Πριν από μερικές μέρες, μια πλατφόρμα αθλητικών προβλέψεων (Novig) δημοσίευσε μια νέα καμπάνια με τη Sydney Sweeney. Η ηθοποιός ποζάρει γυμνή, ή σχεδόν γυμνή, με μπάλες που καλύπτουν συγκεκριμένα σημεία του σώματός της. Όχι αναπάντεχα, συγκέντρωσε πάνω από 39 εκατομμύρια views μέσα σε πέντε μέρες.
Επίσης όχι αναπάντεχα, η διαφήμιση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις σε αθλήτριες που θεώρησαν ότι σεξουαλικοποιεί το γυναικείο σώμα, και μάλιστα σε μια εποχή που αγωνίζονται, για παράδειγμα μέσα από αλλαγές στην αθλητική ένδυση, να το αποσυνδέσουν από οποιαδήποτε σεξουαλική αναφορά και να το συνδέσουν με τις επιδόσεις τους στους αγώνες και γενικά τις αξίες του αθλητισμού.
Σε αυτή τη δημόσια συζήτηση συνεισφέρει με τον τρόπο της και η νέα ανάρτηση της Yusra Mardini, της πρώην κολυμβήτριας της Ολυμπιακής Ομάδας Προσφύγων που, μέσα από την προσωπική ιστορία της, μια ιστορία επιμονής, ανθεκτικότητας και ανθρωπιάς, εξελίχθηκε σε Πρέσβειρα πλέον Kαλής Θέλησης της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.
Η Mardini ανέβασε στο Instagram στιγμιότυπα από τη διαδρομή της στον αθλητισμό, γράφοντας στη λεζάντα:
«Όταν σκέφτομαι τις γυναίκες στον αθλητισμό, σκέφτομαι το μικρό κορίτσι που ήμουν στα εννέα μου χρόνια και ονειρευόταν ότι μια μέρα θα αγωνιζόταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
»Σκέφτομαι τη μητέρα μου, που περνούσε αμέτρητες ώρες δίπλα στην πισίνα για να μπορώ εγώ να προπονούμαι, φροντίζοντας πάντα να είμαι ασφαλής και να επιστρέφω με ασφάλεια στο σπίτι. Σκέφτομαι όλα τα κορίτσια και τις γυναίκες στους προσφυγικούς καταυλισμούς, που δεν σταμάτησαν ποτέ να προπονούνται, να ονειρεύονται και να ξεπερνούν τα όριά τους, διεκδικώντας τους στόχους τους ακόμη και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες.
«Όταν σκέφτομαι τις γυναίκες στον αθλητισμό, σκέφτομαι το μικρό κορίτσι που ήμουν στα εννέα μου χρόνια και ονειρευόταν ότι μια μέρα θα αγωνιζόταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες».
»Σκέφτομαι τους προπονητές και τις προπονήτριες που μας αφιερώνουν αμέτρητες ώρες, περνώντας κάποιες φορές περισσότερο χρόνο μαζί μας απ’ ό,τι με τις ίδιες τους τις οικογένειες, ώστε εμείς να έχουμε την ευκαιρία να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας.
»Και σκέφτομαι όλες εκείνες τις σπουδαίες γυναίκες που εμπνέουν την επόμενη γενιά να μη φοβάται — να πιστεύει στον εαυτό της, να αμφισβητεί τα όρια και να γνωρίζει πως τίποτα δεν πρέπει να στέκεται εμπόδιο στα όνειρά της.
»Ως αγωνίστρια στους Ολυμπιακούς Αγώνες, γνωρίζω ότι δεν θα είχα ποτέ τη φωνή, την προβολή ή τη δυνατότητα να ασκώ την επιρροή που έχω σήμερα, αν δεν είχα υπάρξει πρώτα αθλήτρια. Ο αθλητισμός μού έδωσε φωνή, σκοπό και την πεποίθηση ότι όλα είναι δυνατά.
»Γι’ αυτό ο γυναικείος αθλητισμός έχει σημασία. Γιατί είναι πολύ περισσότερα από τον ανταγωνισμό ή τα μετάλλια. Είναι η δυνατότητα που δίνουμε στα κορίτσια να ονειρεύονται, να αποκτούν αυτοπεποίθηση, να βρίσκουν τη φωνή τους και να ανακαλύπτουν όλα όσα μπορούν να καταφέρουν. Όταν επενδύουμε στις γυναίκες και τα κορίτσια στον αθλητισμό, δεν δημιουργούμε απλώς αθλήτριες — ενδυναμώνουμε την επόμενη γενιά γυναικών ώστε να πιστέψει ότι έχει θέση εκεί όπου θέλει να βρίσκεται, ότι έχει τις δυνατότητες και ότι δεν υπάρχει όριο σε όσα μπορεί να πετύχει».
«Όταν επενδύουμε στις γυναίκες και τα κορίτσια στον αθλητισμό, δεν δημιουργούμε απλώς αθλήτριες — ενδυναμώνουμε την επόμενη γενιά γυναικών ώστε να πιστέψει ότι έχει θέση εκεί όπου θέλει να βρίσκεται».
Η Mardini κουβαλάει μία απίστευτη ιστορία θάρρους και υπεράσπισης όσων αγωνίζονται για την ίδια τους τη ζωή αλλά και για ένα καλύτερο μέλλον. Το 2015 κι ενώ ήταν έφηβη αναγκάστηκε εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου να εγκαταλείψει την πατρίδα της, τη Συρία, μαζί με την αδελφή της Sarah. Aνυπομονώντας για μια νέα αρχή, έπλεαν προς την Ελλάδα όταν η μηχανή της λέμβου στην οποία επέβαιναν σταμάτησε κι εκείνες -κολυμβήτριες που προπονούνταν για πρωταθλητισμό και οι δύο- βούτηξαν στη θάλασσα στην προσπάθεια να σωθούν, αλλά και να σώσουν τους συνεπιβάτες τους. Κολυμπώντας για τρεισήμισι ώρες και τραβώντας τη λέμβο μαζί με δύο άντρες, κατάφεραν να φτάσουν στη Λέσβο. Στη συνέχεια τα κορίτσια συνέχισαν την πορεία τους προς τη Γερμανία, όπου η Γιούσρα άρχισε να προπονείται στο κολύμπι.
Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο ως μέλος της Ολυμπιακής Ομάδας Προσφύγων, ενώ το 2021 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Το 2022 η συναρπαστική ιστορία των δύο αδερφών έγινε ταινία με τίτλο «Τhe Swimmers» (Οι Κολυμβήτριες). Λίγο μετά οι αδερφές Mardini μίλησαν για πρώτη φορά στο Μarie Claire Greece για την προσφυγική τους οδύσσεια. Και τον Μάιο του 2024 η Yusra βρέθηκε στην Αθήνα και μοιράστηκε με το κοινό του Power Trip την προσωπική της ιστορία επιβίωσης και θριάμβου που ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.
Δείτε τη νέα ανάρτησή της:
View this post on Instagram
Δείτε τη συνέντευξη που είχε δώσει στο Marie Claire Power Trip:
