Η συγγραφέας και εκπαιδευτικός Λίλα Τρουλινού μοιράστηκε στο Facebook μια σχολική εργασία χαρακτηριστική των διακρίσεων και των αποκλεισμών που υφίστανται τα παιδιά από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Την υπογράφει ένα από αυτά, ένα χαρισματικό, όπως το περιγράφει, αγόρι 12 χρονών, που πηγαίνει στην Α’ Γυμνασίου.
Όπως εξηγεί η ίδια στο κείμενο που συνοδεύει τη φωτογραφία της εργασίας του: «Φέτος έχουμε για πρώτη φορά πολλά παιδιά Ρομά στο σχολείο. Και για πρώτη φορά έχουμε πετύχει να έχουμε τάξη ΖΕΠ (ζώνες εκπαιδευτικής προτεραιότητας για την υποστήριξη μαθητών από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες). Μεγάλη χαρά που το καταφέραμε. Και τα παιδιά νομίζω είναι ευχαριστημένα. Είναι παιδιά όμορφα, ζωηρά, αεικίνητα, αφοπλιστικά μέσα στην ειλικρίνειά τους. “Γεια σου αφεντικό”, λένε στον διευθυντή. Δεν κάνουν σκέψεις δεύτερες. Η συμπεριφορά τους, ο λόγος τους είναι άμεσος και ευθύβολος. Ακολουθούνε τη μοίρα των γονιών τους, που μετακινούνται συνέχεια, σε χωριά, σε αγορές. Τα περισσότερα (σχεδόν όλα) δεν ξέρουν ανάγνωση, γραφή.
«Είναι παιδιά όμορφα, ζωηρά, αεικίνητα, αφοπλιστικά μέσα στην ειλικρίνειά τους. “Γεια σου αφεντικό”, λένε στον διευθυντή. Δεν κάνουν σκέψεις δεύτερες. Η συμπεριφορά τους, ο λόγος τους είναι άμεσος και ευθύβολος. Ακολουθούνε τη μοίρα των γονιών τους, που μετακινούνται συνέχεια, σε χωριά, σε αγορές».
»Ανάμεσά τους και ο Χ, ένα σιωπηλό παιδί με μεγάλα μάτια και σοβαρότητα χιλίων ενηλίκων. Ζωγραφίζει ωραία. Το λένε και οι δάσκαλοι του δημοτικού πόσο χαρισματικός είναι. Τώρα στην Α Γυμνασίου, συναναστρέφεται μόνο τον μικροκαμωμένο ξάδελφό του και μιλάει λίγο με τους άλλους Ρομά. Έχει τόση θλίψη στα μάτια και τόση πίκρα. Πονάει η ψυχή μου. Μου έγραψε δυο λόγια σε μια εργασία στην τάξη:
»[το σχολείο] μου αρέσει λίγο γιατί μας λένε γύφτοι και μας βάζουν μαθήματα και ‘μεις δεν μπορούμε να τα κάνουμε και ντρεπόμαστε αλλά είναι εντάξει».
Δείτε την ανάρτησή της:
