Η Βρετανίδα μουσικός και συνθέτρια Helen Wilson ήταν περίπου 35 ετών και ετοιμαζόταν να ταξιδέψει στην Ινδία για το διδακτορικό της, όταν διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού και μάλιστα σε μια πολύ επιθετική μορφή του. Έτσι, στην περίοδο του COVID βρέθηκε να περνάει μεγάλα χρονικά διαστήματα κλεισμένη στο νοσοκομείο, μέσα στη μοναξιά και τον πόνο, όπου υποβλήθηκε σε μεγάλες δόσεις φαρμάκων χημειοθεραπείας και ανοσοθεραπείας.
«Φοβήθηκα πραγματικά. Η ζωή μου διακόπηκε με ακραίο τρόπο» περιγράφει σήμερα η δημιουργός στο BBC, η οποία τότε βρήκε καταφύγιο στη μουσική της.
Ήδη από τότε που ήταν παιδί, την προσέλκυαν οι ήχοι που άλλοι δεν πρόσεχαν καν, όπως το γύρισμα μιας σελίδας ή το νερό που έτρεχε σε ένα μπολ και έφτιαχνε μουσικά όργανα ακόμα και με υλικά από τα σκουπίδια.
Στην περίοδο του COVID βρέθηκε να περνάει μεγάλα χρονικά διαστήματα κλεισμένη στο νοσοκομείο, μέσα στη μοναξιά και τον πόνο, όπου υποβλήθηκε σε μεγάλες δόσεις φαρμάκων χημειοθεραπείας και ανοσοθεραπείας.
Στη δύσκολη περίοδο της θεραπείας της λοιπόν ανέτρεξε στους ήχους της παιδικής ηλικίας της αλλά και σε πρωτόγνωρους, όπως εκείνοι που παρήγε ο εξοπλισμός του νοσοκομείου.
«Η μουσική με έβγαλε από τον φόβο και μου έδωσε πραγματική χαρά», εξηγεί.
Μετά τη θεραπεία της, ανέπτυξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη σχέση του ήχου με την ιατρική και την επιστήμη, ειδικά σε ό,τι είχε να κάνει με τη δική της ανάρρωση. Διαπίστωσε ότι πολλά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη χημειοθεραπεία προέρχονται από φυτά. Ταξίδεψε στην ογκολογική πτέρυγα του ιστορικού βοτανικού κήπου του Λονδίνου Chelsea Physic Garden και άρχισε να καταγράφει τη βιοηλεκτρική δραστηριότητα των θεραπευτικών φυτών. Κατόπιν, μετέτρεψε εκείνα τα δεδομένα σε μουσική, αντιμετωπίζοντας τον κήπο σαν μια ορχήστρα, με κάθε φυτό να παίζει τον ρόλο ενός διαφορετικού οργάνου: η βίγκα έγινε άρπα, ο φλοιός των δέντρων, βιόλα. «Περνούσα ατελείωτες ώρες σε μια γωνιά της πτέρυγας του νοσοκομείου γράφοντας τα δικά μου, θεραπευτικά κομμάτια μουσικής».
Πολλά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη χημειοθεραπεία προέρχονται από φυτά. Ταξίδεψε στην ογκολογική πτέρυγα του ιστορικού βοτανικού κήπου του Λονδίνου Chelsea Physic Garden και άρχισε να καταγράφει τη βιοηλεκτρική δραστηριότητα των θεραπευτικών φυτών.
Η μουσική σύνθεση που προέκυψε ονομάστηκε Linea Naturalis. Σήμερα την ακούν άνθρωποι από όλο τον κόσμο – ανάμεσά τους και ασθενείς με καρκίνο, που λένε ότι τους βοηθάει να έρθουν ξανά σε επαφή με τη φύση. Μια από αυτούς τους ασθενείς, άλλωστε, υπήρξε και η δημιουργός της: «Ήταν για μένα ένα είδος μαρτυρίας το να μετατρέψω την εμπειρία μου σε μουσική, αλλά δεν χρειάστηκε να τη βάλω σε λέξεις».
Παρακολουθήστε ένα βίντεο με τη μουσική σύνθεσή της:
