δεν είναι τυχαία. Όταν ακολουθείς το κάλεσμά σου, πάντα κάτι κερδίζεις, ακόμη κι αν η διαδρομή δεν είναι εύκολη.
Η διαφορά είναι ότι τώρα δεν θέλω να σταματήσω. Η ενέργεια είναι διαφορετική.
Ήταν μια συνειδητή απόφαση ή προέκυψε σταδιακά; Υπήρχε φόβος;
Ήταν μια απόφαση που ωρίμαζε για χρόνια. Μέσα από συνειδητή δουλειά με τον εαυτό μου: Να αναγνωρίσω τα ταλέντα και τις αξίες μου, να δω πότε νιώθω ζωντανή, τι με συγκινεί, τι μου δίνει ενέργεια, πώς φαντάζομαι έναν καλύτερο κόσμο.
Κάθε επαγγελματικό βήμα με έφερνε πιο κοντά σε αυτή τη συνειδητοποίηση. Κοιτάζοντας πίσω, καταλαβαίνω ότι σε κάθε φάση της καριέρας μου υπερασπιζόμουν τις ίδιες αρχές: Ενδυνάμωση, εξωστρέφεια και κατεύθυνση. Απλώς τότε το έκανα μέσα σε έναν οργανισμό ενώ τώρα το κάνω ως αποστολή.
Φόβος υπήρχε αλλά υπήρχε και μια εσωτερική βεβαιότητα που μεγάλωνε σιωπηλά. Και τελικά, αυτή ήταν πιο δυνατή.
Πόσο διαφορετική ήταν η καθημερινότητά σου πριν και μετά την αλλαγή;
Δούλευα πολλές ώρες και πριν. Έδινα την ψυχή μου σε αυτό που έκανα, αλλά δεν ένιωθα πάντα πλήρης. Η ευθύνη μου ήταν απέναντι σε έναν οργανισμό. Δουλεύω το ίδιο, ίσως και περισσότερο, και σήμερα. Η διαφορά είναι ότι τώρα δεν θέλω να σταματήσω. Η ενέργεια είναι διαφορετική. Η ουσιαστική αλλαγή δεν είναι οι ώρες. Είναι το “γιατί”.
Πριν ήξερα ότι μέσα από τη στάση και τη δουλειά μου επηρέαζα ομάδες μέσα σε εταιρείες. Σήμερα νιώθω ότι μέσα από τη στάση μου επηρεάζω τον τρόπο που οι εταιρείες σκέφτονται την παρουσία και την κουλτούρα τους. Όταν το personal branding συνδέεται με το employer branding, δεν αλλάζει μόνο το άτομο. Αλλάζει η κουλτούρα.
Και εκεί βρίσκεται για μένα η πραγματική διαφορά. Η ευθύνη πλέον είναι προσωπική. Απέναντι στην κοινωνία. Απέναντι στους επαγγελματίες που θέλω να δω να δημιουργούν την επιρροή τους αυθεντικά, συνειδητά και στρατηγικά.
Τα όνειρα δεν εμφανίζονται τυχαία, είναι ένδειξη κατεύθυνσης προς τα που θελουμε να κινηθούμε στη ζωή.
Υπήρξε κάποιος που σε ενθάρρυνε ή σου έδωσε έμπνευση;
Υπήρξαν άνθρωποι που πίστεψαν σε εμένα πριν ακόμη πιστέψω εγώ στον εαυτό μου. Και αυτό είναι ανεκτίμητο. Η έμπνευση, όμως, ερχόταν και έρχεται από μέσα μου. Αυτό είναι κάτι που διδάσκω και στα σεμινάρια thought leadership. Οι σκέψεις μας αποκαλύπτουν τι ηγέτες είμαστε, προς που θέλουμε να οδηγήσουμε τους άλλους και τι θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας.
Σε αυτό το ταξίδι είχα δασκάλους, μέντορες και υποστηρικτές που στάθηκαν δίπλα μου ουσιαστικά. Είμαι βαθιά ευγνώμων για την παρουσία τους στη ζωή μου. Είναι εκεί για να με χειροκροτήσουν, αλλά και για να με στηρίξουν στις δύσκολες στιγμές. Για να μου πουν την αλήθεια όταν χρειάζεται, για να με εμπνεύσουν και να με εξελίξουν.
Ενδεικτικά, άνθρωποι που με ενθάρρυναν να προχωρήσω ήταν η Μυλαίδη Στούμπου, η Μαρία Λεοντίου, η Μαρία Κολέτσου, ο Αποστόλης Κουμαρίνος, η Μαρία Κουτσαβίτη, η Αμαλία Σπυράτου, η Μαρία Κολοκυθά και η Κατερίνα Φραγκουδάκη. Και φυσικά ο σύντροφός μου, που ήθελε να είχα ξεκινήσει ακόμη νωρίτερα.
Και η μητέρα μου. Από το 2017 δεν έχει χάσει κανένα μου σεμινάριο και καμία ομιλία. Είναι η μεγαλύτερη υποστηρίκτριά μου. Και το πιο συγκινητικό είναι ότι χρειάστηκε να ξεπεράσει και τους δικούς της φόβους για μια πιθανή αποτυχία μου, για να να σταθεί δίπλα μου χωρίς όρους.
Τι θα έλεγες σε κάποιον που σκέφτεται να αφήσει τη σταθερή δουλειά του για να ακολουθήσει το πάθος του;
Να το κάνει, αλλά με ωριμότητα. Οι μεγάλες αλλαγές χρειάζονται όραμα και σχέδιο. Να το δοκιμάσει παράλληλα, να χτίσει οικονομική ασφάλεια, να ζητήσει καθοδήγηση και να επενδύσει στη γνώση.
Θα υπάρξουν δυσκολίες και στιγμές αμφιβολίας και γι’ αυτό είναι σημαντικό να υπάρχει έστω ένας άνθρωπος δίπλα σου που να σε στηρίζει όταν εσύ δεν μπορείς να δεις καθαρά.
Αν όμως μέσα σου νιώθεις ότι αυτό είναι το κάλεσμά σου, αν κάθε μέρα η φωνή αυτή γίνεται πιο δυνατή, τότε αξίζει να το ακολουθήσεις. Τα όνειρα δεν εμφανίζονται τυχαία, είναι ένδειξη κατεύθυνσης προς τα που θελουμε να κινηθούμε στη ζωή.
Και φυσικά, αν θέλει να μάθει πώς να επικοινωνεί την αξία του/της, θα χαρώ να τον ή τη βοηθήσω.
Θα περίμενε κανείς πως σε ένα επάγγελμα όπως η δημοσιογράφια, όπου καθημερινά μπορείς να κάνεις κάτι διαφορετικό δύσκολα λες όχι. Κι όμως, η Βάλια Σκούρα, η οποία έχει δουλέψει ως δημοσιογράφος σε πολύ γνωστά Μέσα, εφημερίδες και τηλεοπτικούς σταθμούς, και έχει ανακυρηχθεί Διδάκτωρ του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστήμιου, αποφάσισε να βάλει μία άνω τελεία σε αυτό το κομμάτι της καριέρας της. Πλέον, ασχολείται με κάτι που αγαπούσε πάντα και την έκανε να νιώθει γεμάτη – τη μουσική. Φέτος, κάνει το δισκογραφικό της ξεκίνημα και συνεργάζεται με τον Αντώνη Μιτζέλο και τη Σαλίνα Γαβαλά, παρουσιάζοντας το τραγούδι «Δάκρυ-Δάκρυ».
Πώς ήταν η ζωή σου πριν αλλαγή εργασιακού κλάδου; Ποιο ήταν το επάγγελμά σου και με τι ασχολείσαι τώρα;
Έχοντας δουλέψει αρκετά χρόνια ως δημοσιογράφος, στην τηλεόραση και σε εφημερίδες κι έχοντας επίσης ένα διδακτορικό Πολιτικής και Ιστορίας στο χέρι, αποφάσισα να βάλω σε πρώτο πλάνο τη μεγάλη μου αγάπη, τη μουσική. Πλέον η δραστηριότητα που μου αποσπά περισσότερο χρόνο είναι το τραγούδι, μέσα από εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές, μελέτη και έχοντας πλέον μπει και στη δισκογραφία, στο πλευρό του σπουδαίου συνθέτη Αντώνη Μιτζέλου, ο οποίος έγραψε το πρώτο μου τραγούδι, “Δάκρυ Δάκρυ”, σε στίχους Σαλίνας Γαβαλά. Κάνουμε μάλιστα και ζωντανές εμφανίσεις παρέα αυτή τη σεζόν, στο Μπαράκι της Διδότου.
Ίσως γιατί διάφορες προκαταλήψεις σε σχέση με τη μουσική έχουν ξεπεραστεί πλέον και επίσης δεν είμαι η μόνη που έκανα κάτι τέτοιο
Τι σε ώθησε να αφήσεις την προηγούμενη δουλειά σου και πώς αποφάσισες να ακολουθήσεις το νέο σου επάγγελμα;
Χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να αποφασίσω τι θέλω πραγματικά και σ’ αυτό βοήθησε η περίοδος του κορονοιού, που, μέσα σε όλα τα αρνητικά που είχε, μας έδωσε αρκετό χρόνο να σκεφτούμε γύρω από τον εαυτό μας και τα θέλω μας. Στην απόφαση έπαιξαν ρόλο και τα “τρελά” ωράρια της δημοσιογραφίας, αλλά και κάποιες ιδιαίτερα στρεσογόνες καταστάσεις που είχα ζήσει, ειδικά δουλεύοντας ως τηλεοπτική δημοσιογράφος.
Τι δυσκολίες συνάντησες και πώς τις αντιμετώπισες;
Νομίζω ότι ήμουν αρκετά τυχερή σ’ αυτή τη μετάβαση. Συνάντησα πολύ λιγότερες δυσκολίες από αυτές που περίμενα. Ίσως γιατί διάφορες προκαταλήψεις σε σχέση με τη μουσική έχουν ξεπεραστεί πλέον και επίσης δεν είμαι η μόνη που έκανα κάτι τέτοιο. Γνωρίζω πάρα πολλές περιπτώσεις μουσικών που άφησαν μια «κανονική», ας το πούμε έτσι δουλειά, και ίσως πολύ σταθερότερη, για να αφοσιωθούν στη μουσική.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ήταν μια συνειδητή απόφαση ή προέκυψε σταδιακά; Την πήρες με ευκολία ή υπήρχε φόβος;
Ισχύουν και τα δύο. Προέκυψε σταδιακά η απόφαση, αλλά ταυτόχρονα ήταν συνειδητή.
Με το πέρασμα των χρόνων είχα ξεπεράσει τους ενδοιασμούς μου σε σχέση με το πως θα έβλεπε ο περίγυρος αυτή την απόφαση και ταυτόχρονα είχα δοκιμάσει αρκετά πράγματα στη δημοσιογραφία, γεγονός που με έκανε να θέλω να βάλω άνω τελεία. Χωρίς να σημαίνει ότι έχω κλείσει οριστικά την πόρτα. Όμως αυτό που ξέρω είναι ότι η μουσική ήρθε στη ζωή μου για να μείνει. Αν χρειαστεί να συνδυαστεί με τη δημοσιογραφία ή με ακαδημαϊκή καριέρα, σίγουρα η μουσική θα συνεχίσει να βρίσκεται σε πρώτο πλάνο.
Πόσο διαφορετική ήταν η καθημερινότητά σου πριν και μετά την αλλαγή;
Κατά την περίοδο της δημοσιογραφίας υπήρχε το καθημερινό ξύπνημα πολύ νωρίς και ένα «τρελό» δωδεκάωρο που ακολουθούσε. Η μουσική έχει ένα πιο «άστατο» ωράριο, δεν έχει π.χ. το ξύπνημα νωρίς το πρωί, όμως κι αυτή απαιτεί πολύ χρόνο. Υπάρχουν τα μαθήματα φωνητικής, οι πρόβες, η μελέτη των τραγουδιών, περίοδοι που προκύπτουν απανωτά live, το στούντιο όταν ηχογραφούμε τραγούδια.
Είναι μοναδικό το πόσο κοντά μπορείς να έρθεις με ανθρώπους που σου είναι άγνωστοι μέσα από την ανταλλαγή συναισθημάτων που συμβαίνει σε ένα live.
Υπήρξε κάποιος που σε ενθάρρυνε ή σου έδωσε έμπνευση να προχωρήσεις κι αν ναι πόσο σημαντικό ήταν να έχεις κάποιον μέντορα;
Δε θα ήθελα να απομονώσω κάποιον, γιατί θα αδικήσω άλλους. Σίγουρα όμως βρήκα πολλή κατανόηση από το περιβάλλον μου, σε σημείο που κι εγώ εξεπλάγην. Από τον σύζυγό μου, μέχρι τη μητέρα μου, τους φίλους, τους συναδέλφους δημοσιογράφους, ακόμη και στο χώρο του πανεπιστημίου. Είναι μεγάλη ευλογία να βρίσκεις κατανόηση από το περιβάλλον σου σε μια τέτοια απόφαση. Γιατί όσο κι αν λέμε για τη σημασία της προσωπικής απόφασης, η υποστήριξη των γύρω τα κάνει όλα πιο εύκολα. Ψυχολογικά και πρακτικά.
Τι θα έλεγες σε κάποιον που σκέφτεται να αφήσει τη σταθερή δουλειά του για να ακολουθήσει το πάθος του;
Να το κάνει δίχως δεύτερη σκέψη. Η έστω, επειδή ποτέ δε μπορούμε να υποτιμήσουμε το θέμα του βιοπορισμού, να βρει τρόπο να το συνδυάσει. Οι ανεκπλήρωτοι πόθοι αφήνουν απωθημένα. Ειδικά αν μιλάμε για καλλιτεχνικά επαγγέλματα, οι προδιαθέσεις και τα ταλέντα πρέπει πάντα να αναπτύσσονται, γιατί μας δίνονται για κάποιο λόγο.
Ποιο είναι το πιο απρόσμενο ή ωραίο που σου έχει φέρει αυτή η αλλαγή;
Η αγάπη του κόσμου. Είναι μοναδικό το πόσο κοντά μπορείς να έρθεις με ανθρώπους που σου είναι άγνωστοι μέσα από την ανταλλαγή συναισθημάτων που συμβαίνει σε ένα live. Αυτή η δυνατότητα να μοιράζεσαι συναισθήματα και να ταυτίζεσαι με ανθρώπους είναι το πιο ανεκτίμητο δώρο για ένα ερμηνευτή.
Λένε πως αν εργάζεσαι με παιδιά κερδίζεις ζωή και σύμφωνα με όσα μας είπε η Σία Αγγελή, η οποία διοργανώνει πλέον παιδικά πάρτι και εκδηλώσεις, είναι αλήθεια. Αφού τελείωσε Γυμναστική Ακαδημία εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος και προσφέροντας τις υπηρεσίες της ως γυμνάστρια σε κολυμβητήρια και ανοιχτές ομάδες, πλέον μοιράζει τις ώρες της ανάμεσα σε διοργανώσεις πάρτι και χορό με μικρά παιδιά. «Η καλύτερη ανταμοιβή είναι το χαμόγελο και οι αγκαλιές στο τέλος κάθε πάρτι», μας λέει.
Η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν η μετάβαση από μια σταθερή δουλειά σε κάτι πιο αβέβαιο.
Πώς ήταν η ζωή σου πριν την αλλαγή εργασιακού κλάδου; Ποιο ήταν το επάγγελμά σου και με τι ασχολείσαι τώρα;
Πριν από αρκετά χρόνια εργαζόμουν ως υπάλληλος και δούλευα καθημερινά με παιδιά. Έχω αποφοιτήσει από τη Γυμναστική Ακαδημία και για καιρό έκανα επίσης, μαθήματα κολύμβησης σε μικρά παιδιά. Παράλληλα όμως ξεκίνησα να εργάζομαι και σε παιδικά πάρτι για ένα επιπλέον εισόδημα. Σήμερα ασχολούμαι αποκλειστικά με τη διοργάνωση παιδικών πάρτι και έχω δημιουργήσει τη δική μου εταιρία.
Τι σε ώθησε να αφήσεις την προηγούμενη δουλειά σου και πώς αποφάσισες να ακολουθήσεις το νέο σου επάγγελμα;
Αρχικά, όπως σας είπα, τα πάρτι ξεκίνησαν ως ένας τρόπος για έξτρα εισόδημα. Στην πορεία όμως κατάλαβα ότι είχα πραγματική κλίση σε αυτό. Μου άρεσε η δημιουργία, η οργάνωση, το να στήνω ολόκληρο το πάρτι. Όταν είδα ότι πηγαίνει καλά οικονομικά αλλά κυρίως ότι με γέμιζε περισσότερο, αποφάσισα να το κυνηγήσω πιο σοβαρά.
Τι δυσκολίες συνάντησες και πώς τις αντιμετώπισες;
Η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν η μετάβαση από μια σταθερή δουλειά σε κάτι πιο αβέβαιο. Επίσης τα παιδικά πάρτυ δεν είναι μόνο οι ώρες της εκδήλωσης – χρειάζονται πολλή προετοιμασία, οργάνωση και επικοινωνία. Έπρεπε να μάθω να διαχειρίζομαι χρόνο, ευθύνες και αποδόσεις. Το αντιμετώπισα με δουλειά και συνέπεια.
Ήταν μια συνειδητή απόφαση ή προέκυψε σταδιακά; Την πήρες με ευκολία ή υπήρχε φόβος;
Προέκυψε σταδιακά. Δεν ξύπνησα μια μέρα και είπα «τα παρατάω όλα». Σιγά σιγά είδα ότι αυτό θέλω να κάνω. Φυσικά υπήρχε φόβος, ειδικά όταν αφήνεις κάτι σταθερό. Όμως ο ενθουσιασμός και η πίστη μου σε αυτό που δημιουργούσα ήταν πιο δυνατά.
Αν βλέπει ότι έχει δυνατότητα, προοπτική και αγάπη σε αυτό που θέλει να κάνει, αξίζει να προσπαθήσει.
Πόσο διαφορετική ήταν η καθημερινότητά σου πριν και μετά την αλλαγή;
Πριν υπήρχε σταθερό ωράριο και πρόγραμμα. Τώρα η καθημερινότητά μου είναι πιο ευέλικτη (αλλά και πιο απαιτητική). Δεν είναι μόνο τα Σαββατοκύριακα που είναι γεμάτα πάρτι και εκδηλώσεις – είναι ιδέες, σχεδιασμός, επικοινωνία και προετοιμασία. Παρ’ όλα αυτά νιώθω ότι έχω περισσότερο έλεγχο και δημιουργική ελευθερία.
Υπήρξε κάποιος που σε ενθάρρυνε ή σου έδωσε έμπνευση να προχωρήσεις; Πόσο σημαντικό ήταν να έχεις κάποιον μέντορα;
Είχα ανθρώπους στο περιβάλλον μου που με ενθάρρυναν και πίστεψαν σε μένα. Δεν είχα συγκεκριμένο μέντορα, όμως η στήριξη και η θετική σκέψη από τους γονείς και τους φίλους μου με βοήθησαν να συνεχίσω. Ήταν πολύ σημαντικό να νιώθω ότι έχω ανθρώπους δίπλα μου.
Τι θα έλεγες σε κάποιον που σκέφτεται να αφήσει τη σταθερή δουλειά του για να ακολουθήσει το πάθος του;
Να το σκεφτεί σωστά και να το οργανώσει, αλλά να μην αφήσει τον φόβο να τον κρατήσει πίσω. Αν βλέπει ότι έχει δυνατότητα, προοπτική και αγάπη σε αυτό που θέλει να κάνει, αξίζει να προσπαθήσει. Μερικές φορές η αστάθεια είναι σημαντική, γιατί η εξέλιξη έρχεται όταν τολμάς.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ποιο είναι το πιο απρόσμενο ή ωραίο που σου έχει φέρει αυτή η αλλαγή;
Το πιο όμορφο είναι το συναίσθημα στο τέλος κάθε πάρτι: τα χαμόγελα των παιδιών και η ικανοποίηση των γονιών. Δεν περίμενα πόσο δημιουργικά θα με εξελίξει αυτή η δουλειά.
