Ο Noah Wyle αναδεικνύει τα προβλήματα των επαγγελματιών υγείας όχι μόνο μέσα από την πολυβραβευμένη σειρά «The Pitt», που γράφει, σκηνοθετεί και στην οποία πρωταγωνιστεί, αλλά και με προσωπικές δράσεις του.
Πρόσφατα ο 54χρονος ηθοποιός και δημιουργός συμμετείχε στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας «Healthcare Is Human», στην Ουάσιγκτον, όπου είπε, σε μια δυνατή ομιλία του, ότι οι γιατροί και οι νοσηλευτές δεν θα έπρεπε να «παρακαλούν για να έχουν μια βασική υποστήριξη».
Τις προκλήσεις τους γνωρίζει από πρώτο χέρι, από τη νοσηλεύτρια μητέρα του, Marty Wyle, που τον συνόδευσε στη σκηνή.
«Είμαι γιος μιας νοσηλεύτριας που αφιέρωσε 50 χρόνια στη φροντίδα άλλων ανθρώπων και έχω περάσει δεκαετίες διεκδικώντας το σωστό για ό,τι κάνει και εκείνη και εσείς. Αυτά είναι τα μοναδικά εύσημα που διεκδικώ σήμερα».
«Είμαι γιος μιας νοσηλεύτριας που αφιέρωσε 50 χρόνια στη φροντίδα άλλων ανθρώπων και έχω περάσει δεκαετίες διεκδικώντας το σωστό για ό,τι κάνει και εκείνη και εσείς. Αυτά είναι τα μοναδικά εύσημα που διεκδικώ σήμερα».
Δεν είναι η πρώτη φορά, μάλιστα, που συμμετέχει σε μια σειρά που παρουσιάζει τη καθημερινότητα σε ένα νοσοκομείο, καθώς στο παρελθόν είχε παίξει και στην «Εντατική».
«Το Pitt συνέβη όταν μια ομάδα από εμάς κόλλησε με μία ερώτηση: “Πώς είναι αυτή η δουλειά, αυτή τη στιγμή; Και για να απαντήσουμε με ειλικρίνεια, αφουγκραστήκαμε. Τους γιατρούς που εργάζονται στα επείγοντα, τους προϊσταμένους νοσηλευτές, όσους καλούνται μετά από 18 ώρες βάρδιας και τρεις ώρες ύπνου, να επιστρέψουν στη δουλειά».
Τα αιτήματα που παρουσίασε είναι να περάσει «ο ομοσπονδιακός νόμος Healthcare Human Act», που προβλέπει επιστροφή φόρου έως και 6.000 δολάρια τον χρόνο για επαγγελματίες υγείας, «οι οποίοι υπηρετούν τις κοινότητες που τους χρειάζονται περισσότερο».
Το δεύτερο αίτημά του είναι «η χρηματοδότηση των προγραμμάτων του νόμου Dr. Lauren Breen. Η Dr. Lauren Breen ήταν μια γιατρός που εργαζόταν στα επείγοντα. Αφιερώθηκε στη φροντίδα των ανθρώπων σε κάποιες από τις χειρότερες μέρες της ζωής της. Και τον πρώτο καιρό του COVID, έκανε ό,τι κάνουν οι επαγγελματίες υγείας. Βούτηξε στην κρίση.
»Και μετά χρειαζόταν υποστήριξη σε ένα σύστημα που συνεχίζει να κάνει πάρα πολλούς να φοβούνται το κόστος της βοήθειας που ζητούν. Δεν γνώρισα ποτέ την Dr. Breen, αλλά ξέρω την ιστορία της γιατί η οικογένειά της δεν άφησε ο θάνατός της να καθοριστεί από την αυτοκτονία. Μετέτρεψαν το πένθος σε δράση. Βοήθησαν στην αλλαγή ενός ομοσπονδιακού νόμου. Και χάρη σε εκείνους, περισσότεροι επαγγελματίας υγείας μπορούν να λάβουν υποστήριξη προτού φτάσουν σε σημείο καμπής. Είναι μια κληρονομιά που δεν τιμούμε μόνο με χειροκρότημα. Αλλά και με δράσεις, πόρους και λύσεις. Ο νόμος που φέρει το όνομά της παρέχει υποστήριξη, βασισμένη σε στοιχεία, για την ψυχική υγεία και την ευεξία των επαγγελματιών υγείας».
«Η Dr. Lauren Breen ήταν μια γιατρός που εργαζόταν στα επείγοντα. Αφιερώθηκε στη φροντίδα των ανθρώπων σε κάποιες από τις χειρότερες μέρες της ζωής της. Και τον πρώτο καιρό του COVID, έκανε ό,τι κάνουν οι επαγγελματίες υγείας. Βούτηξε στην κρίση».
Το τρίτο αίτημά του είναι ένας νόμος που εξασφαλίζει ελευθερία έκφρασης στους επαγγελματίες υγείας: «Όταν κάποιος βλέπει ότι κάτι βλέπει τον ασθενή, είτε είναι μια άρνηση από την πλευρά της ασφαλιστικής εταιρείας του είτε το νοσοκομείο που ζητά από τους εργαζόμενούς του να προχωρούν τόσο γρήγορα ώστε δεν μπορούν να περιθάλψουν όπως πρέπει τους ασθενείς τους ή οτιδήποτε άλλο περνάει ένα όριο, πρέπει να μπορεί να μιλήσει ανοιχτά χωρίς τον κίνδυνο να χάσει τη δουλειά και την άδειά του».
Όπως διευκρίνισε, δεν προσπάθησε να ασκήσει πολιτική εκφράζοντας αυτές τις απόψεις: «Ο καρκίνος δεν είναι οπαδός κόμματος, το εγκεφαλικό δεν είναι οπαδός κόμματος, ένα παιδί με πυρετό στη μέση της νύχτας δεν είναι οπαδός κόμματος. Αλλά οι επαγγελματίες υγείας που είναι εκεί για αυτούς τους ασθενείς δεν θα έπρεπε να χρειαστεί να παρακαλούν για βασική υποστήριξη ένα σύστημα που αυτοί κρατούν».
«Ο καρκίνος δεν είναι οπαδός κόμματος, το εγκεφαλικό δεν είναι οπαδός κόμματος, ένα παιδί με πυρετό στη μέση της νύχτας δεν είναι οπαδός κόμματος. Αλλά οι επαγγελματίες υγείας που είναι εκεί για αυτούς τους ασθενείς δεν θα έπρεπε να χρειαστεί να παρακαλούν για βασική υποστήριξη ένα σύστημα που αυτοί κρατούν».
Στο κοινό ήταν και η επί δώδεκα χρόνια σύζυγός του, Sara, και η κόρη τους, Frances, 10 ετών. Ο Wyle έχει δύο ακόμα παιδιά από προηγούμενο γάμο του.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ρόλος του Dr. Michael Robby Robinavitch είναι εμπνευσμένος και από την ιστορία της Dr. Lauren Breen, καθώς υποδύεται έναν γιατρό που ακόμα αγωνίζεται να αντιμετωπίσει τις ψυχικές επιπτώσεις από την πανδημία του COVID.
Δείτε τον ηθοποιό με την οικογένειά του:
