Ο Ιούνιος έχει καθιερωθεί, για ιστορικούς λόγους που φτάνουν στη δεκαετία του 1960, ως Μήνας Υπερηφάνειας των LGBTQ+ ατόμων, με σκοπό να διευρύνει την ορατότητα της κοινωνίας απέναντί τους και να συμβάλει στη συμπερίληψη, την επιδίωξη της ισότητας και της ισονομίας. Αυτά τα θεωρητικά είναι, λίγο πολύ, γνωστά. Για εμάς η αγάπη δεν παίρνει αστερίσκους. Και η λογοτεχνία ακολουθεί αυτό το μότο από τα αρχαία χρόνια και τα ποιήματα της Σαπφώς, μέχρι το σήμερα και τους εκατοντάδες συγγραφείς ανά τον κόσμο που εκδίδουν βιβλία με τέτοια θεματολογία και μάς δίνουν την ευκαιρία να διευρύνουμε τον κόσμο μας.
Παρακάτω θα δείτε πέντε queer βιβλία που διαβάσαμε και απολαύσαμε:
Η κόρη μου, Kim Hye-Jin, Εκδόσεις Ίκαρος, Μετάφραση: Αμαλία Τζιώτη
«Δύσκολες επιστροφές, η κόρη μου», θα μπορούσε να είναι ο εναλλακτικός τίτλος αυτού του διεθνούς best seller που διαδραματίζεται στη Νότια Κορέα, μία από τις πολλές χώρες του κόσμου όπου συντελείται μεγάλη οικονομική και τεχνολογική πρόοδος, αλλά παράλληλα η κοινωνία είναι σε μεγάλο βαθμό δέσμια των παραδόσεων και κοινωνικών προκαταλήψεων. Μια μητέρα που εργάζεται σε οίκο ευγηρίας, και διαθέτει πολλές ευαισθησίες, επιτρέπει στην κόρη της να έρθει να ζήσει ξανά μαζί της. Όταν η κόρη παρουσιάσει την κοπέλα της δημόσια, τότε η μητέρα θα βιώσει μέσα της δεκάδες συγκρούσεις, με κύρια αυτή του ορισμού της παραδοσιακής οικογένειας και του τι σημαίνει ο θεσμός σήμερα. Είναι ένα τρυφερό βιβλίο, ιδανικό για όσους αγαπούν να εξερευνούν την κορεατική κουλτούρα, αλλά και για όσους το αποτολμούν για πρώτη φορά.
Κακή Συνήθεια, Αλάνα Πορτέρτο, Εκδόσεις Πατάκη, Μετάφραση: Μαρία Παλαιολόγου
Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ είχε πει για το συγκεκριμένο βιβλίο: «Διαβάστε οπωσδήποτε το μυθιστόρημα της Πορτέρο για να συλλάβετε τον βαθμό των δυσκολιών, του πόνου και του κινδύνου που αντιμετωπίζουν τα τρανς άτομα μεγαλώνοντας». Και πρόκειται ακριβώς γι’ αυτό, μιας και η συγγραφέας είναι μία τρανς Ισπανίδα που γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και μπόρεσε να αφηγηθεί από πρώτο χέρι εμπειρίες που βίωναν τα τρανς άτομα την εποχή που μεγάλωναν και συνειδητοποιούσαν πως «δεν ήταν ούτε κρέας ούτε ψάρι», όπως αναφέρει η πρωταγωνίστρια σε μία πολύ συγκινητική σκηνή του βιβλίου. Το ευσύνοπτο αυτό έργο μάς προσκαλεί για ένα ιδιότυπο «cruising» στους δρόμους της Μαδρίτης, γνωρίζοντάς μας ανθρώπους που δεν γίνονται αποδεκτοί από την κοινωνία και βρίσκουν συμμάχους στα πρόσωπα άλλων περιθωριοποιημένων προσώπων – και όχι μόνο, μιας και η ανθρωπιά είναι αυτή που κερδίζει στο τέλος. Δεν γράφω άλλες λεπτομέρειες, διότι δεν θέλω να σας κάνω spoiler για μία τόσο ενδιαφέρουσα ιστορία.
Το σπίτι της, Yael van Der Wouden, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Μετάφραση: Ιλάειρα Διονυσοπούλου
Δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στην Ολλανδία που μαζεύει τα κομμάτια της, η ιδιότροπη Ίζαμπελ κατοικεί στο πατρικό της σπίτι, παρέα με μια οικιακή βοηθό, ολίγες αναμνήσεις από τα παιδικά της χρόνια και πολλές, πολλές καθημερινές τελετουργίες, που φανερώνουν έναν άνθρωπο συναισθηματικά άκαμπτο. Όταν ο ένας από τους αδελφούς της φέρει στο σπίτι την Εύα, μία κοπέλα με την οποία διατηρεί σχέση για μικρό χρονικό διάστημα, και τα πράγματα έρθουν έτσι ώστε οι δύο γυναίκες να πρέπει να συγκατοικήσουν, η Ίζαμπελ θα μετατραπεί σε ωρολογιακή βόμβα. Η έκρηξη αρχίζει να πλησιάζει όταν συνειδητοποιεί πως κάποιος της κλέβει διάφορα αντικείμενα από το σπίτι – ευτελούς αξίας, αλλά δικά της πράγματα. Τι σημαίνει ιδιοκτησία; Και πώς μπλέκεται με το συναίσθημα; Το βιβλίο συμπεριλήφθηκε στη μικρή λίστα του Βραβείου Booker για το 2024 και είναι αυτό που αποκαλούμε page turner. Στα ολλανδικά δεν τον γνωρίζω τον όρο.
Το κουαρτέτο του Χάρλεμ, James Baldwin, Εκδόσεις Πόλις, Μετάφραση: Χρήστος Οικονόμου
Έχουν περάσει πολλά χρόνια από όταν έκλεισα το εξώφυλλο αυτού του βιβλίου, δεν πρόκειται όμως να ξεχάσω ποτέ την ομορφιά των ερωτικών σκηνών που περιγράφει αυτός ο αδιανόητα σπουδαίος συγγραφέας, η ψυχή της μαύρης λογοτεχνίας της εποχής του, που πραγματικά πιστεύω ότι δεν έχει αναγνωριστεί όσο του αξίζει. Η υπόθεση ξεκινάει από το Χάρλεμ του 1940 και αφορά σε τέσσερις μαύρους μουσικούς. Όταν, πολλά χρόνια μετά, ένας από αυτούς βρεθεί νεκρός, ο αδελφός του θα πραγματοποιήσει ένα ταξίδι στο χρόνο και θα αφηγηθεί στον αναγνώστη πολλές ιστορίες βγαλμένες μέσα από την ιστορία της σύγχρονης Αμερικής και τους κοινωνικούς αγώνες για ισότητα, που δυστυχώς δεν έχουν τελειώσει ακόμα. Αν είναι να διαβάσετε ένα βιβλίο του Baldwin, ας είναι αυτό.
The Great Believers, Rebecca Makkai, Viking Press
Αυτό το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2018 και ήταν υποψήφιο για το Λογοτεχνικό Βραβείο Pulitzer. O κεντρικός χαρακτήρας, Yael, είναι ένας γκέι άνδρας που ζει στα 80s στο Σικάγο και έχει δημιουργήσει γύρω του τη δική του οικογένεια, η οποία αποτελείται από ανθρώπους που αλληλοϋποστηρίζονται με κάθε τρόπο. Η ιστορία ξεκινάει με ένα μνημόσυνο ενός άνδρα που έχει πεθάνει από AIDS και απλώνεται στο χρόνο, παρουσιάζοντας τις ζωές των ανθρώπων γύρω από τον Yael και τους τρόπους με τους οποίους προσπαθούν να αποφύγουν ή να αντιμετωπίσουν τη νόσο. Δεν ξέρω αν υπάρχουν «κλασικά βιβλία για την επιδημία του AIDS», και δεν θα επιχειρούσα μια τέτοια κατηγοριοποίηση, αλλά το συγκεκριμένο ξεχωρίζει επειδή καταφέρνει να μεταφέρει στον αναγνώστη το πνεύμα της εποχής, όπου ο «μπαμπούλας» της ασθένειας πλανιόταν πάνω από τα κεφάλια των εξοστρακισμένων γκέι κοινοτήτων, σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας της εξαιρετικά κακής αντιμετώπισης που επέδειξε απέναντι στο θέμα η τότε κυβέρνηση Reagan.
