Η επισκεψιμότητα στα σάιτς είναι κατανοητή. Γι αυτό και υπάρχουν τίτλοι “κράχτες”, που αποσκοπούν στην περιέργεια του κόσμου και πολλές φορές είναι παραπλανητικοί. Τα “θλίψη, έφυγε πασίγνωστος ηθοποιός” που αφορούν π.χ. το θάνατο από φυσικά αίτια ενός ενενηντάχρονου που κάποτε είχε παίξει τον θυρωρό στα Ατίθασα Νιάτα και τα “ο θάνατος που τσάκισε γνωστή παρουσιάστρια” και εννοεί ότι πέθανε το χρυσόψαρο της κολλητής της δίνουν και παίρνουν. Οι προκάτ αυτοί τίτλοι σαφώς και δεν είναι ακριβώς η καλύτερη στιγμή της δημοσιογραφίας, αλλά ο χειρότερος της κατηγορίας είναι ο “σοκ, δεν θα πιστέψετε πώς είναι σήμερα” κάποιος δύσμοιρος σταρ που έκανε το λάθος να μεγαλώσει.

Οι άνδρες σελέμπριτις τυγχάνουν καλύτερης μεταχείρισης στη σχετική κατηγορία και γίνονται είδηση μόνο σε περιπτώσεις που έχουν υποστεί παραμόρφωση επιπέδου Μίκυ Ρουρκ και η λέξη “σοκ” στον τίτλο έχει κάποια δόση ρεαλισμού, αλλά αυτές είναι ελάχιστες – κυρίως επειδή οι άνδρες επιτρέπεται να γερνάνε και άμα δεν πάρουν διακόσια κιλά κανείς δεν βρίσκει αξιοπερίεργη τη φυσική φθορά στην εμφάνισή τους. Αντίθετα, οι γυναίκες ως γνωστόν απαγορεύεται να μεγαλώσουν και όταν κάποια έχει το θράσος να μην είναι πλέον 35 ετών, απασχολεί τα σάιτς με ειδήσεις που συνήθως λένε ότι είναι αγνώριστη και ότι δεν θυμίζει σε τίποτα τον εαυτό της του 1995 όπου προφανώς όφειλε να παγώσει το χρόνο. Για παράδειγμα, οι πρωταγωνίστριες του Beverly Hills 90210, που δεν είναι σήμερα όπως η Μπρέντα και η Κέλι του 1821 και κρίνονται σκληρά γι αυτό όπως αποδεικνύει μια γρήγορη αναζήτηση. Προφανώς όσοι σοκάρονται από την εικόνα των διάσημων γυναικών που μεγαλώνουν, έχουν την πεποίθηση ότι οι πλούσιες σταρ κανονικά διατηρούνται στην άλμη και παραμένουν στα 50 τους ίδιες και απαράλλαχτες με την 25χρονη εκδοχή τους και άμα δεν το κάνουν, γίνονται είδηση για τα χάλια τους. Όσες δε καταφεύγουν στον πλαστικό χειρουργό για να αποφύγουν ακριβώς αυτά τα δημοσιεύματα, ασφαλώς και δεν γλιτώνουν όπως θα μπορούσε να επιβεβαιώσει η Ρενέ Ζελβέγκερ που ο Τύπος της συμπεριφέρθηκε σαν να της είχε φυτρώσει τρίτο μάτι όταν εμφανίστηκε αλλαγμένη.
Σύμφωνοι, είναι μια παρηγοριά για τις κοινές θνητές να βλέπουμε ότι ακόμα και οι σούπερ σταρς είναι θύματα του χρόνου, αλλά δεν υπάρχει τίποτα σοκαριστικό ή αξιοπερίεργο σε αυτό όπως διαλαλούν οι τίτλοι που νομίζεις ότι παρουσιάζουν τη μούμια του Τουταγχαμόν. Είπαμε, η ανάγκη για επισκεψιμότητα στα σάιτς είναι κατανοητή, αλλά απείρως πιο κατανοητό θα έπρεπε να είναι ότι οι άνθρωποι δικαιούνται να μεγαλώνουν χωρίς να τιμωρούνται γι αυτό.