Όπως σχεδόν όλα τα ζητήματα της επικαιρότητας πλέον, η “επανάσταση” των H&M (όπως χαϊδευτικά ή κοροϊδευτικά αναφέρεται συχνά το ζεύγος) διχάζει – είτε φταίνε εκείνοι, είτε φταίει το παλάτι, τέλος. Η μοναδική απόχρωση του γκρι ανάμεσα στα δύο, είναι ακόμα χειρότερη: φταίει η Μέγκαν.

Ήταν πάρα πολλά τα σχόλια στο instagram τους αλλά και γενικά στα social media που τη καταδεικνύουν ως υπαίτια της βασιλικής αυτής κρίσης, αλλά και τα δημοσιεύματα του Τύπου που της επιρρίπτουν εξ ολοκλήρου την ευθύνη της απόφασης του ζεύγους, που κατά τα άλλα, απαρτίζεται και από έναν ακόμα ενήλικα. Απλώς εκείνος τυχαίνει να είναι άνδρας και είναι πάντα πιο εύκολο να ρίχνουμε το φταίξιμο στη γυναίκα, η ευκολία με την οποία λειτουργούν τα στερεότυπα είναι άλλωστε και η δύναμή τους.

Η αντίληψη ότι εκείνη τον σέρνει από τη μύτη και τον κάνει ό,τι θέλει, δεν είναι απλώς προσβλητική για τον ίδιο, που παρουσιάζεται ως άβουλος τζιτζιφιόγκος που παρασύρεται από την καλή του καρδιά, χαρακτηριστικά που αν ήταν αληθινά δεν θα του ήταν ιδιαίτερα χρήσιμα στις δυο θητείες του στο Αφγανιστάν ως αξιωματικός του στρατού. Το να κατηγορείται μόνο η Μέγκαν Μαρκλ για μια κοινή απόφαση επειδή έτσι βολεύει καλύτερα το προσωπικές μικρο – αντιλήψεις του καθενός είναι σεξιστικό, όπως σεξιστικά ήταν και όλα τα κλισέ που της φόρεσαν τα media από τη στιγμή που πάτησε το πόδι της στο παλάτι: συμφεροντολόγα, χρυσοθήρας, άκαρδη κόρη, υστερική νύφη, απαιτητική, γκρινιάρα σύζυγος που χωρίζει την οικογένεια.

Δεν είναι υποχρεωτικό να συμπαθούν όλοι τη Μέγκαν Μαρκλ. Μπορεί κάλλιστα κάποιος να τη θεωρεί celebrity πολύ μακρινής κατηγορίας από εκείνη των a-list σταρ ή να βρίσκει την κοινωνική της αφύπνιση απλοϊκή, αλλά αυτό δεν την κάνει το χειριστικό τέρας που περιγράφουν τα δηλητηριώδη σχόλια σε κοινωνικά δίκτυα και Τύπο. Και μπορεί η απόφαση του ζεύγους να έχουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο (δεν αποποιήθηκαν τίτλους και όλα τα έσοδα) να δείχνει κάτι, αυτό πάντως σίγουρα δεν είναι ότι η Μέγκαν Μαρκλ είναι η ενσάρκωση της Λαίδης Μάκβεθ. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν ξέρει πώς ακριβώς οδηγήθηκαν στην απόφαση αυτή. Ας λάβουμε αυτό υπόψη αν οπωσδήποτε θέλουμε να δικάσουμε, και όχι ότι στα παραμύθια υπάρχουν μόνο καλοί πρίγκιπες και κακές μάγισσες.