Η ημέρα ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων των Πανελλαδικών δεν είναι ίδια για όλα τα παιδιά. Κάθε χρόνο γράφονται πολλές διαφορετικές ιστορίες. Άλλες συνοδεύονται με χαμόγελα και ανακούφιση και άλλες με σιωπή και απογοήτευση.
Είναι φυσικό να χαρούμε με την επιτυχία ενός παιδιού. Είναι όμως εξίσου σημαντικό να θυμόμαστε ότι, την ίδια στιγμή, κάποιο άλλο παιδί μπορεί να προσπαθεί να διαχειριστεί μια αποτυχία, την οποία θεωρεί πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Σε μια σχετική ανάρτησή της, η ψυχολόγος και συγγραφέας Φρόσω Φωτεινάκη επιχειρεί να δώσει φωνή στις σκέψεις ενός παιδιού που δεν πέτυχε τον στόχο του και ίσως βλέπει τους φίλους του να πανηγυρίζουν και εκείνο δυσκολεύεται να συμμεριστεί τη χαρά τους ή φοβάται πως απογοήτευσε τους ανθρώπους που το αγαπούν.
Στις φωτογραφίες της ανάρτησης «ξεδιπλώνονται» οι σκέψεις που μπορεί να κάνει ένας έφηβος ή μια έφηβη όταν μαθαίνει πως δεν πέρασε στο πανεπιστήμιο. «Χαίρομαι πραγματικά για όσους τα κατάφεραν, αλλά ένα κομμάτι μου αναρωτιέται: Γιατί όχι εγώ», γράφει σε μια εικόνα, ενώ σε άλλη βάζει στο παιχνίδι τις σκέψεις που κάνουν οι έφηβοι για τους σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή τους. Φοβούνται ότι ίσως απογοήτευσαν τους γονείς τους και ότι πλέον εκείνοι δεν είναι υπερήφανοι. «Ξέρω ότι και οι γονείς μου σήμερα δυσκολεύονται. Ίσως νιώθουν στεναχώρια, ενοχές και αναρωτιούνται τι θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικό. Ίσως μου θυμώσουν που δεν διάβαζα όσο μου έλεγαν. Ίσως φοβούνται για το μέλλον μου περισσότερο από εμένα», αναφέρει συγκεκριμένα και προχωρά στο επόμενο βήμα και το πώς οι άλλοι αντιδρούν στα νέα και στο τι τελικά χρειάζεται ένα παιδί που νιώθει πως ο μεγαλύτερος στόχος της ζωής του δεν επετεύχθη.
«Οι γονείς αρχίζουν να ψάχνουν αμέσως λύσεις. Να οργανώνουν το επόμενο βήμα και να με συμβουλεύουν πως τίποτα δεν τελείωσε. Και έχουν δίκιο. Τίποτα δεν τελείωσε, αλλά πριν από το επόμενο βήμα χρειάζομαι να σταθούν δίπλα μου, στο σημείο που βρίσκομαι τώρα. Όχι εκεί που θα είμαι αύριο. Και να αγκαλιαστούμε, να κλάψουμε και να ακούσω πως “παιδί μου σε αγαπάω και είμαι πάντα περήφανος για εσένα».
Η Φρόσω Φωτεινάκη υπενθυμίζει πως, η αποδοχή και η αγάπη των δικών μας ανθρώπων δεν εξαρτώνται από μια βαθμολογία ή από μια σχολή και το επισφραγίζει με το μήνυμα στη λεζάντα της: «Κάποιες μέρες χρειαζόμαστε μια ασφαλή αγκαλιά και μια διαβεβαίωση πως αξίζουμε πάντα, για όσα είμαστε».
