Η είδηση δεν είναι ότι το μυθιστόρημα τρόμου «Shy Girl», που κυκλοφόρησε αρχικά ως αυτοέκδοση, γνώρισε τόσο μεγάλη επιτυχία ώστε αγοράστηκε και εκδόθηκε στη Βρετανία από την Hachette, ενώ ετοιμαζόταν να κυκλοφορήσει και στις ΗΠΑ. Είναι ότι η κυκλοφορία του διακόπηκε μετά από έντονες υποψίες ότι γράφτηκε με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης. Τελικά, πού τελειώνει η ανθρώπινη φαντασία και δημιουργικότητα και παίρνει τον λόγο το ΑΙ; Φαίνεται πως γίνεται όλο και πιο δύσκολο να δώσουμε μια απάντηση.
Η συγκεκριμένη κατηγορία κατά του «Shy Girl» κυκλοφορούσε εδώ και μήνες, από τότε που o Max Spero, o δημιουργός μιας εφαρμογής ανίχνευσης ΑΙ (Pangram), υποστήριξε ότι έτρεξε μια δοκιμή σε ολόκληρο το κείμενο του βιβλίου και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σε ποσοστό 78% γράφτηκε με προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης. «Είμαι σίγουρος ότι δημιουργήθηκε σε μεγάλο βαθμό με το ΑΙ ή με τη βοήθεια του ΑΙ» έγραφε ο Spero στο X τον Ιανουάριο του 2026.
Εκφράστηκαν υποψίες και από άλλους στο διαδίκτυο, που για παράδειγμα στηρίζονταν σε παρομοιώσεις του κειμένου που δεν έβγαζαν νόημα και σε παράξενες, επαναλαμβανόμενες φράσεις – χαρακτηριστικές της τεχνητής νοημοσύνης. Τελικά ο όγκος των ενοχοποιητικών στοιχείων έγινε τόσο μεγάλος, ώστε οι εκδόσεις Hachette δεν μπορούσαν πλέον να τον αγνοήσουν και ανακοίνωσαν ότι διακόπτουν την κυκλοφορία του βιβλίου στη Βρετανία, ενώ ακυρώνονται τα σχέδια κυκλοφορίας του και στις ΗΠΑ.
O Max Spero, o δημιουργός μιας εφαρμογής ανίχνευσης ΑΙ (Pangram), υποστήριξε ότι έτρεξε μια δοκιμή σε ολόκληρο το κείμενο του βιβλίου και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σε ποσοστό 78% γράφτηκε με προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης.
Η συγγραφέας, Mia Ballard, που σύμφωνα με το βιογραφικό της γράφει ποίηση και ζει στην Καλιφόρνια, ισχυρίστηκε, μέσα από ένα email που έστειλε στους New York Times, ότι δεν είχε χρησιμοποιήσει ΑΙ, υπέθεσε ωστόσο ότι το έκανε το άτομο στο οποίο είχε αναθέσει την επιμέλεια του κειμένου που είχε δώσει για αυτοέκδοση.
Το «Shy Girl», που έχει ως κεντρικό χαρακτήρα μια απελπισμένη νέα γυναίκα η οποία γνωρίζει έναν άντρα μέσω του διαδικτύου, πέφτει θύμα απαγωγής και εξαναγκάζεται να ζήσει σαν το κατοικίδιο ζώο του, είναι το πρώτο ευπώλητο βιβλίο μεγάλου εκδοτικού οίκου που σταματά να κυκλοφορεί λόγω στοιχείων που δείχνουν χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Το σημαντικότερο σε αυτή την είδηση δεν είναι βέβαια η διακοπή της κυκλοφορίας του καθαυτή αλλά το συμπέρασμα στο οποίο οδηγεί: η χρήση ΑΙ έχει αρχίσει να γίνεται τόσο δυσδιάκριτη, ώστε να καταφέρνει πλέον να ξεγελάσει ακόμα και έμπειρους επαγγελματίες από τον χώρο του βιβλίου. Σε σημείο ένα προϊόν της να βγει από το τυπογραφείο, να διανεμηθεί σε βιβλιοπωλεία και να αγοραστεί από αναγνώστες, λανσαρισμένο σαν ανθρώπινη δημιουργία.
Η χρήση ΑΙ έχει αρχίσει να γίνεται τόσο δυσδιάκριτη, ώστε να καταφέρνει πλέον να ξεγελάσει ακόμα και έμπειρους επαγγελματίες από τον χώρο του βιβλίου. Σε σημείο ένα προϊόν της να βγει από το τυπογραφείο, να διανεμηθεί σε βιβλιοπωλεία και να αγοραστεί από αναγνώστες, λανσαρισμένο σαν ανθρώπινη δημιουργία.
«Είναι σαν τη λογοκλοπή – βρίσκεσαι στο έλεος του συγγραφέα» σχολίασε σχετικά στους New York Times ο εκδότης Morgan Entrekin. «Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στους συνεργάτες μας».
«Δεν είναι απλά κάτι αναπόφευκτο να συμβεί. Συμβαίνει ήδη» πιστεύει ο σύμβουλος εκδόσεων καις συγγραφέας Thad McIlroy. Ο ίδιος χρησιμοποίησε δύο ακόμα εφαρμογές ανίχνευσης AI για να καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα με την Pangram: ότι το «Shy Girl» γράφτηκε, τουλάχιστον σε μεγάλο ποσοστό, από την τεχνητή νοημοσύνη. Ενδεικτική είναι, σύμφωνα με τα συμπεράσματα των εφαρμογών, η επανάληψη φράσεων όπως «ένιωσα την παύση σαν μια μαχαιριά στην καρδιά, αιχμηρή και ανελέητη» ή «Πίεσα το τηλέφωνο στα χείλη μου, νιώθοντας την οθόνη ψυχρή και ανελέητη».
Και αν οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι μόλις έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται τις συνέπειες της τεχνητής νοημοσύνης, είναι ήδη διαδεδομένη στις αυτοεκδόσεις, σύμφωνα με το άρθρο των New York Times. Όταν ο καθηγητής Πληροφορικής Tuhin Chakrabarty, συνεργάτης του Πανεπιστημίου Stony Brook, έτρεξε μια δοκιμή σε πάνω από 14.000 μυθιστορήματα-αυτοεκδόσεις, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σχεδόν σε ποσοστό 20% είχαν γραφτεί τουλάχιστον με τη συστηματική χρήση ΑΙ. Διαπίστωσε, μάλιστα, σημαντική ανοδο σε αυτή την τάση, της τάξεως του 41%, μεταξύ του 2024 και του 2025.
Να σημειώσουμε ότι πολλοί εκδότες δεν απαγορεύουν στο συμβόλαιό τους με τους συγγραφείς τη χρήση ΑΙ. Επισημαίνουν ωστόσο ότι το έργο πρέπει να είναι «πρωτότυπο», όρο που πολλοί επαγγελματίες του βιβλίου ερμηνεύουν ως απαγορευτικό για τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης είτε στο κείμενο είτε στην εικονογράφηση.
Πολλοί εκδότες δεν απαγορεύουν στο συμβόλαιό τους με τους συγγραφείς τη χρήση ΑΙ. Επισημαίνουν ωστόσο ότι το έργο πρέπει να είναι «πρωτότυπο», όρο που πολλοί επαγγελματίες του βιβλίου ερμηνεύουν ως απαγορευτικό για τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης είτε στο κείμενο είτε στην εικονογράφηση.
Ένα ζήτημα που δυσχεραίνει την απαγόρευση της χρήσης ΑΙ είναι ότι οι εκδότες δεν το απορρίπτουν συνολικά ως εργαλείο. Θεωρείται θεμιτή, για παράδειγμα, σε λειτουργίες όπως η απομαγνητοφώνηση ή η μετάφραση, τουλάχιστον επικουρικά.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι για ακόμα μία φορά, η νομοθεσία βρίσκεται πολλά βήματα πίσω από τις εξελίξεις της τεχνολογίας. «Πρέπει να βρούμε κάποιες κατευθυντήριες οδηγίες» τονίζει η Mary Rasenberger, επικεφαλής του σωματείου συγγραφέων Authors Guild και μιας ομαδικής αγωγής συγγραφέων κατά των OpenAI και Microsoft, με την κατηγορία ότι στην εκπαίδευση του ChatGPT χρησιμοποιήθηκαν έργα συγγραφέων χωρίς τη συναίνεσή τους. «Υπάρχουν εκδότες και συγγραφείς που πιστεύουν ότι η ποιότητα του ΑΙ βρίσκεται σε ένα επίπεδο που δεν μπορεί να τους συναγωνιστεί, αλλά δεν νομίζω ότι ισχύει αυτό για τα νέα γλωσσικά μοντέλα» προσθέτει η Rasenberger.
