Στην παγκόσμια πρεμιέρα της «Οδύσσειας» του Christopher Nolan στο Λονδίνο πριν από λίγες μέρες, μια έκπληξη περίμενε τους πρωταγωνιστές που κλήθηκαν να κάνουν μια δήλωση στις τηλεοπτικές κάμερες: αντί για το κλασικό μικρόφωνο, κράτησαν στα χέρια τους έναν αμφορέα–μινιατούρα, αναφορά στο αρχαιοελληνικό σύμπαν του ομηρικού έπους.
Πίσω από αυτό το μικρόφωνο βρίσκεται μια γυναίκα με ένα επαγγελματικό αντικείμενο που σίγουρα δεν θα σκεφτόμασταν ποτέ όταν μας ρωτούσαν, μικρές, τι θα θέλαμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε: η graphic designer Emma Beinish, εκτός του ότι σχεδιάζει αφίσες και τίτλους για ταινίες, είναι και mic maker, κατασκευάστρια μικροφώνων – αν και όπως λέει η ίδια στη συνέντευξή μας, ένας ακριβέστερος όρος θα ήταν «διακοσμήτρια μικροφώνων» («μάλλον πρέπει να το αλλάξω αυτό στο βιογραφικό μου στο Instagram!»).
Ενώ λοιπόν, με την έξοδο της ταινίας στους κινηματογράφους, το έπος φτάνει διεθνώς σε τέτοια επίπεδα φήμης που ούτε ο ποιητής του δεν θα μπορούσε να είχε φανταστεί, η Emma, που έχει δημιουργήσει μικρόφωνα και για άλλες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές («Bridgerton», «Avatar», «Μονομάχος II», «Επικίνδυνη αποστολή»), και έχει δει να τα κρατάνε κάποιοι από τους καλύτερους και πλέον αναγνωρίσιμους ηθοποιούς, μιλάει αποκλειστικά στο Marie Claire Greece και μάς ξεναγεί στις λεπτομέρειες μιας ειδικότητας σπάνιας, αν όχι μοναδικής, στον κόσμο.
Για να είμαι ειλικρινής, είναι η πρώτη φορά που συναντώ τον όρο «mic maker». Πώς βρέθηκες σε αυτή την ειδικότητα;
«Για την ακρίβεια, ένας καλύτερος όρος για να περιγράψω ό,τι κάνω θα ήταν “mic decorator” (διακοσμήτρια μικροφώνων). Άρχισα την καριέρα μου ως graphic designer και στη συνέχεια μετακινήθηκα στον κόσμο του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και των media, όπου έκανα props τα οποία συνδύαζαν ψηφιακά και απτά μέσα. Ανέκαθεν επίσης έπιανε το χέρι μου. Έτσι, όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία να κάνω κάτι διαφορετικό για τα μικρόφωνα στο κόκκινο χαλί, και το αποτέλεσμα ήταν ωραίο, έγινε κομμάτι της καριέρας μου».
«Ανέκαθεν έπιανε το χέρι μου. Έτσι, όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία να κάνω κάτι διαφορετικό για τα μικρόφωνα στο κόκκινο χαλί, και το αποτέλεσμα ήταν ωραίο, έγινε κομμάτι της καριέρας μου».
Εδώ και πόσα χρόνια διακοσμείς μικρόφωνα; Ποιες είναι οι σημαντικότερες ταινίες ή άλλες παραγωγές για τις οποίες έχεις δουλέψει ως mic decorator;
«Το πρώτο μικρόφωνο που έφτιαξα ήταν για την πρεμιέρα του “Μονομάχου II”. Ακολούθησε, τον Νοέμβριο του 2024, εκείνη του “Wicked: Part One”. Από τότε, έχω δημιουργήσει γύρω στα 20 μικρόφωνα και πραγματικά τα αγαπάω όλα, για διαφορετικούς λόγους. Θα διάλεγα όμως εκείνα για τις ταινίες “Μονομάχος II”, “Επικίνδυνη αποστολή”, “Οδύσσεια” και για το ντοκιμαντέρ της Billie Eilish, γιατί, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια, είναι οι πιο σημαντικές παραγωγές».
Θα μπορούσες να περιγράψεις με λίγα λόγια τη δημιουργική διαδικασία που ακολουθείς για κάθε μικρόφωνο;
«Πάντα αρχίζει με το brainstorming, όπου αντλώ αναφορές από τα τρέιλερ των ταινιών, τις τοποθεσίες τους, ιστορικά χρονοδιαγράμματα ή ακόμα και πράγματα που βλέπω στον δρόμο. Όταν, για παράδειγμα, δημιούργησα μια κολώνα ιωνικού ρυθμού για την πρεμιέρα της ταινίας “Μονομάχος II”, έπρεπε να κάνω μια μεγάλη έρευνα για τις κολώνες των Ρωμαίων. Αυτό που με έκανε να αποφασίσω να φτιάξω μια κολώνα ιωνικού και όχι κορινθιακού ρυθμού (που ήταν πιο κοινός στη ρωμαϊκή εποχή) ήταν κάποιες φωτογραφίες από το σετ τραβηγμένες από παπαράτσι και δημοσιευμένες σε εφημερίδα, όπου πρόσεξα ότι χρησιμοποιούσαν κολώνες ιωνικού ρυθμού.
«Αυτό που με έκανε να αποφασίσω να φτιάξω μια κολώνα ιωνικού και όχι κορινθιακού ρυθμού (που ήταν πιο κοινός στη ρωμαϊκή εποχή) για το μικρόφωνο του “Μονομάχου” ήταν κάποιες φωτογραφίες από το σετ τραβηγμένες από παπαράτσι και δημοσιευμένες σε εφημερίδα, όπου πρόσεξα ότι χρησιμοποιούσαν κολώνες ιωνικού ρυθμού.
»Μετά το brainstorming μοιράζομαι με τον καλλιτεχνικό διευθυντή και τους παραγωγούς τρεις με πέντε διαφορετικές ιδέες. Ο χρόνος κατασκευής εξαρτάται από την ιδέα – και την προθεσμία που έχω! Αλλά χονδρικά κυμαίνεται ανάμεσα σε τρεις και έξι μέρες».
View this post on Instagram
Υπάρχουν κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες που πρέπει να προσέξεις, π.χ. στο σχέδιο ή τα υλικά, για να μην επηρεαστεί η ποιότητα ήχου;
«Ναι, είναι πάρα πολλές! Κι αυτό ακριβώς είναι που κάνει τόσο σύνθετη τη συγκεκριμένη δεξιότητα. Πρώτον, πράγματι, βασική προτεραιότητα είναι να βγαίνει καθαρά ο ήχος. Όταν για παράδειγμα έφτιαξα ένα μικρόφωνο για το “Avatar”, έκρυψα τη συσκευή μέσα στο φτέρωμα μιας ουράς. Οπότε έπρεπε να κατασκευάσω ως βάση των φτερών ένα πλέγμα, ώστε αφού θα τα κολλούσα στο μικρόφωνο ο ήχος να περνάει ανεμπόδιστα.
«Βασική προτεραιότητα είναι να βγαίνει καθαρά ο ήχος. Όταν για παράδειγμα έφτιαξα ένα μικρόφωνο για το “Avatar”, έκρυψα τη συσκευή μέσα στο φτέρωμα μιας ουράς. Οπότε έπρεπε να κατασκευάσω ως βάση των φτερών ένα πλέγμα, ώστε αφού θα τα κολλούσα στο μικρόφωνο ο ήχος να περνάει ανεμπόδιστα».
»Μια ακόμα σημαντική τεχνική λεπτομέρεια είναι ο χρόνος στεγνώματος. Για το μικρόφωνο που έφτιαξα για τα BAFTA του 2025 χρησιμοποίησα σπρέι χρωμίου σε τρισδιάστατη εκτύπωση και κυριολεκτικά πήρε μια εβδομάδα να στεγνώσει. Δόξα τω Θεώ, είχα αρκετό χρόνο προετοιμασίας!
»Αλλά και οι χρόνοι τρισδιάστατης εκτύπωσης μπορεί να είναι μεγάλοι, γι’ αυτό πρέπει να τους συνυπολογίζω στο στάδιο διαμόρφωσης της ιδέας».
Για ποιες ταινίες έχεις απολαύσει περισσότερο να δημιουργείς μικρόφωνα;
«Θα αναφέρω μερικές μόνο από αυτές:
»“Μονομάχος II”. Ήταν το πρώτο μικρόφωνο που έφτιαξα. Χρησιμοποιήσαμε πάρα πολλά υλικά –όπως καλαμάκια, αλουμίνιο, σωλήνες από χοντρό χαρτόνι, πηλό, foamex– με τα οποία ήταν απολαυστικό να δουλεύεις.
»”Επικίνδυνη αποστολή”: Ήταν από τις πρώτες φορές που χρησιμοποίησα τρισδιάστατη εκτύπωση (για τη μηχανή). Έφτιαξα τον Tom Cruise από πηλό και διακόσμησα το πρόσωπό του με μικροσκοπικά γυαλιά από ένα κομμάτι σκληρού πλαστικού που βρήκα κάτω από το κρεβάτι μου!
»Το ντοκιμαντέρ της Billie Eilish [«Billie Eilish: The World’s a Little Blurry»]: Ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιούσα εποξική ρητίνη και έμαθα πάρα πολλά. Ήταν μάλλον η καλύτερη ιδέα που έχω σκεφτεί. Φτιάξαμε μια 3D εκδοχή του εξωφύλλου του δίσκου της σε κύβο, απεικόνιζε πραγματικά πετυχημένα τον τρισδιάστατο χαρακτήρα της ταινίας. Αναμφίβολα είναι το πιο φιλόδοξο μικρόφωνο που έχω κάνει από άποψη κατασκευής, οπότε χρειάστηκε να συνεργαστώ με συναδέλφους από τη δουλειά: ο Sam Mardon χρωμάτισε τη μικροσκοπική φιγούρα της Billie που εκτύπωσα και ο Cal King με βοήθησε να εκτυπώσω το χερούλι. Ήταν μια φοβερή συνεργασία.
«Το μικρόφωνο για το ντοκιμαντέρ της Billie Eilish ήταν μάλλον η καλύτερη ιδέα που έχω σκεφτεί. Φτιάξαμε μια 3D εκδοχή του εξωφύλλου του δίσκου της σε κύβο, απεικόνιζε πραγματικά πετυχημένα τον τρισδιάστατο χαρακτήρα της ταινίας».
»”Οδύσσεια”: Απόλαυσα και την έρευνα και τη μοντελοποίηση του αμφορέα στο λογισμικό της τρισδιάστατης εκτύπωσης. Ως μια υπέροχη προσθήκη στη διαδικασία, η κολλητή μου, Alice Cavigliasso, με βοήθησε μετά την τρισδιάστατη εκτύπωση, με κάποιες εργασίες στο φινίρισμα.
»Σε γενικές γραμμές, απολαμβάνω ιδιαίτερα να συνδυάζω αντισυμβατικά υλικά ή να μαθαίνω νέες δεξιότητες».
View this post on Instagram
Ποια ήταν η έμπνευση για το μικρόφωνο της «Οδύσσειας»;
«Άρχισα αναζητώντας κάτι που θα ήταν δυνατό και σχετικό με την ταινία αλλά όχι υπερβολικά προφανές. Ενώ έκανα brainstorming με τη φίλη μου Gagandeep Jhuti, ένας αρχαιοελληνικός αμφορέας έγινε η ξεκάθαρη επιλογή από άποψη ιστορικής συνάφειας. Επιπλέον, είναι ένα αντικείμενο που μιλάει στη συλλογική μνήμη μας για την αρχαιοελληνική τέχνη, όπως αυτή έχει αποτυπωθεί σε εξώφυλλα βιβλίων κλασικών εκδόσεων της “Οδύσσειας”. Στις παραστάσεις εκείνων των αμφορέων, σκηνές του έπους απεικονίζονται πολύ όμορφα.
«Ένας αρχαιοελληνικός αμφορέας έγινε η ξεκάθαρη επιλογή από άποψη ιστορικής συνάφειας. Επιπλέον, είναι ένα αντικείμενο που μιλάει στη συλλογική μνήμη μας για την αρχαιοελληνική τέχνη, όπως αυτή έχει αποτυπωθεί σε εξώφυλλα βιβλίων κλασικών εκδόσεων της “Οδύσσειας”»
»Παλαιότερα, τον Ιανουάριο του 2025, είχα ταξιδέψει στην Αθήνα και είχα επισκεφτεί το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Χρησιμοποίησα λοιπόν ως οπτικές αναφορές τις φωτογραφίες των αμφορέων που είχα τραβήξει. Εκείνη η εμπειρία στην Ελλάδα ήταν γενικά ξεχωριστή και με πλούτισε με γνώσεις για την ιστορία, τους θεούς, την τέχνη, και το φαγητό της χώρας (ιδιαίτερα για τον τραχανά, το αυγολέμονο και το ιμάμ)».
Μπορείς να ξεχωρίσεις μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες αντιδράσεις των ηθοποιών και άλλων σταρ που κράτησαν για πρώτη φορά στα χέρια τους ένα μικρόφωνό σου;
«Απολαμβάνω πραγματικά όλες τις αντιδράσεις – είναι διασκεδαστικό να τις βλέπεις!
»Οι πρώτες που μου έρχονται στο μυαλό είναι οι αντιδράσεις από την “Επικίνδυνη αποστολή”, ειδικά του Tom Cruise. Η έμπνευσή μου για εκείνο το μικρόφωνο προήλθε από το μεγαλύτερο κασκαντεριλίκι που έχει κάνει (να πηδήξει από έναν γκρεμό με μηχανή). Το ερμήνευσε σαν ένα είδος φόρου τιμής στην καριέρα του, ήταν πολύ συγκινημένος.
«Η έμπνευσή μου για το μικρόφωνο της “Επικίνδυνης αποστολής” προήλθε από το μεγαλύτερο κασκαντεριλίκι που έχει κάνει ο Tom Cruise (να πηδήξει από έναν γκρεμό με μηχανή). Το ερμήνευσε σαν ένα είδος φόρου τιμής στην καριέρα του, ήταν πολύ συγκινημένος».
»Ακολουθούν οι αντιδράσεις για το μικρόφωνο του “Bridgerton”. Έφτιαξα μια βενετσιάνικη μάσκα που κόλλησα σε ένα χερούλι. Το μικρόφωνο προστέθηκε στην κορυφή. Ήταν τόσο αψεγάδιαστο, που κάποιοι ηθοποιοί χρειάστηκαν μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να καταλάβουν ότι ήταν ένα λειτουργικό μικρόφωνο!
»Η τρίτη αντίδραση ήταν, πιθανότατα, από την Billie Eilish, νομίζω ότι δεν το περίμενε με τίποτα. Ακόμα πιο έντονη όμως ήταν η αντίδραση από τους θαυμαστές της, υπήρξαν απίστευτα υποστηρικτικοί για τη δουλειά μου».
View this post on Instagram
Ως νέα γυναίκα, έχεις αντιμετωπίσει ποτέ έμφυλες διακρίσεις για το αντικείμενο της δουλειάς σου;
«Για να είμαι ειλικρινής, είμαι πολύ τυχερή που στις περισσότερες περιπτώσεις είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ με γυναίκες καλλιτεχνικές διευθύντριες, παραγωγούς και άλλα δημιουργικά κεφάλια. Μαζί τους, αυτή η διαδικασία είναι γενικά πολύ πιο ομαλή και ικανοποιητική. Η συνεργάτιδά μου στο MTV, Becka Saville, με το οποίο δουλεύω ως freelancer, είναι ένας φανταστικός δημιουργικός άνθρωπος. Είναι εκπληκτική στο να απογειώνει μια ιδέα, εμπιστεύεται βαθιά το όραμά μου και πάντα μού επιτρέπει να εξερευνώ μέσα που δεν έχω ξαναχρησιμοποιήσει. Είμαι πολύ τυχερή που δουλεύω μαζί της.
»Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω την ομάδα των social media (Claire Rowden, Chandni Sembhi, Matty Lecoq, Leila Hussein, Lucia Ennis, Rebecca Timson), που υποστηρίζουν αυτές τις ιδέες και αναδεικνύουν τα μικρόφωνα στο κόκκινο χαλί».
«Είμαι πολύ τυχερή που στις περισσότερες περιπτώσεις είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ με γυναίκες καλλιτεχνικές διευθύντριες, παραγωγούς και άλλα δημιουργικά κεφάλια. Μαζί τους, αυτή η διαδικασία είναι γενικά πολύ πιο ομαλή και ικανοποιητική».
Για ποιες ταινίες θα ήθελες να φτιάξεις ένα μικρόφωνο αλλά δεν είχες την ευκαιρία – μέχρι σήμερα;
«Οτιδήποτε έχει να κάνει με τη Rosalia (την Καταλανή τραγουδίστρια). Αν γίνει κάποιο ντοκιμαντέρ για την περιοδεία της, ελπίζω, και εκφράζω την επιθυμία, να συμμετέχω με έναν τρόπο (είτε με ένα μικρόφωνο είτε με κάποιο prop, κάπως!)
»Δεν έχω συγκεκριμένα θέματα που προτιμώ. Απλά ακολουθώ τις ιδέες των πρότζεκτ που έρχονται. Ίσως αυτό να είναι ένα σημάδι ότι έχω ωριμάσει ως designer!
»Επίσης αγαπώ τις ταινίες των Gaspar Noé και Sofia Coppola. Για να δούμε μήπως κάποια μέρα μπορέσω να κάνω ένα μικρόφωνο για μια από αυτές».
