Η Zeinab Sahafi λατρεύει το ποδόσφαιρο. Το μόνο που ήθελε  ήταν να μπορεί να πηγαίνει στο γήπεδο, όπως εκατομμύρια φίλαθλοι σε όλο τον κόσμο, για να πανηγυρίσει στους αγώνες της αγαπημένης της ομάδας. Για εκείνη όμως τα πράγματα δεν είναι απλά γιατί είναι γυναίκα και είναι απο το Ιράν. Το 23χρονο κορίτσι για να καταφέρει να βρεθεί στις κερκίδες, σχεδόν επί μια δεκαετία,  ντυνόταν αγόρι και στη συνέχεια άντρας με μούσια. Κατάφερνε να ξεγλιστρίσει και να βρεθεί στις κερκίδες μέχρι τη στιγμή που συνελήφθη. Κι αυτό γιατί στη χώρα της από το 1981 απογορεύεται στις γυναίκες να παρακολουθούν ποδοσφαιρικούς αγώνες.

Η απαγόρευση αυτή ήρθη μόλις την περασμένη Πέμπτη για τον αγώνα ανάμεσα στο Ιράν και την Καμπότζη, που στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης για το Μουντιάλ 2022. Κανονικά η Zeinab θα μπορούσε να είναι ανάμεσα στις 4.000 γυναίκες που αγόρασαν εισιτήριο για το στάδιο Azadi, στη δυτική Τεχεράνη.

Παρόλα αυτά δεν ήταν εκεί. Παρακολούθησε τον αγώνα από μία ιρακινή καφετέρεια στην Κωνσταντινούπολη όπου έχει αυτοεξοριστεί προσωρινά. Από εκεί πανηγύρισε για το 14-0 με το οποίο επικράτησε η Εθνική ομάδα της χώρας της. “Είμαι τόσο απογοητευμένη που δεν μπορώ να είμαι εκεί αλλά ταυτόχρονα είμαι χαρούμενη που άλλες γυναίκες μπορούν να πάνε” λέει η Sahafi στους New York Times. “Είναι σαν να φυτεύεις ένα μικρό δέντρο και τελικά να βλέπεις ότι αποδίδει καρπούς. Απλά τώρα οι άλλοι τρώνε τους καρπούς.”

Στα τέλη Αυγούστου, μετά από ταξίδι 30 ωρών, βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη για να γλιτώσει την φυλάκισή της. Ο λόγος ήταν επειδή, σύμφωνα με τις ιρανικές αρχές, προέτρεπε άλλες γυναίκες να αγνοήσουν την απαγόρευση και να μπουν στα γήπεδα. Για χρόνια, η Zeinab Sahafi χρησιμοποιούσε το λογαριασμό της στο Instagram για να μοιράζεται φωτογραφίες και βίντεό της από τους αγώνες. Συγκέντρωσε πολύ γρήγορα χιλιάδες followers αλλά αυτομάτως έγινε στόχος για τις Αρχές.

 Την πρώτη φορά που μπήκε ως αγόρι στο γήπεδο ήταν σε ηλικία 13 ετών σε αγώνα της αγαπημένης της ομάδας Persopolis. Την βοήθησε ο θείος της αλλά κατά τη διάρκεια του αγώνα την κατάλαβαν και της ειπαν να φύγει. Δεν είναι το γήπεδο, της είπαν, χώρος για ένα κορίτσι. Η επόμενη φορά που επιχείρηση να μπει ξανά στο γήπεδο ήταν στα 16 της και ακολούθησαν πολλές φορές ακόμα κατά τις οποίες δοκίμασε διάφορες μεταμφιέσεις. Πολλές απο αυτές την “τσάκωναν” και την ανάγκαζαν, για να την αφήσουν ελεύθερη, να υπογράψει ένα χαρτί που έλεγε ότι δε θα το ξανακάνει. “Πάντα το ξανάκανα. Είμαι πεισματάρα” λέει στους New York Times.