Η Etta Froio, η εμβληματική δημοσιογράφος που κατέγραψε επί 54 χρόνια τον κόσμο της μόδας μέσα από τις σελίδες των WWD και W Magazine, έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Πέμπτης, σε μονάδα φροντίδας στο Νιου Τζέρσεϊ, έπειτα από μακρά μάχη με τη νόσο Αλτσχάιμερ. Ήταν 94 ετών.
Πίσω της αφήνει όχι μόνο μια σπουδαία επαγγελματική παρακαταθήκη, αλλά και μια τεράστια κοινότητα ανθρώπων που τη γνώρισαν και τη θαύμασαν. Από τον πιο νέο συντάκτη μέχρι τους σημαντικότερους σχεδιαστές μόδας του κόσμου, όσοι συνεργάστηκαν μαζί της αισθάνονταν ότι είχαν κερδίσει μια πραγματική φίλη. Στην πορεία της καριέρας της έφτασε να γίνει executive editor τόσο του Women’s Wear Daily όσο και του W Magazine, του περιοδικού που λάνσαρε το 1972 ο επί χρόνια εργοδότης και μέντοράς της, Τζον Μ. Φέρτσαϊλντ. Οι συνάδελφοί της τη θυμούνται ως μια ήρεμη αλλά αδιαμφισβήτητη ηγετική παρουσία: έναν άνθρωπο που μπορούσε να διαχειριστεί τα πιο σύνθετα δημοσιογραφικά εγχειρήματα και τις πιο δύσκολες προσωπικότητες με ψυχραιμία, εξασφαλίζοντας ότι όλα θα εξελίσσονταν άψογα
Ως υπεύθυνη για την κάλυψη των διεθνών συλλογών μόδας λειτουργούσε σαν στρατηγός σε καιρό πολέμου, συντονίζοντας με ακρίβεια ένα τεράστιο δημοσιογραφικό δίκτυο.
Ο ίδιος ο Φέρτσαϊλντ είχε γράψει στο αφιερωματικό τεύχος που κυκλοφόρησε το WWD με αφορμή τη συνταξιοδότησή της το 2012: «Η Έτα είναι το αληθινό σύμβολο του WWD. Συνδέει το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον του. Πέρασε από πολλές αλλαγές διοίκησης και τις αντιμετώπισε πάντα με χάρη και αισιοδοξία. Χωρίς εκείνη και τις υπόλοιπες γυναίκες της ομάδας, το Women’s Wear Daily δεν θα είχε εξελιχθεί ποτέ σε αυτό που έγινε».
Συχνά θυμόταν την επιστροφή του στη Νέα Υόρκη από το Παρίσι το 1960, όταν ανέλαβε μια εφημερίδα που τότε απευθυνόταν σχεδόν αποκλειστικά στο εμπόριο της μόδας. Οι ριζοσπαστικές ιδέες του, να καλύπτει όχι μόνο τις εταιρείες αλλά και τους σχεδιαστές και τις γυναίκες που φορούσαν τα ρούχα τους, συνάντησαν μεγάλη αντίσταση από τους παλαιότερους άνδρες συντάκτες. Η Etta Froio και οι γυναίκες συνάδελφοί της ήταν από τους ελάχιστους που πίστεψαν στο νέο όραμα και το στήριξαν.
Παράλληλα, διέθετε ένα σχεδόν αλάνθαστο ένστικτο για το τι άξιζε και τι όχι, καθοδηγώντας γενιές δημοσιογράφων μέσα στις απαιτήσεις της καθημερινής έκδοσης μιας εφημερίδας αφιερωμένης σε έναν κόσμο τόσο δημιουργικό όσο και χαοτικό.
Το 1999, έπειτα από την πώληση του σπιτιού της στα Hamptons στους Μελ Μπρουκς και Αν Μπάνκροφτ, αποφάσισε να αποσυρθεί από τη Fairchild Publications. Ωστόσο, πείστηκε να παραμείνει σε μια θέση μερικής απασχόλησης τρεις ημέρες την εβδομάδα, την οποία διατήρησε μέχρι την οριστική της συνταξιοδότηση το 2012.
Πέρα από τη δουλειά της, αγαπούσε το τένις, τον χορό, τα γρήγορα αυτοκίνητα και τις γάτες. Σχεδόν κάθε χρόνο άλλαζε αυτοκίνητο, επιλέγοντας συνήθως κάποιο σπορ μοντέλο, ενώ είχε πάντα στο πλευρό της έναν αρσενικό σιαμέζο γάτο με ιταλικό όνομα.
Ψηλή, λεπτοκαμωμένη και πάντα άψογα ντυμένη, η Froio θεωρούνταν μία από τις πιο κομψές και γοητευτικές παρουσίες της βιομηχανίας της μόδας. Ήταν γνωστή για την ευφυΐα, τον επαγγελματισμό και κυρίως το χιούμορ της. Είχε γνωρίσει προσωπικά και είχε καλύψει σχεδόν όλους τους μεγάλους σχεδιαστές και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, συχνά από τα πρώτα κιόλας βήματα της καριέρας τους.
Παρότι υπήρξε μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες της δημοσιογραφίας μόδας, παρέμεινε πάντα σεμνή. Συχνά αστειευόταν με τα δικά της κείμενα και θεωρούσε το προσωπικό της στυλ υπερβολικά συντηρητικό. Ταυτόχρονα, αναγνώριζε και καλλιεργούσε το ταλέντο των άλλων, συμβάλλοντας καθοριστικά στην εξέλιξη πολλών σημαντικών δημοσιογράφων και συγγραφέων.
Γεννημένη στο Νιου Τζέρσεϊ, κόρη ενός Ιταλού ράφτη, ήρθε σε επαφή με τη μόδα από πολύ μικρή ηλικία. Σπούδασε στο Tobe-Coburn School of Fashion και εντάχθηκε στο δυναμικό του Women’s Wear Daily το 1958 ως ρεπόρτερ.
Η συμβολή της στην ανάδειξη της ιταλικής μόδας υπήρξε καθοριστική. Ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που φρόντισαν ώστε οι συντάκτες του WWD να γράψουν για ονόματα όπως ο Gianni Versace, ο Giorgio Armani, οι Dolce & Gabbana και άλλοι ανερχόμενοι τότε δημιουργοί του Μιλάνου. Για την προσφορά της τιμήθηκε το 1981 από το ιταλικό κράτος με τον τίτλο της Cavaliere.
Οι διακρίσεις συνεχίστηκαν με βραβεύσεις από το Fashion Group και το CFDA, το οποίο της απένειμε το πρώτο βραβείο δημοσιογραφίας Eugenia Sheppard.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της συνάντησε και κατέγραψε μερικές από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες του 20ού αιώνα: από την Τζάκι Κένεντι και τον Yves Saint Laurent μέχρι τη Δούκισσα του Ουίνδσορ, την Gloria Guinness και τη νεαρή τότε Barbra Streisand. Μέσα από τα κείμενά της αποτύπωσε έναν κόσμο προνομίων, λάμψης και κοινωνικής επιρροής, αλλά και τις βαθιές αλλαγές που μεταμόρφωσαν τη βιομηχανία της μόδας.
Στο τέλος της ζωής της αναγνώριζε ότι υπήρξε εξαιρετικά τυχερή για τις εμπειρίες που έζησε. Και πράγματι, λίγοι άνθρωποι υπήρξαν τόσο στενά συνδεδεμένοι με την εξέλιξη της διεθνούς μόδας όσο η Etta Froio, μια δημοσιογράφος που δεν κατέγραψε απλώς την ιστορία της, αλλά συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωσή της.
