Ένα video που δείχνει τη συγκινητική στιγμή κατά την οποία ένα πανεπιστήμιο στο Τέξας απένειμε ένα «δίπλωμα» και σε έναν σκύλο-συνοδό, κατά τη διάρκεια της τελετής αποφοίτησης το Σάββατο, 16 Μαΐου, έχει γίνει το νέο viral που συγκινεί το κοινό των social media.
Η απόφοιτη Makaela Muse και ο σκύλος της, η Sadie, περπάτησαν μαζί στη σκηνή του Texas Tech University, φορώντας ταιριαστές τηβέννους αποφοίτησης. Η Muse και η Sadie έλαβαν και οι δύο τα διπλώματά τους, με τη Sadie να διασχίζει τη σκηνή κρατώντας το «δίπλωμα» στο στόμα της, ενώ το κοινό ξεσπούσε σε χειροκροτήματα. Ο πρύτανης της προσέφερε ένα κόκκαλο δεμένο με κόκκινη κορδέλα.
«Μια ξεχωριστή λιχουδιά για το γλυκό σκυλάκι», ανέφερε το πανεπιστήμιο σε ανάρτησή του στο Instagram.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
H συγκινητική ιστορία της οικογένειας
Είναι, όμως, η ιστορία πίσω από το ταξίδι της φοιτήτριας και της σκυλίτσας της που συγκινεί περισσότερο.
Η Makaela πήγες στο Πανεπιστήμιο Texas Tech από το Άμπερνάθι για να σπουδάσει ζωοτεχνία, με την ελπίδα να γίνει κτηνίατρος μεγάλων ζώων. «Η ίδια ήξερε τι ήθελε να γίνει από την ηλικία των 6 ετών – πριν καν μπορέσει να προφέρει τη λέξη ‘κτηνίατρος”», είπε η μητέρα της, αναφέρει η επίσημη σελίδα του πανεπιστημίου σε σχετικό άρθρο.
Η Sadie μπήκε στη ζωή της, αρχικά, ως φίλη. Ήταν η τελευταία χρονιά της Makaela στο λύκειο, η Sadie ήταν ένα από τα 12 κουτάβια που γέννησε ένα θηλυκό γερμανικό ποιμενικό σκυλί. Οι δύο τους δέθηκαν πολύ γρήγορα.
Αλλά το να γίνει μέλος της οικογένειας συνοδευόταν από ορισμένους κανόνες. Ο πατέρας της Makaela, ο Joe, ο οποίος συνήθιζε να παρουσιάζει σκύλους σε εκθέσεις, φρόντιζε ώστε όλα τα ζώα τους να είναι άρτια εκπαιδευμένα. Έτσι, υπό την επίβλεψή του, η Makaela άρχισε αμέσως να εκπαιδεύει τη Sadie.
Η φοιτήτρια ξεκίνησε για το πανεπιστήμιο πριν από μερικά χρόνια και όλα έδειχναν καλά. Όμως, τη δεύτερη εβδομάδα του εαρινού εξαμήνου, τα πάντα άλλαξαν.
«Λιποθύμησα στο εργαστήριο ανατομίας», εξομολογείται η Makaela. «Συμπτωματικά, συζητούσαμε για τις εργασίες μας, αντί για την ίδια την ανατομία, και για να μην μακρηγορώ, είχα κάποιες σπάνιες γενετικές παθήσεις που απαιτούσαν συνεχή παρακολούθηση και διάφορες θεραπείες για να διατηρηθούν υπό έλεγχο».
Η νεαρή κοπέλα παρουσίαζε συμπτώματα της πάθησής της καθ’ όλη τη διάρκεια του λυκείου, αλλά υπέστη πολλές λανθασμένες διαγνώσεις πριν οι γιατροί ανακαλύψουν την αλήθεια.
«Έπειτα από αυτό, έπρεπε να πάω στο Ντάλας για εξειδικευμένη θεραπεία», εξήγησε. «Λίγο μετά, η Sadie και εγώ αρχίσαμε να συνεργαζόμαστε με έναν εκπαιδευτή στην Οκλαχόμα για να την εκπαιδεύσουμε ώστε να ανταποκρίνεται στις ιατρικές μου ανάγκες. Και λίγο αργότερα, άρχισε να με συνοδεύει παντού, επειδή δεν μου επιτρεπόταν πλέον να μένω μόνη μου».
Η Makaela παραδέχεται ότι η μετάβαση αυτή δεν ήταν εύκολη. «Ήμουν ιδιαίτερα εσωστρεφής και ξαφνικά, κάθε φορά που έβγαινα έξω και τύχαινε να ζαλιστώ ή να λιποθυμήσω, με πλησίαζαν άγνωστοι. Υπήρχαν συνεχώς ερωτήσεις, κάποιες μάλιστα υπερβολικά προσωπικές. Είναι σαν να βρίσκεσαι συνεχώς στο επίκεντρο, γίνεται κουραστικό κάποιες φορές. Αυτό δεν είναι σίγουρα ένα από τα θετικά, αλλά πάντα έχω εκείνη να εμπιστεύομαι όταν δεν είμαι 100% σίγουρη για μια κατάσταση. Είναι πάντα εκεί και με προσέχει. Τα καταφέρνει. Είναι σε όλα παρούσα».
Οι δυσκολίες του να έχεις σκύλο – συνοδό
«Δεν νομίζω ότι πολλοί βλέπουν τις δυσκολίες του να έχεις έναν σκύλο-βοηθό. Δεν είναι όλα ρόδινα, αλλά είναι και κάτι υπέροχο», είπε η νεαρή φοιτήτρια. «Αυτό είναι που με κράτησε στο πανεπιστήμιο και κυριολεκτικά με κράτησε ζωντανή. Ο πατέρας μου είχε διαγνωστεί με καρκίνο και έφυγε από τη ζωή τρεις ημέρες ολοκλήρωσα τη δική μου θεραπεία. Ήταν μια δύσκολη περίοδος, γιατί ήμασταν πολύ δεμένοι».
«Και με τις δικές της δυσκολίες και την απώλεια του πατέρα της, συνέβαιναν τόσα πολλά, κι όμως κατάφερε να ολοκληρώσει τις σπουδές της γρήγορα. Πιστεύω ότι η Sadie τη βοήθησε πολύ σε αυτό», συμπλήρωσε η μητέρα της.
Η στήριξη από το Πανεπιστήμιο
«Το πανεπιστήμιο με στήριξε πολύ. Δεν ένιωσα καθόλου αποκλεισμένη. Όλοι όσοι με τους οποίους συνεργάστηκα ήταν τόσο ευγενικοί και με στήριζαν. Αρκετοί καθηγητές μου μιλούσαν με τη Sadie, την καλημέριζαν και δεν την παραμελούσαν. Μάλιστα είχε ειδικό προστατευτικό εξοπλισμό για τα εργαστήρια χημείας, γι’ αυτό και φόρεσε τόσο φυσικά την τήβεννο αποφοίτησης. Αυτό ήταν τόσο καλό. Την ημέρα της αποφοίτησης δεν πίστευα αυτό που συνέβη. Έμεινα άναυδη. Το πτυχίο στη Sadie έκανε τόσο ξεχωριστή τη στιγμή».
Πλέον, καθώς η Makaela προετοιμάζεται για τη συνέχεια των σπουδών της, ξέρει ότι η Sadie θα είναι στο πλευρό της. «Δεν υπάρχει η Makaela χωρίς τη Sadie. Είμαστε πακέτο».
