Παρά το ζοφερό σκηνικό που συχνά φαίνεται να διαδραματίζεται στη σημερινή βιομηχανία της μόδας, με αμφιβόλου ηθικής οίκους γρήγορης μόδας να μεσουρανούν ενώ ρυπαίνουν αδυσώπητα, συνεχείς αυξήσεις τιμών και μικρές επιχειρήσεις που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα όλο και περισσότερο, μια νέα στροφή μας κάνει αισιόδοξους.
Σύμφωνα με το Business of Fashion, η σύνθεση των ρούχων δεν απασχολεί πλέον αποκλειστικά τους ανθρώπους της μόδας οι οποίοι συνηθίζουν να κοιτάνε το καρτελάκι που αναγράφει τα υφάσματα. Οι καταναλωτές, πιο ενημερωμένοι πλέον, αρχίζουν να αναγνωρίζουν τη διαφορά που μπορεί να κάνει ένα φυσικό ύφασμα έναντι ενός συνθετικού. Ο πρώτος στόχος; Το πολυχρησιμοποιημένο polyester, που ουσιαστικά σημαίνει πλαστικό (και το nylon και το elastane επίσης) και δεν μπορεί πια κανείς να το αρνηθεί.
View this post on Instagram
Πριν λίγους μήνες είχαμε παρατηρήσει πως μια μικρή αλλά σημαντική κοινότητα προωθούσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα ρούχα γυμναστικής vintage, όχι μόνο λόγο στυλιστικού χαρακτήρα, αλλά και σύνθεσης. Μπορεί τα σημερινά σετ να είναι γλυπτικά και να μην αποκαλύπτουν ίχνος ιδρώτα, αυτό όμως έρχεται με το κόστος των μικροπλαστικών που απορροφά το σώμα μας λόγω της τριβής. Τώρα, δεν είναι μόνο τα look του γυμναστηρίου που γυρνάνε στα φυσικά υφάσματα, αλλά ολόκληρη η ντουλάπα. Τα στατιστικά δείχνουν πως την τελευταία πενταετία οι αναζητήσεις για «φυσικά υφάσματα» αυξάνονται ραγδαία.
Εκτός από την καλύτερη ποιότητα των φυσικών υφασμάτων και την μειωμένη αρνητική επίδρασή τους στον πλανήτη υπάρχει και ένας ακόμα παράγοντας που είναι ακόμα πιο εμφανής το καλοκαίρι: είναι πιο δροσερά -και πιο άνετα. Ενώ ένα λινό αφήνει το σώμα να αναπνεύσει, τα συνθετικά υφάσματα μας ζεσταίνουν ακόμα περισσότερο και, σε μια περίοδο που οι θερμοκρασίες μπορεί να γίνουν ανυπόφορες, γίνονται και εκείνα.
Ο Matthew Needham, υπεύθυνος βιωσιμότητας στη σχολή του Central Saint Martins στο Λονδίνο, αναφέρει πως ενώ οι καταστροφικές περιβαλλοντικές πρακτικές των οίκων μαζικής παραγωγής είναι γνωστές εδώ και χρόνια, αυτό που έχει αλλάξει τη στάση των καταναλωτών έχει να κάνει περισσότερο με τις συνέπειες που βιώνουν οι ίδιοι. «Η πραγματικότητα είναι πως ο μέσος καταναλωτής ενδιαφέρεται λιγότερο για τις συνέπειες που λαμβάνουν χώρο σε μια μακρινή αλυσίδα παραγωγής από ότι επηρεάζονται για αυτά που ακουμπούν άμεσα το δέρμα τους. Σκέφτονται τις τοξίνες, τα χημικά, την υγεία τους». Μπορεί η μεγαλύτερη μερίδα να έχει ιδιοτελείς σκοπούς, ωστόσο αν κινητοποιηθεί η συγκεκριμένη καταναλωτική τάση από άποψη και άγχος σε αγοραστική επιλογή, τα αποτελέσματα μπορεί να αποβούν καθοριστικά. Άλλωστε, όπως συμπληρώνει ο Needham, οι άνθρωποι εκλαμβάνουν οτιδήποτε «φυσικό» ως κάτι που τους ευνοεί. Οι νέοι καταναλωτές που μεγαλώνουν σε μια ατμόσφαιρα αβεβαιότητας, όχι μόνο έχουν μεγαλύτερη οικολογική συνείδηση (έχουν;) αλλά και απαιτήσεις. Όταν επιλέγουν να ξοδέψουν τα χρήματά τους σε ένα προϊόν, η ποιότητα πρέπει να είναι κριτήριο.
Το ρίσκο είναι στη μη βιώσιμη καλλιέργεια φυσικών υφασμάτων η οποια στην υπερβολή της μπορεί να δημιουργήσει νέες δοκιμασίες όπως η αποψίλωση των δασών. Ελπίζουμε πως το μάθημα το παίρνουν όχι μόνο οι αγοραστές αλλά και οι ίδιοι οι παραγωγοί που χρειάζονται την ισσοροπία. Για αρχή, ας ανακαλύψουμε το μαγαζί ή την εταιρεία που μπορεί να μην την ξέρουν οι πάντες, αλλά είναι και πιο ποιοτική, και πιο ιδιαίτερη.
