Συχνά μιλάμε για την ύφεση των ρομαντικών σχέσεων, τις δυσκολίες εύρεσης κατάλληλου συντρόφου και την αποχή της νεότερης γενιάς από το φλερτ. Ωστόσο, ούτε οι πλατωνικές και φιλικές μας σχέσεις φαίνεται να είναι στα καλύτερά τους. Παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η αξία τους αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο, με έρευνες όπως αυτή του Harvard να καταλήγουν στο πόρισμα πως οι πιο ευτυχισμένες και μακροβιότερες ζωές χτίζονται όταν δημιουργούμε ουσιαστικές σχέσεις και κοινότητες, και τον κώδωνα του κινδύνου που κρούουν οι επιστήμονες όσων αφορά τη μοναξιά, η φιλία εξακολουθεί να μην είναι στο ίδιο βάθρο με τους ερωτικούς συντρόφους.
Με τους φρενήρεις συχνά ρυθμούς της ζωής μας, ιδιαίτερα όσο μεγαλώνουμε, την ανάληψη όλο και περισσότερων ευθυνών και την περιορισμένη ύπαρξη ελεύθερου χρόνου, οι φιλίες μας μετασχηματίζονται. Στο σχολείο, βρισκόμασταν καθημερινά με τους φίλους μας και στο πανεπιστήμιο είμασταν συνεχώς παρέα. Ουσιαστικά, μοιραζόμασταν την καθημερινότητά μας μαζί τους, είχαμε συνεχή επαφή και γνωρίζαμε όλες τις λεπτομέρειες της ζωής τους τη στιγμή που συνέβαιναν. Το λεγόμενο ‘’catch-up culture’’, που χαρακτηρίζει την εποχή μας, σηματοδοτεί την στροφή σε σχέσεις με σπανιότερη επαφή και απλή ενημέρωση των σημαντικότερων γεγονότων που μας έχουν συμβεί μέσα στο διάστημα από την τελευταία φορά που ειδωθήκαμε.
View this post on Instagram
Όπως υπογραμμίζει σε σχετικό άρθρο του το περιοδικό Dazed, μπορεί να επικοινωνήσουμε με ανθρώπους που στο παρελθόν υπήρξαμε εξαιρετικά κοντά απλά για να κανονίσουμε ένα ‘’debrief’’ εβδομάδες ή και μήνες αργότερα, χάνοντας τις καθημερινές στιγμές που χρωματίζουν τη ζωή στο ενδιάμεσο.
View this post on Instagram
Πέρα από τους λόγους που αναφέραμε νωρίτερα -και το γεγονός ότι με το πέρασμα του χρόνου πολλές σχέσεις φθίνουν- σε σχετικά άρθρα τους η εφημερίδα Atlantic αλλά και το Dazed, αναφέρουν κι άλλες αιτίες, συσχετιζόμενες με τη σύγχρονη πραγματικότητα που μας έχουν οδηγήσει σε αυτή την αποστασιοποιημένη ποιότητα φιλικών σχέσεων. Οι αποστάσεις και η σταδιακή εξάλειψη των «γειτονιών» όπου θα μπορούσαμε συχνά, γρήγορα και εύκολα να συναντηθούμε, η απομάκρυνση από δραστηριότητες ή ενδιαφέροντα που χτίζουν το αίσθημα της κοινότητας με σταθερό ραντεβού (ενδεικτικά η Atlantic αναφέρει τα σπορ, τα γήπεδα και την εκκλησία) αλλά και, φυσικά, τα social media. Με την ηλεκτρονική σύνδεση μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί να μας δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι γνωρίζουμε σε ένα γενικό πλαίσιο τι συμβαίνει στις ζωές των άλλων μέσα από όσα δημοσιεύουν. Ωστόσο, εκτός του ότι είναι η κορυφή ενός παγόβουνου και όχι η ολοκληρωμένη εικόνα μιας καθημερινότητας, η επικοινωνία μόνο με αφορμές δημοσιεύσεων και πάλι διαβρώνει την αίσθηση ότι ξέρουμε σφαιρικά και βαθύτερα πώς περνούν οι φίλοι μας.
Το «να κανονίσουμε να βρεθούμε» δείχνει ενδιαφέρον και διάθεση, ωστόσο παραπέμπει περισσότερο σε «συντήρηση» σχέσεων παρά σε πραγματική οικειότητα. Το να μένουμε κοντά με τους φίλους μας όχι μόνο ανεβάζει την ποιότητα ζωής μας, αλλά μας επιτρέπει να είμαστε παρόντες σε περισσότερες μικρές στιγμές -που είναι και αυτές που χτίζουν κοντινότητα και άνεση. Μία σύντομη βόλτα, ένας γρήγορος καφές, παρέα στα ψώνια ή γυμναστική μαζί είναι μόνο μερικές ιδέες για να ξαναέρθουμε κοντά με τις παρέες μας -ακόμα και η νέα viral τάση του ”admin night”. Και, αν μένουμε μακριά, ένα -συχνότερο- τηλέφωνο είναι σίγουρα καλύτερο από το να κάνουμε υπομονή μέχρι να συγχρονιστούν τα προγράμματά μας.
View this post on Instagram
Προφανώς, δεν χρειάζεται να είμαστε εξίσου κοντά με όλους, και οι ευρύτερες σχέσεις του κοινωνικού μας κύκλου έχουν κι αυτές την αξία τους. Για όσους επιθυμούμε όμως και αποτελούν τον βασικό πυρήνα των σχέσεων μας, ακόμα και η συνύπαρξη σε μουντές ημέρες, απλές δραστηριότητες και ανταλλαγή βαρετών νέων είναι αυτά που κάνουν τις σχέσεις ισχυρότερες.
