Η Maggie Gyllenhaal, πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του φετινού Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, μίλησε για την ανισότητα που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στη βιομηχανία του κινηματογράφου.
Με αφορμή το γεγονός ότι μόλις δύο γυναίκες σκηνοθέτιδες συμμετέχουν φέτος στο διαγωνιστικό τμήμα για τον Χρυσό Λέοντα, τόνισε ότι υπάρχει ένα «συστημικό πρόβλημα».
«Είναι πιο δύσκολο για τις γυναίκες να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση για τις ταινίες τους», ανέφερε, θέτοντας παράλληλα ένα ερώτημα: «Μήπως τα θέματα για τα οποία θέλουν να κάνουν ταινίες οι γυναίκες, έχοντας μια διαφορετική εμπειρία από το να ζουν στον κόσμο, δεν θεωρούνται πάντα υψηλή τέχνη; Ποιος αποφασίζει τι είναι καλό; Ποιος αποφασίζει τι έχει αξία;».
Η φετινή επιλογή του Φεστιβάλ έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς μόλις μία από τις 20 ταινίες του διαγωνιστικού τμήματος είχε γυναίκα σκηνοθέτιδα. Συγκεκριμένα η ταινία «Woman Unknown» της δανέζικης-αιγυπτιακής σκηνοθέτιδας May el-Toukhy. Έκτοτε, το φεστιβάλ ενίσχυσε τον κύριο διαγωνισμό με την ταινία «NAZA», ένα νέο ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία των Yuval Abraham και Rachel Szor, δύο από τους τέσσερις σκηνοθέτες της βραβευμένης με Όσκαρ ταινίας «No Other Land». Η ταινία είναι παραγωγή της εφημερίδας «Guardian».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στην 83η διοργάνωση του φεστιβάλ, η Maggie Gyllenhaal προεδρεύει μιας επταμελούς κριτικής επιτροπής στην οποία συμμετέχουν επίσης η Kaouther Ben Hania, η σκηνοθέτιδα της ταινίας «The Voice of Hind Rajab» από την Τυνησία, ο Johnnie To από το Χονγκ Κονγκ, η Αφγανή σκηνοθέτιδα Shahrbanoo Sadat, ο Γάλλος σκηνοθέτης Xavier Giannoli, ο Βρετανός συνθέτης Daniel Blumberg και ο Ιταλός μελετητής του κινηματογράφου Francesco Casetti.
Η Maggie Gyllenhaal, η οποία έκανε το σκηνοθετικό της ντεμπούτο με το The Lost Daughter, ταινία που κέρδισε το βραβείο σεναρίου στη Βενετία το 2021, μίλησε και για τη σχέση κινηματογράφου και πολιτικής.
«Νομίζω ότι όταν οι ταινίες αποτελούν μια ειλικρινή ματιά στις εμπειρίες άλλων ανθρώπων, είναι αναπόφευκτα πολιτικές, αλλά και πολλά άλλα πράγματα», δήλωσε. Σύμφωνα με την ίδια, η δύναμη του κινηματογράφου βρίσκεται στην ικανότητά του να δημιουργεί ενσυναίσθηση, ακόμη και απέναντι σε «διεφθαρμένους και διεστραμμένους ανθρώπους».
