Ενώ η Gisèle Pelicot έδινε τον δικό της δικαστικό αγώνα, κατά του πρώην συζύγου της, Dominique Pelicot, και δεκάδων αντρών, που καταδικάστηκαν τελικά για τη νάρκωση και τον βιασμό της, η κόρη της, Caroline Darian, είχε τον δικό της Γολγοθά. Όταν είχε προσκληθεί στο αστυνομικό τμήμα να καταθέσει, είχαν δείξει στην Caroline δύο δικές της φωτογραφίες στο laptop του πατέρα της, μιας αναίσθητης γυναίκας στο κρεβάτι, να φοράει μόνο ένα T-shirt και τα εσώρουχά της.
Η Caroline κατηγόρησε τον πατέρα της, με τη σειρά της, για κακοποίηση. Ίδρυσε επίσης την οργάνωση Mendorspas (Μη με κοιμίζεις) κατά της χημικής υποταγής. Αλλά δεν ένιωσε, τότε, ότι είχε την υποστήριξη της μητέρας της. Στο αυτοβιογραφικό βιβλίο που κυκλοφόρησε πριν από περίπου έναν χρόνο, «So That We May Remember», η 47χρονη γυναίκα έγραφε ότι η μητέρα της δεν πίστευε ότι είχε πέσει κι εκείνη θύμα βιασμού από τον Dominique Pelicot: «Η σιωπή της λέει πολλά. Νόμιζα ότι ήμασταν μια ενωμένη και σφιχτοδεμένη ομάδα… Αλλά αυτή η αδιάλλακτη πραγματικότητα με χτύπησε σαν χαστούκι: Η μητέρα μου δεν θέλει να με πιστέψει ή να με ακούσει».
Ωστόσο, η σχέση μητέρας και κόρης αποκαταστάθηκε, κάνοντάς τις ακόμα πιο δυνατές. Πρόσφατα τιμήθηκαν και οι δύο με το βραβείο Trailblazer Award της οργάνωσης για τα γυναικεία δικαιώματα Equality Now και ανέβηκαν στο βήμα να μιλήσουν για την αποξένωσή τους και, κυρίως, τη συμφιλίωση που ακολούθησε.
Για την απόφασή της να απομακρυνθεί από τη μητέρα της η Caroline είπε πως «απλά είχα ανάγκη να ακολουθήσω τον δικό μου δρόμο, να δώσω τη δική μου μάχη. Εκείνη έδωσε τη δική της. Εκείνη αναγνωρίστηκε, εγώ όχι. Είχα ανάγκη λοιπόν να είμαι μόνη με τους δικούς μου δικηγόρους. Αφιερώθηκα στο θέμα δημόσιας υγείας της χημικής υποταγής. Η μητέρα μου με υποστηρίζει σε αυτό, αλλά ήταν δική μου απόφαση να δημιουργήσω την οργάνωση. Αυτή η απόφαση ήταν επίσης ένας τρόπος να διατηρήσουμε και να προστατεύσουμε τη σχέση μας».
Σταμάτησαν να μιλούν για περίπου έναν χρόνο, αλλά όπως πρόσθεσε η Gisele Pelicot, «τώρα είμαστε μαζί. Υπήρξε όμως μια περίοδος που χρειάστηκε να επεξεργαστούμε η καθεμία ξεχωριστά τον πόνο της. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι μια δοκιμασία όπως αυτή δεν φέρνει πάντα κοντά την οικογένεια. Τη διαλύει. Καθένας πρέπει να επεξεργαστεί και να διαχειριστεί τον πόνο του με τον δικό του τρόπο».
«Tώρα είμαστε μαζί. Υπήρξε όμως μια περίοδος που χρειάστηκε να επεξεργαστούμε η καθεμία ξεχωριστά τον πόνο της. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι μια δοκιμασία όπως αυτή δεν φέρνει πάντα κοντά την οικογένεια. Τη διαλύει. Καθένας πρέπει να επεξεργαστεί και να διαχειριστεί τον πόνο του με τον δικό του τρόπο», Gisele Pelicot
«Φυσικά και υπήρξαν στιγμές που ήθελα να επικοινωνήσω με τη μητέρα μου», επισήμανε η Caroline. «Αλλά χρειαζόμασταν και οι δύο χρόνο. Εκ των υστέρων, δεν ήταν η έλλειψη υποστήριξης [που απομακρυνθήκαμε] ούτε η έλλειψη αγάπης. Ήταν το ότι δεν ήμασταν στο ίδιο μήκος κύματος. Η μητέρα μου ήταν σε μια θετική, εποικοδομητική φάση. Εγώ, ακόμα στη φάση του θυμού. Είναι δύσκολο να επικοινωνήσεις σε αυτές τις περιπτώσεις. Αλλά είναι επίσης σημαντικό για τις οικογένειες να συνεχίσουν τον διάλογο. Αν και τα θύματα είναι τόσο πολλά, υπάρχει πολύς θυμός αλλά όχι διάλογος».
