Η εκκεντρική Peggy Guggenheim αποτελεί πηγή έμπνευσης για πολλούς ανθρώπους, τόσο για την καλλιτεχνική της δράση και την πλούσια σε εμπειρίες ζωή της όσο και για το προσωπικό της στιλ. Η αυθάδης, συχνά σουρεαλιστική ενδυματολογική της διάθεση θα την καθιστούσε ιδανική μούσα για οίκους όπως η Schiaparelli, που ασπάζονται μια αντίστοιχη φιλοσοφία. Η πληθωρική προσωπικότητά της, ωστόσο, φαίνεται πως την καθιστά σημείο αναφοράς και για λιγότερο αναμενόμενες περιπτώσεις.
Πρόσφατα, η Louise Trotter, η Βρετανή δημιουργική διευθύντρια της Bottega Veneta, αποκάλυψε πως η Peggy Guggenheim αποτελεί πηγή έμπνευσης για εκείνη από τη στιγμή που ανέλαβε τα ηνία του οίκου το 2025, προσθέτοντας χαρακτηριστικά πως «ήταν από την αρχή στο moodboard μου». Μάλιστα, η Bottega Veneta υποστηρίζει την έκθεση Peggy Guggenheim in London: The Making of a Collector στη Royal Academy of Arts του Λονδίνου, ενισχύοντας τη σύνδεσή της όχι μόνο με την τέχνη και τον πολιτιστικό διάλογο, αλλά και με μια διαχρονική, πρωτοπόρα γυναικεία προσωπικότητα.
Η Guggenheim, με τη σημαντική πορεία, το αναγνωρίσιμο στιλ και την αναπολογητική διάθεση της, αποτελεί για την Trotter το αρχέτυπο της γυναίκας Bottega Veneta. Παρότι ο οίκος παραπέμπει συχνά σε μια πολυτελή αλλά πιο διακριτική αισθητική, η νέα δημιουργική διευθύντρια εισάγει αυτό που αποκαλεί δόσεις «χαράς» και απρόσμενες λεπτομέρειες που γίνονται αφορμή για συζήτηση, αντλώντας έμπνευση από το συχνά οργιώδες ταπεραμέντο που χαρακτήριζε την Guggenheim. Παρότι ο οίκος αποφεύγει τα κραυγαλέα σχέδια και την επιδεικτική προβολή, η σχεδιαστική του φιλοσοφία με αναφορές σε αρχιτεκτονικές φόρμες, ποιοτικά υλικά και δημιουργικό χαρακτήρα έρχονται κοντά στη θέση την οποια εκπροσωπούσε και η ίδια η Peggy Guggenheim ως συλλέκτρια μοντέρνας τέχνης και παρουσία με ιδιαίτερη αισθητική ματιά. Κυρίως, όμως, η σύνδεση αφορά τον χαρακτήρα και το παράδειγμα που εκπροσωπούσε: «μια γυναίκα που ήταν αυθεντική και είχε περιέργεια», όπως την περιγράφει η Trotter. Σε δεύτερη ανάγνωση, μπορούμε να αναγνωρίσουμε πως, και τα σχέδια της Bottega Veneta και η μεγάλη συλλέκτρια εκφράζουν με διαφορετικό τρόπο την αυτοπεποίθηση και τη δυναμική ματιά μιας δραστήριας παρουσίας.
Η Peggy Guggenheim υπήρξε μια σπάνια περίπτωση γυναίκας με τόσο εκτενή και ενεργή παρουσία στον καλλιτεχνικό κόσμο της εποχής της. Δεν περιορίστηκε στον ρόλο της συλλέκτριας, αλλά ανέλαβε επιχειρηματική δράση, ίδρυσε τη γκαλερί Guggenheim Jeune στο Λονδίνο το 1938 και υποστήριξε καλλιτέχνες που αργότερα θα αποκτούσαν καθοριστική θέση στην ιστορία της μοντέρνας τέχνης. Σε έναν χώρο όπου η αναγνώριση και η εξουσία βρίσκονταν κυρίως στα χέρια των ανδρών, η ίδια διαμόρφωσε τη δική της θέση με πρωτοβουλία, διορατικότητα και ανεξαρτησία.
Αντίστοιχα, και παρότι έχουν περάσει δεκαετίες από την εποχή που δρούσε η Guggenheim, η Louise Trotter ανήκει στις λίγες γυναίκες που έχουν αναλάβει τη δημιουργική διεύθυνση ενός διεθνούς οίκου τέτοιου βεληνεκούς σήμερα. Όπως έχει δηλώσει, αρχικά δίσταζε να συμμετάσχει σε συζητήσεις γύρω από τη γυναικεία εκπροσώπηση στη μόδα. Πλέον, ωστόσο, θεωρεί ολοένα σημαντικότερο να μιλά για τη θέση της και να υποστηρίζει άλλες γυναίκες, καθώς η βιομηχανία της πολυτέλειας διευρύνεται και η ανάγκη για γυναικεία παρουσία σε θέσεις επιρροής γίνεται ακόμη πιο ουσιαστική.
Οι παραλληλισμοί ανάμεσα στην Peggy Guggenheim και τη γυναίκα που οραματίζεται η Bottega Veneta μάλλον είναι περισσότεροι απ’ όσους θα περιμέναμε. Αυτό που φαίνεται να εμπνέει περισσότερο στην Peggy Guggenheim δεν είναι τόσο η χαρακτηριστική εικόνα ή το εκλεκτικό της στιλ, όσο η ίδια η ιδιοσυγκρασία της. Η περιέργεια, η ανεξαρτησία της σκέψης, η τόλμη να ακολουθεί το ένστικτό της και η άρνησή της να περιοριστεί από τις συμβάσεις της εποχής της είναι στοιχεία που ξεπερνούν κάθε αισθητική σχολή. Είναι μάλλον λογικό, τελικά, η σύγχρονη εποχή του οίκου να επιθυμεί να συνδεθεί με την γυναικεία αυτοπεποίθηση, όπως αυτή εκφράζεται ανά περίπτωση, και την αυθύπαρκτη προσωπικότητα της κάθε μιας.
Άλλωστε, η επιρροή της Peggy Guggenheim δεν πηγάζει από το πώς ντυνόταν, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να ζει, να σκέφτεται και να διαμορφώνει τον δικό της κόσμο. Έτσι, η Guggenheim συνεχίζει να μας εκπλήσσει και παραμένει μια διαχρονική πηγή έμπνευσης. Είναι ίσως η επιτομή αυτού που λένε ‘‘larger than life”, γιαυτό και η κληρονομιά της παραμένει επίκαιρη και ενδιαφέρουσα. Το δήλωνε και η ίδια με σιγουριά και αυτογνωσία «δεν είμαι μια συλλέκτρια τέχνης. Είμαι ένα μουσείο».
