Για τρία χρόνια, η Sally Williams προσπαθούσε να καταλάβει γιατί κατέρρεε η ψυχική υγεία, και κατά συνέπεια η ζωή της. Σε εκείνο το διάστημα μπήκε οκτώ φορές στο νοσοκομείο και συνολικά νοσηλεύτηκε για σχεδόν έντεκα μήνες.
Τότε, όπως λέει σήμερα στο BBC, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη δουλειά της στον χρηματοοικονομικό τομέα, απομακρύνθηκε από τον έφηβο γιο της, βρέθηκε ακόμα και να δίνει μάχη για τη ζωή της. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι όλα αυτά συνδέονταν, με κάποιον τρόπο, με την περιεμμηνόπαυση.
Αλλά όταν ξεκίνησε θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, θυμάται σήμερα, ένιωσε σαν να μεταμορφώνεται. «Ήταν σαν να ξαναγύρισα στη ζωή».
Η Williams, η οποία αρχικά αναγνώρισε μόνη της την πιθανή αιτία των συμπτωμάτων της, επιδιώκει τώρα να ενημερώσει και άλλες γυναίκες για την περίοδο πριν από την εμμηνόπαυση, που μπορεί να κρατήσει ακόμα και δέκα χρόνια και την οποία η ίδια χαρακτηρίζει «επικίνδυνη ζώνη».
Η Williams, η οποία αρχικά αναγνώρισε μόνη της την πιθανή αιτία των συμπτωμάτων της, επιδιώκει τώρα να ενημερώσει και άλλες γυναίκες για την περίοδο πριν από την εμμηνόπαυση, που μπορεί να κρατήσει ακόμα και δέκα χρόνια και την οποία η ίδια χαρακτηρίζει «επικίνδυνη ζώνη».
Τα συμπτώματα που μπορεί να παρουσιαστούν στην περιεμμηνόπαυση, γύρω στα 46 χρόνια μας, περιλαμβάνουν άγχος, εναλλαγές στη διάθεση, δυσκολία στη συγκέντρωση και τη μνήμη, εξάψεις και ακανόνιστο εμμηνορροϊκό κύκλο. Ορισμένες γυναίκες καταφεύγουν στη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (HRT) για να ανακουφιστούν.
Η διάγνωση όμως που πήρε η Williams, όταν απευθύνθηκε αρχικά σε γιατρούς, ήταν ότι έπασχε από κατάθλιψη. «Έκανα πολλές απόπειρες να βάλω τέλος στη ζωή μου, δύο από τις οποίες ήταν ιδιαίτερα σοβαρές. Στη μία περίπτωση, είχα πολλαπλά τραύματα και χρειάστηκε να χρησιμοποιώ αναπηρικό αμαξίδιο για τρεις μήνες. Όλα αυτά συνέβησαν την περίοδο της πανδημίας, όταν δεν επιτρέπονταν οι επισκέψεις. Δεν είχα επαφή με κανέναν.
»Έχασα τη δουλειά μου. Για τρία χρόνια δεν έβλεπα ούτε τους φίλους μου ούτε την οικογένειά μου. Είχα απομονωθεί εντελώς. Είχα παραμελήσει τον εαυτό μου. Τον γιο μου, που τότε ήταν στην εφηβεία, πρέπει να τον είδα μόλις τρεις φορές.
»Αναγκάστηκε να αφήσει το σχολείο και τους φίλους του και να πάει να ζήσει με τον πατέρα του, επειδή δεν μπορούσε να με βλέπει σε αυτή την κατάσταση. Δεν ήμουν σε θέση να τον φροντίσω».
Αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, που τη βοήθησε να ανακτήσει την υγεία και την καθημερινότητά της, δεν ενδείκνυται για όλες τις γυναίκες. Όπως συμβαίνει με κάθε θεραπευτική αγωγή, είναι απαραίτητο, προτού τη δοκιμάσουμε, να έχουμε τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού μας.
Δείτε το σχετικό βίντεο:
View this post on Instagram
