Ένα situationship μπορεί να μην είχε ποτέ επίσημο τίτλο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν είχε πραγματικά συναισθήματα. Μάλιστα, πολλές φορές το τέλος μιας τέτοιας σχέσης μπορεί να μας δυσκολέψει περισσότερο από έναν κλασικό χωρισμό. Η ασάφεια, τα αναπάντητα ερωτήματα και όλα όσα φανταστήκαμε ότι θα μπορούσαν να συμβούν κάνουν το «προχωράω» αρκετά περίπλοκο. Παρόλα αυτά, υπάρχουν μερικοί τρόποι που μπορούν να μας βοηθήσουν.
1. Δημιουργούμε απόσταση
Το πρώτο βήμα είναι να δώσουμε στον εαυτό μας χώρο. Αυτό μπορεί να σημαίνει λιγότερη επικοινωνία, unfollow στα social media ή ακόμη και ένα διάστημα χωρίς επαφή. Αν η πλήρης απομάκρυνση δεν είναι εφικτή, όπως όταν υπάρχουν κοινοί φίλοι ή συνεργασία, μπορούμε τουλάχιστον να περιορίσουμε την προσωπική και συναισθηματική επαφή.
2. Αποδεχόμαστε ότι μπορεί να μην πάρουμε ποτέ όλες τις απαντήσεις
Τα situationships συχνά τελειώνουν χωρίς μια ξεκάθαρη συζήτηση. Όσο περιμένουμε από τον άλλον να μας δώσει το closure που χρειαζόμαστε, τόσο μπορεί να παραμένουμε συναισθηματικά κολλημένοι. Μερικές φορές χρειάζεται να αποδεχτούμε ότι δεν θα μάθουμε ποτέ ακριβώς τι συνέβη.
3. Αναγνωρίζουμε ότι αυτό που ζήσαμε είχε σημασία
Δεν χρειάζεται μια σχέση να έχει τίτλο για να είναι σημαντική. Αν δεθήκαμε με έναν άνθρωπο, είναι απολύτως φυσιολογικό να πονάμε όταν αυτό τελειώνει. Δίνουμε λοιπόν χώρο στα συναισθήματά μας χωρίς να τα υποτιμάμε.
4. Σταματάμε να εξιδανικεύουμε το «τι θα μπορούσε να είχε γίνει»
Ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια είναι να αφήσουμε πίσω όχι μόνο τον άνθρωπο, αλλά και το μέλλον που είχαμε φανταστεί μαζί του. Προσπαθούμε να ξεχωρίσουμε την πραγματική σχέση από την εκδοχή που θα θέλαμε να είχε εξελιχθεί.
5. Δίνουμε χρόνο στον εαυτό μας
Δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να ξεπεράσουμε ένα situationship. Η συναισθηματική αποφόρτιση δεν ακολουθεί συγκεκριμένο πρόγραμμα και δεν χρειάζεται να συγκρίνουμε τη δική μας πορεία με εκείνη κάποιου άλλου.
6. Περνάμε χρόνο με ανθρώπους που μας κάνουν καλό
Οι φίλοι και η οικογένεια μπορούν να λειτουργήσουν σαν σημαντικό στήριγμα. Μια έξοδος, μια βραδιά με τους φίλουςς μας ή ακόμη και μια ειλικρινής συζήτηση με έναν άνθρωπο που εμπιστευόμαστε μπορεί να μας βοηθήσει να νιώσουμε λιγότερο μόνες.
7. Ξαναβάζουμε τη χαρά στην καθημερινότητά μας
Δεν χρειάζεται να αγνοήσουμε τη στενοχώρια μας για να νιώσουμε καλύτερα. Μπορούμε όμως να δημιουργήσουμε χώρο και για πράγματα που μας κάνουν χαρούμενους. Μια βόλτα, ένα χόμπι, μια μικρή απόδραση ή ένα σχέδιο που περιμένουμε με ανυπομονησία μάς θυμίζουν ότι η ζωή μας δεν περιστρέφεται γύρω από μία σχέση.
8. Βλέπουμε τι μάθαμε από την εμπειρία
Κάθε συναισθηματική σχέση μπορεί να μας δώσει χρήσιμες πληροφορίες για τον εαυτό μας. Ίσως καταλάβαμε καλύτερα τις ανάγκες μας στην επικοινωνία, τον τρόπο με τον οποίο δεχόμαστε την οικειότητα ή το είδος σχέσης που πραγματικά θέλουμε στο μέλλον.
9. Επενδύουμε ξανά στον εαυτό μας
Με τον χρόνο, η προσοχή μας μπορεί να φύγει από το «πώς θα τον ξεπεράσω» και να επιστρέψει στο «τι χρειάζομαι εγώ». Φροντίζουμε τον εαυτό μας, επιστρέφουμε στα ενδιαφέροντά μας και δημιουργούμε χώρο για νέες εμπειρίες και πιο υγιείς σχέσεις.
10. Θυμόμαστε ότι δεν είμαστε μόνοι
Το γεγονός ότι ένα situationship δεν αναγνωρίζεται πάντα ως κανονική σχέση μπορεί να κάνει τη στενοχώρια μας να μοιάζει δύσκολο να εξηγηθεί. Όμως τα συναισθήματά μας είναι απολύτως πραγματικά. Μιλάμε σε ανθρώπους που εμπιστευόμαστε και, αν το χρειαζόμαστε, ζητάμε και επαγγελματική υποστήριξη.
Είναι φυσιολογικό να πονάμε για ένα situationship;
Απολύτως. Μπορούμε να πενθήσουμε μια σχέση ακόμη κι αν δεν υπήρξε ποτέ επίσημη δέσμευση. Η συναισθηματική σύνδεση δεν εξαρτάται από μια ταμπέλα. Το ίδιο ισχύει και αν εξακολουθούμε να θέλουμε τον άλλον πίσω. Είναι σημαντικό να δώσουμε χρόνο στον εαυτό μας ώστε να ξεχωρίσουμε αν μας λείπει πραγματικά ο άνθρωπος ή η εκδοχή της σχέσης που είχαμε φανταστεί. Με λίγη απόσταση, γίνεται συνήθως πιο εύκολο να δούμε τι ήταν πραγματικό και τι βασιζόταν κυρίως στην προσδοκία.
