Δουλεύουν το ίδιο με τους άντρες, αμείβονται λιγότερο από τους άντρες και μετά επιστρέφουν στο σπίτι, όπου δουλεύουν περισσότερο από όλους και δεν ανταμείβονται καθόλου. Είναι τα κορίτσια του 2019. Και αυτό το διαβεβαιώνει και το Ίδρυμα Bill and Melinda Gates.

Η Μελίντα Γκέιτς, σύζυγος του Μπιλ Γκέιτζ είναι η τρίτη πιο ισχυρή γυναίκα στον κόσμο, και κορυφαία Αμερικανίδα που πρωταγωνιστεί συχνά στη λίστα του Forbes με τις πιο ισχυρές γυναίκες παγκοσμίως. H Mελίντα έχει ξεκινήσει εδώ και κάποια χρόνια μια πρωτοβουλία για να μετασχηματίσει τον εργασιακό χώρο του 21ου αιώνα σε έναν τομέα της ένταξης, ειδικά όταν πρόκειται για το χάσμα μεταξύ των δύο φύλων. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Νοέμβριο του 2016, απονεμήθηκε το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας από τον Πρόεδρο Ομπάμα, το υψηλότερο πολιτικό βραβείο στις ΗΠΑ, για το έργο της στην υγεία και τη φτώχεια στην Αμερική και το εξωτερικό.

Η ίδια μοιράζεται με τον σύζυγό της μία περιουσία περίπου 90 δισεκατομμυρίων δολαρίων και έχει γίνει ένας από τους πιο παραγωγικούς φιλάνθρωπους στον κόσμο ως συμπρόεδρος του Ιδρύματος Bill and Melinda Gates.

Η Μελίντα μας δίνει τα φετινά στοιχεία που αφορούν τις καθιημερινές ανισότητες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στα 2019.

Bill Gates: Επενδύω πολλές ώρες μέσα στην ημέρα μελετώντας δεδομένα για την παγκόσμια υγεία και ανάπτυξη. Με εκπλήσσει το πόσο λίγα στοιχεία έχουμε σχετικά με τις γυναίκες και τα κορίτσια. Νομίζω ότι ο κύριος λόγος είναι ότι εμείς οι άνδρες δημιουργούμε αυτό το τεχνητό χάσμα με «γυναικεία» και «ανδρικά». Αυτός ο διαχωρισμός εμποδίζει την πρόοδο για όλους. ΕΡννοείται ότι δεν μπορούμε να βελτιώσουμε τα πράγματα αν δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει με το μισό πληθυσμό του πλανήτη. Δεν υπάρχει κανένας καλός λόγος για αυτό, τώρα που η τεχνολογία καθιστά πολύ πιο εύκολη τη συλλογή δεδομένων.

Melinda Gates: Πόσα χρήματα κέρδισαν οι γυναίκες στις αναπτυσσόμενες χώρες το περασμένο έτος; Πόσα περιουσιακά στοιχεία κατέχουν; Πόσες περισσότερες ώρες ξοδεύουν τα κορίτσια στις δουλειές του σπιτιού; Δεν γνωρίζω. Ούτε κανένας άλλος. Τα δεδομένα απλά δεν υπάρχουν. Ο Bill και εγώ επενδύσαμε πολύ χρόνο  μιλώντας για το ρόλο που παίζουν τα δεδομένα στην προώθηση της προόδου για τους φτωχότερους ανθρώπους του κόσμου. Τα δεδομένα οδηγούν σε καλύτερες αποφάσεις και καλύτερες πολιτικές. Μας βοηθά να δημιουργούμε στόχους και να μετράμε την πρόοδο. Και αν λείπουν τα δεδομένα οι γυναίκες δε θα μπορέσουν ποτέ να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους.

Τα ελάχιστα δεδομένα που έχουμε σχετικά με τις γυναίκες στις αναπτυσσόμενες χώρες αφορούν κυρίως την αναπαραγωγική τους υγεία – επειδή σε μέρη όπου ο πρωταρχικός ρόλος των γυναικών στην κοινωνία είναι η μητρότητα, οπότε σε αυτό επικεντρώνονται οι έρευνες. Αλλά δεν έχουμε ιδέα τι κερδίζουν οι γυναίκες, γιατί σε πολλές χώρες το εισόδημα και τα περιουσιακά στοιχεία υπολογίζονται βάσει του κοινού νοικοκυριού.Και δεδομένου ότι ο σύζυγος θεωρείται ο επικεφαλής του νοικοκυριού, όλα «πιστώνονται» σε αυτόν.

Όταν αυτά τα δεδομένα είναι λανθασμένα ή ελλιπή είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε αν έχει βελτιωθεί η οικονομική κατάσταση των γυναικών ή αν τουλάχιστον βελτιώνεται.

Πριν από τρία χρόνια, το ίδρυμά μας έκανε μια μεγάλη επένδυση για να ξεκινήσει να καλύπτει μερικά από αυτά τα κενά δεδομένων. Είμαστε μέλος ενός δικτύου οργανισμών που εργάζονται για να επιταχύνουν μια επανάσταση των δεδομένων για τα φύλα, από την ενίσχυση των συλλεκτών δεδομένων με νέα εργαλεία και την κατάρτιση για την κατάργηση των υφιστάμενων συνόλων δεδομένων ανά φύλο, για να τους εξορύξουμε.

Αυτό το έργο για τη συλλογή και την ανάλυση δεδομένων μπορεί να ακούγεται – ας το παραδεχτούμε – βαρετό. Αλλά αυτό που δεν είναι βαρετό χρησιμοποιεί δεδομένα για την ενίσχυση εκατομμυρίων γυναικών και κοριτσιών.

Όταν ήμουν στην Κένυα πριν από μερικά χρόνια, μια κοπέλα που είχε προσπαθήσει να συλλέξει σχετικά στοιχεία, η Christine, με άφησε να την συνοδεύσω καθώς πήγαινε από πόρτα σε πόρτα και έρκανε έρευνα σε κάποιες φτωχογειτονιές του Ναϊρόμπι. Μου είπε ότι πολλές από τις γυναίκες που συναντά δεν έχουν ερωτηθεί ποτέ για τη ζωή τους. Η Κριστίν λέει ότι όταν κάποιος χτυπήσει την πόρτα μιας γυναίκας και της εξηγήσει ότι είναι εκεί για να μάθει περισσότερα γι ‘αυτήν, στέλνει ένα μήνυμα σε αυτή τη γυναίκα ότι έχει σημασία – ότι κάποιος νοιάζεται γι’ αυτήν.

Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται όλη η δύναμη. Αυτό που επιλέγουμε να μετρήσουμε είναι μια αντανάκλαση του τι αξίζει η κοινωνία. Γι ‘αυτό, όταν πρόκειται για την κατανόηση της ζωής των γυναικών και των κοριτσιών, ο κόσμος δεν μπορεί να δεχθεί ως απάντηση το «Δεν ξέρω».