Η αλυσίδα και η καπιτονέ επιφάνεια μιας Chanel flap bag, το cannage μοτίβο μιας Lady Dior, οι χαρακτηριστικές ραφές μιας Balenciaga και τα logo μιας Gucci ήταν τα στοιχεία που έκαναν αναγνωρίσιμη από μακριά, και άρα ποθητή, μια πολυτελή επώνυμη τσάντα. Μέχρι πρόσφατα. Για το 2026 οι οίκοι μόδας επαναπροσδιορίζουν τα εμβληματικά τους σχέδια με φρέσκια ματιά, αλλά με γνώμονα την αφαίρεση.
Στη Chanel ο Ματιέ Μπλαζί παρουσίασε μια μεγάλη μίνιμαλ tote, με μοναδικό διακριτικό στοιχείο το διπλό «C» στο κούμπωμα. Στον Dior, ο Τζόναθαν Άντερσον μας έφερε τη Cigal, μια πολύ πιο απλή top handle από τις προγενέστερες του οίκου.
Ισως αυτή η συλλογική στροφή να βασίζεται στην καταναλωτική τάση της εποχής: η designer τσάντα αντιμετωπίζεται ως ένα αντικείμενο που θα κρατάμε για πολλά χρόνια, οπότε η επιλογή βασίζεται σε μια λεπτή ισορροπία: στυλ, πρακτικότητα και μια αισθητική που αντέχει στο χρόνο. Εξάλλου, η διαρκής ζήτηση για μια Hermes Birkin είναι το case study που το αποδεικνύει.
