Έναν αιώνα πριν από τη μεγάλη άνθηση των λεγόμενων βιβλίων αυτοβοήθειας και πολλές δεκαετίες πριν από τις ημέρες δόξας για τις στήλες συμβουλών των περιοδικών, μια Βρετανίδα συγγραφέας, η Blanche Ebbutt, εξέδωσε δύο εγχειρίδια σχέσεων, με τίτλους «Don’ts for Husbands» και «Don’ts for Wives», που σε κάποια σημεία δείχνουν εκπληκτικά φρέσκα για τη φροντίδα που επιδεικνύουν προς τα γυναικεία συναισθήματα και δικαιώματα.
Οι οδηγοί τσέπης της κυκλοφόρησαν, συγκεκριμένα, το 1913, λίγο πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά έγιναν γνωστοί πρόσφατα από την επανέκδοσή τους από τον Bloomsbury αλλά και από μια fake δημοσίευση εφημερίδας, viral στα social media (όπου κάποιες επιλεγμένες συμβουλές τους παρατίθενται κάτω από μια φωτογραφία εποχής η οποία δεν υπάρχει στα βιβλία).
Να σημειωθεί εδώ ότι το αναγνωστικό κοινό στο οποίο απευθυνόταν ήταν οι γυναίκες της ανώτερης τάξης, που ακόμα και αν είχαν υπηρετικό προσωπικό περνούσαν κατά κανόνα τη ζωή τους περιορισμένες στους παραδοσιακούς ρόλους της συζύγου, μητέρας και οικοδέσποινας.
Όπως αναγνωρίζει, ωστόσο, η Ebbutt με χιούμορ και οξυδέρκεια ήδη από τον πρόλογο του βιβλίου «Don’ts for Wives», «πρέπει να είσαι πραγματική καλλιτέχνις για να παραμείνεις παντρεμένη, με την τέλεια σημασία του όρου. Αλλά οι περισσότερες από εμάς πρέπει να είμαστε ικανοποιημένες και μόνο που τα κουτσοβολεύουμε».
«Πρέπει να είσαι πραγματική καλλιτέχνις για να παραμείνεις παντρεμένη, με την τέλεια σημασία του όρου. Αλλά οι περισσότερες από εμάς πρέπει να είμαστε ικανοποιημένες και μόνο που τα κουτσοβολεύουμε»
Στις σελίδες που ακολουθούν, η συγγραφέας καλύπτει ένα εύρος θεμάτων που σχετίζονται με τον γάμο, από τις «προσωπικές σχέσεις» μέχρι το φαγητό και το ντύσιμο. Κάποιες συμβουλές της είναι ξεκάθαρα παρωχημένες, άλλες όμως διακριτικά φεμινιστικές.
Μερικές από τις συμβουλές που έδινε το 1913 προς τους συζύγους:
«Μην μπλέκεστε στα πόδια της γυναίκας σας στη διαχείριση του νοικοκυριού».
«Μην ξεχνάτε να αγοράζετε στη γυναίκα σας, περιστασιακά, ένα ζευγάρι γάντια».
«Μην περνάτε τη μία νύχτα μετά την άλλη στη λέσχη, αφήνοντας τη γυναίκα σας μόνη να μετράει ώρες μέχρι την επιστροφή σας».
Και προς τις συζύγους:
«Μη σερβίρετε στον σύζυγό σας καμένο χυλό βρόμης».
«Μην ξεχνάτε να ελέγχετε αν το απογευματινό τσάι είναι υπερβολικά δυνατό και τον κάνει νευρικό».
«Μην κάνετε κουμάντο πολύ ξεκάθαρα στον σύζυγό σας. Μπορεί να χρειαστεί, φυσικά, το πιο προσεκτικό μάνατζμεντ, αλλά δεν θέλετε οι φίλοι σας να νομίσουν ότι του γκρινιάζετε συνέχεια».
Σε άλλα σημεία των βιβλίων της, σε μια εποχή που το αποκαλούμενο κίνημα των Σουφραζέτων, που διεκδικούσαν δικαίωμα ψήφου για τις γυναίκες, ήταν στα φόρτε του στη Βρετανία, συμβούλευε διακριτικά τους άντρες να «μη διστάζετε να μιλάτε με τις γυναίκες σας για πολιτική. Πολλοί άντρες είναι ικανοποιημένοι με το να πιστεύουν ότι “οι γυναίκες δεν καταλαβαίνουν από πολιτική”. Γιατί να μην καταλαβαίνουν; Επειδή δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να αποκρυσταλλώσουν τις απόψεις τους συζητώντας θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος με άντρες που τα έχουν μελετήσει. Ενθαρρύνετε τη γυναίκα σας να διαβάζει και να μιλάει για πολιτικά θέματα. Δεν πειράζει αν βλέπει τα πράγματα αρκετά διαφορετικά από εσάς: αφήστε τη να διαμορφώσει τις απόψεις της και να τις εκφράζει».
«Ενθαρρύνετε τη γυναίκα σας να διαβάζει και να μιλάει για πολιτικά θέματα. Δεν πειράζει αν βλέπει τα πράγματα αρκετά διαφορετικά από εσάς: αφήστε τη να διαμορφώσει τις απόψεις της και να τις εκφράζει».
Προς τις γυναίκες, παράλληλα, έδινε την εξής συμβουλή: «Μην ισχυρίζεστε ότι δεν ενδιαφέρεστε καθόλου για την πολιτική. Κάθε άντρας που αξίζει ενδιαφέρεται, και πολλοί άντρες μαθαίνουν να απαξιώνουν συνολικά τις γυναίκες επειδή οι σύζυγοί τους υιοθετούν μια τόσο ανόητη στάση. Αν νιώθετε ότι χάνετε την επαφή, διεγείρετε τον εγκέφαλό σας. Μην αφήνετε τίποτα που να μπορεί να συζητήσει ο σύζυγός σας αλλά εσείς να μην είστε σε θέση να κατανοείτε».
