Η Carolien Sikkenk, μέσα από τη σειρά φωτογραφιών Bold, απέδειξε πως όταν τα μαλλιά φεύγουν, μία διαφορετική ομορφιά αποκαλύπτεται. Η ομορφιά δεν σβήνει όταν μια γυναίκα χάσει τα μαλλιά της λόγω ακτινοβολιών ή χημειοθεραπειών. Η δύναμη και η θηλυκότητα συνεχίζουν να ακτινοβολούν στο πρόσωπό της και τα περισσότερα από 70 μοντέλα της Ολλανδής φωτογράφου, ανάμεσά τους και 4 Ελληνίδες, μάς το επιβεβαιώνουν.

Πριν ανακαλύψουμε τις ιστορίες της Ιλιάδα Μιχαηλίδη, της Βούλας Ρούσσου, της Αντωνίας Φυλακούρη και της Μαρίας Κουτράκη μέσα από όσα οι ίδιες είπαν στο Marie Claire, ζητήσαμε από την δημιουργό του project να μας μιλήσει για αυτό.

“Μεγάλωσα σε μία οικογένεια βιοτεχνών. Ο πατέρας μας είχε τη δική του επιχείρηση και τη συνέχεια την ανέλαβε η αδερφή μου” εξηγεί η φωτογράφος στο Marie Claire για την οικογενειακή που αφορά τη δημιουργία περουκών. “Η έμπνευση για το Bold ήρθε μετά από ένα σχόλιο της αδερφής μου Annemiek.”

“Μια μέρα, μετά τη τη δουλειά, ήρθε στο σπίτι μου για δείπνο. Μου περιέγραψε ότι είχε βοηθήσει νωρίτερα μια γυναικα που υπέφερε από την ξαφνική απώλεια μαλλιών μετά από χημειοθεραπεία. Η καλύτερη επιλογή που είχε ήταν να ξυρίσει όλο το κεφάλι της με μια μηχανή. Η γυναίκα αυτή ήταν πολύ θλιμμένη και το μόνο πράγμα που έκανε μόλις ξύρισε το κεφάλι της ήταν να κοιτάξει τον εαυτό της στον καθρέπτη και να αρχίσει να κλαίει λέγοντας: “Είσαι τόσο άσχημη”. Η αδερφή μου παρόλα αυτά έβλεπε το πρόσωπό της και σκεφτόταν: ‘Είσαι απίστευτα όμορφη. Μακάρι να έβλεπες τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια μου, έστω και γα ένα δευτερόλεπτο.’ Έτσι, η Annemiek με ρώτησε αν υπήρχε κάτι που θα μπορούσα να κάνω ως φωτογράφος” συνεχίζει η Carolien.

“Γρήγορα ανακάλυψα ότι όταν τα μαλλιά φεύγουν, μια διαφορετική ομορφιά αποκαλύπτεται. Άλλα χαρακτηριστικά κεντρίζουν το ενδιαφέρον μας: τα λεπτά ή έντονα ζυγωματικά, οι φακίδες, το σχήμα των χειλιών, μια σπίθα στα μάτια. Τα μαλλιά δεν αποσπούν πια την προσοχή από την αγνή ομορφιά του προσώπου. Δεν μπορείς πια να κρυφτείς πίσω από τα μαλλιά σου γιατί τα συναισθήματα φαίνονται έντονα στο πρόσωπο. Το να φωτογραφίσω αυτές τις γυναίκες ήταν μια αναζήτηση της ομορφιάς, της δύναμης, της καθαρότητας και του γενναιότητας” συμπληρώνει.

Ποιος είναι ο δικός σου ορισμός για την ομορφιά;

Μου αρέσει όταν κάποιος είναι αγνός και αυθεντικός. Αυτός ο άνθρωπος έχει μια προσωπικότητα που ακτινοβολεί. Για μένα, αυτό είναι αγνή ομορφιά!

Πώς επέλεξες τις γυναίκες που θα συμμετείχαν στο Bold;

Τα πρώτα “μοντέλα” ήταν από το μαγαζί της αδερφής μου. Γρήγορα αυτό που έκανα έγινε γνωστό και άρχισαν να με προσεγγίζουν εκείνες. Ήθελα να εκπροσωπηθούν πολλές διαφορετικές γυναίκες: νεότερες και μεγαλύτερες, διαφορετικής εθνικότητας και χρώματος. Δεν αναζητούσα απλά όμορφα πρόσωπα αλλά αυθεντικότητα έτσι ώστε να ταυτιστούν με αυτές τις γυναίκες.

Γιατί ήταν σημαντικό για εσένα να τραβήξεις αυτές τις φωτογραφίες;

Από τη στιγμή που φωτογράφισα τις πρώτες δύο – τρεις γυναίκες συνειδητοποίησα ότι οι φωτογραφίες με αγγίζουν βαθιά. Αυτή η αίσθηση του να αποκαλύπτεσαι στα αλήθεια και να μην φοβάσαι να δείξεις τον εαυτό σου. Συνέχισα, λοιπόν, γιατί όλες τους ήταν τόσο χαρούμενες με τις φωτογραφίες τους. Για εκείνες ήταν ανακούφιση το ότι της κοιτούσα χωρίς να τις λυπάμαι αλλά σαν να βλέπω έναν όμορφο κύκνο, χωρίς μαλλιά αλλά όμορφο. Έψαχνα, με τον τρόπο που ένας γλύπτης  θα έκανε, μια πόζα και μία σύνεση που να είναι όμορφη και τις ενθάρρυνα να δείξουν αυτό που πραγματικά έχουν μέσα τους.

Τι μαθήματα πήρες από αυτές τις γυναίκες;

Είδα την ελαστικότητά τους, την ελπίδα, το χιούμορ, το γέλιο, τη χάρη και τη δύναμη. Πάνω απ’ όλα όμως το αληθινό δώρο της γενναιότητας και της δύναμης. Κάθε φωτογραφία απεικονίζει μια γυναίκα με τη δική της προσωπική ιστορία και την τροπή που πήρε η ζωή της και το πώς εκείνη ανταπεξήλθε σε αυτό το αναπάντεχο που της συνέβη με τον δικό της μοναδικό τρόπο. Βλέπω ένα ανεκτίμητο δώρο στο πώς οι γυναίκες που ποζάρουν μοιράστηκαν αυτές τις απαντήσεις μαζί μου και με άφησαν να τις φωτογραφίσω.

Τι σου έλεγαν αφού έβλεπαν τις φωτογραφίες σου;

Ένας από τους λόγους που πήρε τέτοια έκταση αυτό το project ήταν οι θερμές αντιδράσεις των γυναικών που συμμετείχαν. Κάποιες από τις ατάκες που άκουσα ήταν οι εξής: “Με έκανες να νιώθω όμορφη στη χειρότερη στιγμή της ζωής μου”, “Οι φωτογραφίες μου έδωσαν κουράγιο. Νιώθω περισσότερη αυτοπεποίθηση τώρα”, “Με έκανες να νιώθω ξεχωριστή και περήφανη”.

Τις 4 Ελληνίδες πού τις συνάντησες;

Στην Ελλάδα συνεργάστηκα με το Άλμα Ζωής και το Think Pink Europe. Βρήκαν γυναίκες πoυ ήθελαν να πάρουν μέρος στο φωτογραφικό project. Τον περασμένο Σεπτέμβρη στον μαραθώνιο Race for the Cure στήσαμε ένα υπαίθριο studio όπου και φωτογράφησα τα κορίτσια από την Ελλάδα. Οφείλω να παραδεχτώ ότι εντυπωσιάστηκα από την προσήλωση που είχαν. Δεν έδειξαν αντίσταση.

Ποια διαφορά βρίσκεις ανάμεσα σε αυτή η φωτογράφιση και σε αυτές που κάνεις για μία καμπάνια μόδας ή ομορφιάς;

Το κυριότερο για μένα είναι ότι η έκθεση του Bold έχει να κάνει με αληθινούς ανθρώπους και αληθινά συναισθήματα.Όσον αφορά την προσέγγιση της φωτογράφισης, δεν υπάρχει καμία διαφορά. Πάντα θα ψάχνω το σωστό φως, τη σωστή σύνθεση κα τον τρόπο για να περάσω το μήνυμα που θέλω.

Μετά το Βέλγιο, την Ιταλία και την Ολλανδία, πού θα ταξιδέψει η έκθεση;

Τον Απρίλιο η έκθεση θα ταξιδέψει στο Σαράγεβο. Οι φωτογραφίες των 4 Ελληνίδων θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά σε αυτή την έκθεση. Θα ακολουθήσουν κι άλλες κεντρικές ευρωπαϊκές πόλεις (σ.σ. αυτός ήταν ο προγραμματισμός πριν την πανδημία του κορωνοϊού και τα έκτακτα μέτρα) και πιθανότατα η έκθεση να ταξιδέψει στο Ναϊρόμπι και τη Νέα Υόρκη.

Θα επανέλθεις με κάποιο αντίστοιχο τρόπο ή θεωρείς ότι έχει γίνει η δουλειά που έπρεπε;

Όταν ξεκίνησα πριν από πέντε χρόνια δεν φανταζόμουν ότι θα γίνει τόσο μεγάλο. Θεωρούσα ότι θα φωτογραφίσω 5 γυναίκες και αυτό θα ήταν πολύ ενδιαφέρον για ένα γυναικείο περιοδικό. Τώρα, η έκθεση ταξιδεύει στον κόσμο και έχω φωτογραφίσει περισσότερες από 70 γυναίκες. Συνεχίζω να έχω δημιουργικές ιδέες για να προσθέσω νέες φωτογραφίες στην έκθεση. Τώρα ξέρω ότι το project τρέχει από μόνο του και όχι από μένα καθώς αντηχεί σε τόσους πολλούς ανθρώπους. Έχει ξεφύγει από τα δικά μου όρια και αυτό είναι μια επιβράβευση.