Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add Marieclaire.gr on Google

Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Vincent van Gogh πωλήθηκε την Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου, σε δημοπρασία του οίκου Sotheby’s στη Νέα Υόρκη έναντι 190,4 εκατ. δολαρίων (περίπου 144,9 εκατ. λιρών), καταγράφοντας νέο ρεκόρ για τον Ολλανδό ζωγράφο. Η πώληση, ωστόσο, δεν είχε μόνο καλλιτεχνικό και οικονομικό ενδιαφέρον, καθώς προηγήθηκε διαμάχη ανάμεσα στους σημερινούς ιδιοκτήτες του έργου και τους κληρονόμους της εβραϊκής οικογένειας που το είχε στην κατοχή της πριν από τη ναζιστική περίοδο.

Ο πίνακας με τίτλο «Chataigniers en fleurs» (Καστανιές ανθισμένες) φιλοτεχνήθηκε το 1890, στην Auvers-sur-Oise της Γαλλίας, όπου ο Van Gogh πέρασε τους τελευταίους μήνες της ζωής του. Για την ακρίβεια, ζωγράφισε το έργο τον Μάιο του 1890, μετά την έξοδό του από ψυχιατρική κλινική. Δύο μήνες αργότερα έβαλε τέλος στη ζωή του. Στον πίνακα διακρίνονται ανθισμένα δέντρα, τρεις γυναίκες με πολύχρωμα φορέματα και ένας άνδρας με ψάθινο καπέλο.

Με την πώλησή του, έγινε το ακριβότερο έργο του καλλιτέχνη που έχει διατεθεί ποτέ σε δημόσια δημοπρασία, ενώ αναδείχθηκε και στο ακριβότερο έργο που έχει δημοπρατηθεί μέχρι στιγμής κατά τη φετινή δημοπρασιακή σεζόν.

Σύμφωνα με τους New York Times, τον πίνακα απέκτησε ο William Acquavella, γνωστός έμπορος έργων τέχνης και επικεφαλής της Acquavella Galleries.

Το προηγούμενο ρεκόρ δημοπρασίας για έργο του Van Gogh ήταν τα 117,2 εκατ. δολάρια, που είχαν καταβληθεί για τον πίνακα «Orchard with Cypresses», του 1888, σε δημοπρασία του οίκου Christie’s στη Νέα Υόρκη, τον Νοέμβριο του 2022. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, ένας ακόμη πίνακας του καλλιτέχνη από το 1888, με τίτλο «Le Zouave», φέρεται να πωλήθηκε σε ιδιωτική συναλλαγή μέσω του Christie’s, πριν από λιγότερο από έναν χρόνο, έναντι περίπου 190 εκατ. δολαρίων.

Η διαμάχη για την προέλευση του έργου και τη ναζιστική περίοδο

Η ιστορία του «Chataigniers en fleurs» συνδέεται με μια δύσκολη σελίδα της ευρωπαϊκής ιστορίας. Το 1909, ο Γερμανός εκδότης Samuel Fischer απέκτησε τον πίνακα στο Παρίσι. Το 1936, η οικογένειά του αναγκάστηκε να τον πουλήσει, σε μια περίοδο κατά την οποία οι διώξεις και οι οικονομικοί περιορισμοί που επέβαλλε το ναζιστικό καθεστώς έπλητταν σοβαρά τις εβραϊκές οικογένειες.

Οι κληρονόμοι του Fischer είχαν εκφράσει αντιρρήσεις για την πώληση, υποστηρίζοντας ότι η οικογένεια αποχωρίστηκε το έργο εξαιτίας των οικονομικών απωλειών που υπέστη υπό το ναζιστικό καθεστώς και όχι στο πλαίσιο μιας ελεύθερης εμπορικής απόφασης.

Το 1975, τον πίνακα απέκτησε η οικογένεια Blaquier-Arrieta, η οποία τον διατηρούσε στην κατοχή της για περισσότερα από 50 χρόνια, σύμφωνα με τον οίκο Sotheby’s.


Την Τρίτη, μία ημέρα πριν από τη δημοπρασία, ο οίκος ανακοίνωσε ότι επετεύχθη συμφωνία ανάμεσα στην οικογένεια Blaquier-Arrieta και όλους τους νόμιμους απογόνους των Hedwig και Samuel Fischer σχετικά με την πώληση του έργου.

Σε δήλωσή του στους New York Times μετά τη δημοπρασία, ο Gunnar Schnabel ανέφερε: «Η οικογένεια ελπίζει ότι το σημαντικό δημόσιο ενδιαφέρον που συγκέντρωσε αυτή η υπόθεση, καθώς και η γρήγορη, δίκαιη και έντιμη επίλυσή της, θα αποτελέσουν ενθάρρυνση και για άλλες οικογένειες που υπέστησαν διώξεις κατά τη ναζιστική περίοδο».

Ο ίδιος, πάντως, διευκρίνισε ότι η ατμόσφαιρα στην αίθουσα της δημοπρασίας δεν ήταν πανηγυρική, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν υπήρχε διάθεση για σαμπάνια».

Από την πλευρά τους, οι κληρονόμοι της οικογένειας Fischer δήλωσαν, σύμφωνα με τον Sotheby’s, ότι αισθάνονται ευγνωμοσύνη για τις καλόπιστες και δίκαιες διαπραγματεύσεις και τη συνεργασία με τον οίκο και την οικογένεια Blaquier-Arrieta. Όπως ανέφεραν, η συμφωνία καθιστά δυνατή την αναγνώριση της οδύνης που υπέστη η οικογένεια Fischer κατά τη ναζιστική περίοδο, τιμώντας παράλληλα την ιστορία της Gisela Berman Fischer και τη μακρόχρονη προσπάθειά της να δικαιωθεί η οικογένειά της.

 

Advertisement - Continue Reading Below
Advertisement - Continue Reading Below