Μια παλιά ολλανδική συνήθεια επιστρέφει τα τελευταία χρόνια, προτείνοντας έναν διαφορετικό τρόπο να συνδεθούμε με τον χρόνο, τη φύση και τον εαυτό μας. Ο λόγος για το dusking, ένα απλό τελετουργικό που βασίζεται στην παρατήρηση του λυκόφωτος, της στιγμής δηλαδή που η μέρα περνά σταδιακά στη νύχτα.
Το dusking αναβίωσε η Ολλανδή συγγραφέας και λάτρης του νυχτερινού ουρανού Marjolijn van Heemstra, όταν κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής περιήγησης στο Άμστερνταμ άκουσε μια ηλικιωμένη γυναίκα να περιγράφει πώς οι αγροτικές οικογένειες στην Ολλανδία συνήθιζαν να «κάνουν dusking» στο τέλος της ημέρας.
Μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, πολλές οικογένειες στην Ολλανδία έκλειναν έτσι τη μέρα τους: κάθονταν σιωπηλά, κοιτούσαν έξω από το παράθυρο, παρατηρούσαν το φως να αλλάζει και στη συνέχεια άναβαν ένα κερί πριν από το βραδινό γεύμα.
Με τους ρυθμούς της σύγχρονης ζωής, η πρακτική αυτή σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Σήμερα όμως, η Marjolijn van Heemstra επιχειρεί να τη φέρει ξανά στο προσκήνιο μέσα από οργανωμένες συναντήσεις και δράσεις σε διάφορες χώρες.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Πώς θα εφαρμόσετε το dusking
Το dusking δεν απαιτεί κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία. Η βασική ιδέα είναι να αφιερώσετε λίγα λεπτά παρατηρώντας τη δύση του ήλιου και τη σταδιακή αλλαγή του φωτός, χωρίς κινητό, μουσική ή κάποια άλλη δραστηριότητα.
Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η πρακτική έχει αρχίσει να αποκτά απήχηση και εκτός Ολλανδίας. Σε μια καθημερινότητα που χαρακτηρίζεται από συνεχείς ειδοποιήσεις, ταχύτητα και αίσθηση παραγωγικότητας, το dusking λειτουργεί σαν μια υπενθύμιση ότι δεν χρειάζεται κάθε στιγμή να είναι «χρήσιμη».
Σύμφωνα με τη δημιουργό του σύγχρονου revival της πρακτικής, η συνήθεια αυτή μπορεί να βοηθήσει στην ενίσχυση της προσοχής και της σύνδεσης με το περιβάλλον γύρω μας. Όπως έχει αναφέρει η ίδια, όταν δεν παρατηρούμε τον κόσμο, δυσκολευόμαστε και να νοιαστούμε πραγματικά γι’ αυτόν.
Η ιδέα της συνειδητής παύσης στο τέλος της ημέρας δεν περιορίζεται πλέον μόνο στην Ολλανδία. Παρόμοιες πρακτικές υπάρχουν και σε άλλες κουλτούρες, από την Ιαπωνία μέχρι τη Σουηδία, όλες με κοινό στοιχείο την ανάγκη να δοθεί χώρος στην ηρεμία και στη μετάβαση από τη δραστηριότητα στην ξεκούραση.
