Το τελευταίο διάστημα, ένας νέος όρος έχει αρχίσει να κυκλοφορεί έντονα στα social media και στον χώρο της ευεξίας: το wellnessmaxxing.
Πρόκειται για μια τάση που υπόσχεται να μεγιστοποιήσει την αυτοφροντίδα, συνδυάζοντας πολλές πρακτικές ταυτόχρονα μέσα στην καθημερινότητα. Από skincare κατά τη διάρκεια της εργασίας μέχρι άσκηση με ταυτόχρονη ακρόαση podcasts αυτοβελτίωσης και red-light μάσκες όντας την ίδια στιγμή πάνω στη μηχανή λεμφικής αποστράγγισης, η ιδέα είναι απλή: όσο περισσότερα κάνεις (ειδικά ταυτόχρονα), τόσο καλύτερα και αποτελεσματικότερα φροντίζεις τον εαυτό σου.
Στην πραγματικότητα, η φιλοσοφία αυτή έχει τις ρίζες της σε μια πιο ήπια και επιστημονικά τεκμηριωμένη τεχνική, το λεγόμενο habit stacking. Η αρχική του μορφή βασιζόταν στη σύνδεση μιας νέας συνήθειας με μια ήδη καθιερωμένη, ώστε να ενισχυθεί η συνέπειά της, για παράδειγμα πίνω τον πρωινό μου καφέ και παίρνω τις βιταμίνες μου. Ωστόσο, στη διαστρεβλομένη εκδοχή του, όπως παρουσιάζεται κυρίως μέσα από τα social media, η πρακτική αυτή φαίνεται να έχει μετατραπεί σε μια μορφή ακραίου multitasking, όπου η αυτοφροντίδα είναι άμεσα συνυφασμένη με την παραγωγικότητα.
View this post on Instagram
Η ευεξία και η αυτοφροντίδα είναι φυσικά εξαιρετικά θετικά και η θέση τους ως βασικότερη προτεραιότητα στη ζωή μας είναι μια ευχάριστη εξέλιξη. Η κριτική του wellnessmaxxing στρέφεται σε άλλα σημεία, όχι στον πυρήνα της ιδεολογίας της ευζωίας. Αρχικά, πολύ συχνά, οι πρακτικές που προωθούνται απαιτούν άμεση και συνεχή κατανάλωση νέων προϊόντων, συσκευών και εξοπλισμού. Το περπάτημα ή το τσάι μέντας μετά το φαγητό είναι εξαιρετικό για τη χώνεψη και την κατακράτηση υγρών, ωστόσο η μηχανή λεμφικού μασάζ είναι αυτή που προβάλλεται ως η λύση στο πρόβλημά μας και η δήθεν αναγκαιότητα να βγαίνουμε φορώντας έξτρα βαράκια στα πόδια ώστε να μεγιστοποιήσουμε την αποτελεσματικότητα της κίνησής μας. Μέχρι πρότινος, μπορούσαμε να έχουμε από μόνοι μας μια ιδέα του αν κοιμηθήκαμε καλά ή όχι, αλλά τώρα μας προσκαλούν να φοράμε βραχιόλια τα οποία βαθμολογούν την ποιότητα του ύπνου μας. Και στα τρία αυτά παραδείγματα, η καταναλωτική πλευρά της ευεξίας είναι αυτή που κυριαρχεί και κινδυνεύει να δημιουργήσει μια εικόνα του «όλα ή τίποτα».
Επιπροσθέτως, οι πρακτικές αυτοφροντίδας παραπέμπουν σε κάτι που απολαμβάνουμε. Το να ακολουθούμε μια ρουτίνα περιποίησης είναι για πολλούς χαλαρωτικό, όπως και το να καταγράφουμε τις σκέψεις μας σε ημερολόγιο παίρνοντας τον χρόνο μας δίχως πίεση. Ωστόσο, το wellnessmaxxing, με έμφαση στην απόδοση μπορεί να προκαλέσει άγχος και να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα όταν δεν έχουμε συμπληρώσει όλα τα κουτάκια στη wellness λίστα μας. Αντί να αποτελεί ένα ευχάριστο κομμάτι της ημέρας μας να καταλήξει σε μια ακόμη πιεστική υποχρέωση που πρέπει να φέρουμε εις πέρας και η απόκλιση από τους κανόνες να μας δημιουργεί ενοχές που δεν χρειαζόμαστε.
Είναι επίσης σημαντικό να αναφέρουμε πως πολλές από αυτές τις προτροπές έρχονται μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που όπως ξέρουμε δεν αντανακλούν την πραγματικότητα. Υλικό φτιαγμένο να παρουσιάσει μια μη ρεαλιστική εκδοχή της καθημερινότητας για τους περισσότερους και να προτρέπει κι άλλους να επιδεικνύουν πόσο οπαδοί της υγιεινής ζωής είναι και πόσο λάτρεις των σύγχρονων τάσεων, απομακρύνοντάς τους από την ουσία και σπρώχνοντάς τους στο στήσιμο ενός lifestyle για τα μάτια του κόσμου. Με λίγα λόγια να υιοθετήσουν έναν performative τρόπο ζωής.
View this post on Instagram
Η κάθε μορφή συνδυασμού συνηθειών ή ένταξη νέων που μας ικανοποιούν δεν είναι φυσικά επιβλαβής. Σε ισορροπημένη μορφή, η πρακτική μπορεί να βοηθήσει στην ενσωμάτωση μικρών, θετικών αλλαγών μέσα στην ημέρα, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Το ζήτημα προκύπτει όταν η λογική του «περισσότερο είναι καλύτερο» αρχίζει να κυριαρχεί και να καθορίζει τη σχέση μας με την ευεξία και όταν αντί να απολαμβάνουμε τις δραστηριότητές μας, αυτές αρχίζουν να μας προκαλούν άγχος.
Η ουσία της αυτοφροντίδας μπορεί να βρίσκεται σε κάτι πολύ πιο απλό από αυτό που προτείνουν οι τάσεις. Αντί για συνεχή βελτιστοποίηση, αυτό που φαίνεται να έχει πραγματική αξία είναι η δυνατότητα να επιβραδύνουμε, να ακούμε τις ανάγκες μας και να επιλέγουμε συνειδητά τι μας κάνει πραγματικά καλό. Σε έναν κόσμο που επιμένει στην ταχύτητα και την απόδοση, το να δρούμε με παρουσία και νόημα μπορεί να είναι η πιο ουσιαστική μορφή ευεξίας.
