Η σαιξπηρική ηρωίδα που έγινε σύμβολο του απόλυτου ερωτικού πάθους επιστρέφει στη σκηνή ως ένα νεανικό πλάσμα που αρνείται να συμβιβαστεί και, ακριβώς γι’ αυτό, γίνεται παρανάλωμα της φωτιάς. Ξεκινά ένα ταξίδι στο τοπίο της μνήμης. Τι αναζητά αυτή η ανάκληση; Μπορεί να επαναφέρει το βίωμα; Να επαναφέρει τον Ρωμαίο, ή ένα νέο βίωμα που καθιστά αναλώσιμο τον αγαπημένο της; Τι θυσιάζουμε στον έρωτα: τον εαυτό μας ή οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτόν; Πόσο απέχει το «για πάντα» του έρωτα από την τραγική συνείδηση της φθοράς και του θανάτου; Ποια είναι η σχέση του έρωτα με την εξουσία;
Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θέττει η νέα παράσταση «Ιουλιέττα (η)» σε σκηνοθεσία Τάσου Τυρογαλά, που μόλις ξεκίνησε στο Θέατρο Μετς, σε ερμηνεία της Θαλασσινής Βοσταντζόγλου. Η ηθοποιός με το ποιητικό όνομα και τη σημαντική οικογενειακή κληρονομιά, που έχει αρχίσει να χαράζει τη δική της καλλιτεχνική διαδρομή, μάς μιλάει για τις προκλήσεις του πρώτου μονολόγου που ερμηνεύει αλλά και για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ανατροφής της σε ένα περιβάλλον γεμάτο τέχνη σε κάθε έκφανσή της.
Πώς προέκυψε η νέα παράσταση της «Ιουλιέττας»;
«Η πρώτη εκδοχή της παράστασης είχε γίνει πριν από κάποια χρόνια στο θέατρο Επί Κολωνώ στο πλαίσιο του θεατρικού φεστιβάλ Οff-Οff. Ήταν μία παράσταση που με άγγιξε πραγματικά, σίγουρα επειδή έγινε και με τον φίλο μου Τάσο Τυρογαλά στη σκηνοθεσία, αλλά και γιατί μιλάει για το αιώνιο ζήτημα, τον έρωτα. Όσο και να το αναλύσεις, ποτέ δεν φτάνει. Μου είχε μείνει λοιπόν ένα μαράζι που δεν συνεχίστηκε, και μόλις έμαθα για το καινούριο θέατρο της Άννας Μενενάκου με τον Σωτήρη Τσαφούλια ήρθα σε επαφή μαζί της. Η Άννα δέχτηκε την πρόταση κι έτσι φτάσαμε στις πρόβες. Πολύ τυχερή κι ευτυχής στιγμή στη δουλειά».
Αν ο λόγος δινόταν στον Ρωμαίο, θα ηταν πολύ διαφορετικό το κείμενο;
«Από τη μία ναι, προφανώς θα υπήρχαν διαφορές, γιατί μιλάμε για έναν άλλο άνθρωπο. Όμως πιστεύω ότι ο έρωτας βιώνεται και νιώθεται το ίδιο από όλους. Είναι οικουμενικός. Νομίζω λοιπόν ότι οι ρωγμές του Ρωμαίου θα ήταν, αν όχι ίδιες, πολύ κοινές με αυτές της Ιουλιέττας».
Είναι ο πρώτος σας μονόλογος; Ποιες προκλήσεις και, ίσως, οι ευκολίες -συγκριτικά με μια παράσταση με πολλούς ηθοποιούς- τον συνοδεύουν;
«Φυσικά είναι ο πρώτος μου μονόλογος, έτσι κι αλλιώς είμαι στη δουλειά μόνο έξι χρόνια. Είναι μεγάλο το ρίσκο, και μεγάλη αγωνία, γιατί νιώθω σαν να συστήνομαι για πρώτη φορά στον κόσμο. Σαν να ξεκινάω τώρα. Όλη η ευθύνη αλλά και όλη η ελευθερία της σκηνής είναι δική μου. Το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι πρέπει να το διαχειριστώ με πολλή προσοχή και φροντίδα».
«Νιώθω σαν να συστήνομαι για πρώτη φορά στον κόσμο. Σαν να ξεκινάω τώρα. Όλη η ευθύνη αλλά και όλη η ελευθερία της σκηνής είναι δική μου»
Η Ιουλιέττα του σήμερα για τι άλλο θα επαναστατούσε πέρα από τη διεκδίκηση της ελευθερίας να είναι με τον αγαπημένο της;
«Για μια ανεξαρτησία από τους γονείς, από την εξουσία και το κατεστημένο. Για τη μετέπειτα ελευθερία επιλογής των επόμενων γενεών. Για το δικαίωμα στον έρωτα σε όλους».
Ποια ήταν τα μεγαλύτερα δώρα της παιδικής ηλικίας σας σε ένα περιβάλλον γεμάτο τέχνη και θέατρο;
«Ατέλειωτες ιστορίες, αστείοι άνθρωποι, γέλια και ανεμελιά. Έμαθα να αγαπώ το θέατρο».
Δυσκολευτήκατε να χαράξετε τη δική σας καλλιτεχνική διαδρομή, πέρα από το οικογενειακό όνομα; Η προσπάθειά σας να πάρετε κάποιες αποστάσεις από αυτό είναι ο λόγος που τροποποιήσατε, ελαφρώς, το επώνυμό σας;
«Δεν ξέρω αν δυσκολεύτηκα και αν δυσκολεύομαι ακόμη να χαράξω κάποια διαδρομή εξαιτίας του οικογενειακού ονόματος. Νομίζω ότι δυσκολεύομαι γιατί απλώς τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, πολύ περίπλοκα, πολύ παραπάνω απ’ όσο θα ‘πρεπε. Το επίθετό μου δεν το τροποποίησα, μάλλον οι άλλοι το έχουν τροποποιήσει! Το επίσημο είναι με Β, απλώς με μια τρυφερότητα και μια νοσταλγία ο μπαμπάς μου το κράτησε με Μπ από το Μποστ που υπέγραφε ο παππούς!».
Για την οικογένεια πρέπει να ήταν πολύ φορτισμένες συναισθηματικά οι πρώτες μέρες της ζωής σας, δεδομένου ότι τότε έφυγε ο παππούς σας, Μποστ. Τι σας έχουν μεταφέρει οι γονείς σας για εκείνη την περίοδο; Και μέσα από ποιους τρόπους είναι ο Μποστ παρών στη δική σας ζωή;
«Νομίζω ότι πιο δύσκολα από όλους πέρασε ο μπαμπάς μου. Στη μητέρα μου δεν το μετέφεραν αμέσως έτσι κι αλλιώς, για να μην την ταράξουν μετά από τη γέννα. Ο παππούς Μέντης είναι πάντα κάπως παρών στη ζωή μου. Δεν εννοώ μόνο με τα έργα του, αλλά με την οπτική που καταλαβαίνω ότι είχε προς τη ζωή γενικότερα. Νιώθω ότι έχουμε κοινά».
«Το επίθετό μου δεν το τροποποίησα, μάλλον οι άλλοι το έχουν τροποποιήσει! Το επίσημο είναι με Β, απλώς με μια τρυφερότητα και μια νοσταλγία ο μπαμπάς μου το κράτησε με Μπ από το Μποστ που υπέγραφε ο παππούς!».
Πώς λειτουργεί σε εσάς το γεγονός ότι οι γονείς σας παρακολουθούν, διακριτικά έστω, την καλλιτεχνική εξέλιξή σας; Για παράδειγμα, σας καθησυχάζει το γεγονός ότι έχετε δύο έμπειρους κριτές, ή σας στρεσάρει για το αν θα ανταποκριθείτε στις προσδοκίες τους;
«Όπως όλα τα παιδιά, χαίρομαι να τους κάνω περήφανους. Προσπαθώ γι’ αυτό, όχι όμως ως προτεραιότητα. Νομίζω ότι το σημαντικότερο, και αυτό που όντως παρακολουθούν με τη μεγαλύτερη αγωνία, είναι τι άνθρωπος γίνομαι, όχι τι ηθοποιός. Αν τους αρέσω κάπου, είναι έξτρα μπόνους! Προς το παρόν πάει καλά!».
Πέρα από την «Ιουλιέττα», ποια είναι τα σχέδιά σας για φέτος; Για ποια τηλεοπτική σειρά ξεκινήσατε γυρίσματα, όπως είπατε πρόσφατα σε ραδιοφωνική συνέντευξή σας;
«Ξεκίνησα πρόσφατα γυρίσματα για την σειρά “Σπιλιάδες”. Εχω ένα ρόλο απαιτητικό αλλά πολύ χαίρομαι γι’αυτο. Η Μαρία Γεωργιάδου, που τη γράφει, είναι ένας άνθρωπος που θαυμάζω βαθιά πρώτα για την ακέραιη και τρυφερή προσωπικότητά της και μετά για το ταλέντο της. Είναι μεγάλη τύχη και χαρά που βρίσκομαι σε αυτά τα γυρίσματα και ανυπομονώ να προβληθούν να τα χαρεί και ο κόσμος. Μετά από αυτό έχω συζητήσει κάποια πράγματα για την άνοιξη και καλοκαίρι αλλά λέω να τα κρατήσω ακόμη μέχρι να τα σιγουρέψω!».
Info
«Ιουλιέττα (η)», κάθε Πέμπτη στις 21:00 στο Θέατρο Μετς, Αιδεσίου 19-23, Αθήνα. Προπώληση εισιτηρίων: www.ticketservices.gr
Συντελεστές
Συγγραφή και επεξεργασία κειμένων: Γιώργος Χιώτης, Τάσος Τυρογαλάς. Σκηνοθεσία/Δραματουργία: Τάσος Τυρογαλάς. Σκηνικά/Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος. Φωτισμοί: Μαρία Γοζαδίνου. Κίνηση: Άγγελος Αντωνάκος. Μουσική επεξεργασία: Χρήστος Αδαμόπουλος, Mike Βασιλειάδης. Βοηθός σκηνοθέτη: Ελίζα Χαραλαμπογιάννη. Φωτογραφία αφίσας: Χάρης Δερμιτζιάν. Τρέιλερ παράστασης: Διονύσης Μελογιαννίδης. Ερμηνεύει: Θαλασσινή Βοσταντζόγλου. Στο βίντεο εμφανίζεται η Λυδία Φωτοπούλου. Παραγωγή: Black Spine
