Υπάρχουν δύο ειδών τηλεοπτικές εμμονές. Αυτές που τις υπερασπίζεσαι με επιχειρήματα, βραβεία, επαίνους για τo σενάριο, τη φωτογραφία, το soundtrack.

Και ύστερα υπάρχουν και αυτές που απλώς… σου συμβαίνουν. Το «Heated Rivalry» ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Είμαι η πρώτη που απορεί: «Γιατί, αλήθεια, μου άρεσε τόσο αυτή η σειρά;» Σε αυτό ακριβώς το αναπάντητο «γιατί», κρύβεται η γοητεία της. Επιτρέψτε μου όμως να αναφερθώ πρώτα στο περιστατικό που «ξεχείλισε το ποτήρι» (καταχάρηκα, εννοείται): Ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνι, βρέθηκε να αγκαλιάζει με χιούμορ και τόλμη τον πρωταγωνιστή της σειράς Χάντσον Γουίλιαμς στο Prime Time, το ετήσιο συνέδριο της Canadian Media Producers Association (CMPA) για τη βιομηχανία οπτικοακουστικών/τηλεοπτικών παραγωγών.

Κόνορ Στόρι και Χάντσον Γουίλιαμς στο «Heated Rivalry»

Η (θα ‘θελα να είναι φίλη μου) Ματίνα Στεβή-Γκρίντνεφ το έγραψε με τον πιο απολαυστικό τρόπο στους New York Times: το μυστικό συστατικό της σειράς δεν είναι μόνο η γεμάτη από λαχτάρα προσμονή, το «yearning», ούτε μόνο οι ατμοί (αν και, ναι, σε ποιον δεν αρέσουν οι ατμοί, κυριολεκτικοί και μεταφορικοί). Είναι… ο Καναδάς. Και μάλιστα όχι ο ωραιοποιημένος Καναδάς των καρτ ποστάλ, αλλά ο Καναδάς όπως είναι στ’ αλήθεια: με τη μουντάδα, το κρύο και, για να δανειστώ τα λόγια της, την «γκρίζα, παγωμένη και λίγο βαρετή» Οτάβα, να γίνεται ξαφνικά το σκηνικό για το ακραίο pop φαινόμενο των ημερών. Η εικόνα που περιγράφει είναι κινηματογραφική με τρόπο που δεν θα πίστευες ότι μπορεί να είναι… ένα συνέδριο μίας ένωσης παραγωγών. Βράδυ Πέμπτης, στην καναδική πρωτεύουσα, στην ετήσια συνάντηση της βιομηχανίας του θεάματος. Και ξαφνικά, ο Χάντσον Γουίλιαμς, ο Σέιν Χολάντερ της σειράς, ο σταρ μέσα σε μια νύχτα, χαμογελάει και αγκαλιάζει όχι έναν τυχαίο θαυμαστή αλλά τον ίδιο τον πρωθυπουργό του Καναδά. Και δεν μιλάμε για μία τυπική χειραψία…

Είχα συμπαθήσει πολύ τον Καναδό πρωθυπουργό μετά από την πρόσφατη ομιλία του στο Νταβός (όπου μέτρησα τις ελληνικές λέξεις και την αναφορά στον Θουκυδίδη με μια κάποια εθνική υπερηφάνεια). Αλλά δεν πίστευα στα αυτιά μου όταν τον άκουσα μιλάει για το «Heated Rivalry» και να δηλώνει ότι «αυτή η σειρά λέει κάτι για το ποιοι είμαστε»: Στη σειρά, δύο ανερχόμενοι σταρ του χόκεϊ ερωτεύονται ενώ ζουν μια μεγάλη κόντρα ως ανταγωνιστές για την πρωτιά. Είναι δύο νέοι άντρες που φοβούνται να είναι ο εαυτός τους, σε έναν κόσμο που γίνεται πιο διχαστικός και πιο μισαλλόδοξος μέρα με τη μέρα. (Φαντάζεστε τον Έλληνα πρωθυπουργό να μιλάει δημόσια για τις «Σέρρες»; Ούτε εγώ). Όπως, όπως επισημαίνει ο Μαρκ Κάρνι, μια «θεμελιώδης καναδική αξία είναι να μπορείς να είσαι όποιος θέλεις και να αγαπάς όποιον θέλεις». Το κοινό, γράφει η Ματίνα, πρώτα σωπαίνει και μετά ξεσπά σε εκκωφαντικό χειροκρότημα. Εγώ πάλι χειροκροτώ, όρθια, που ένας πολιτικός τόλμησε να αγκαλιάσει -κυριολεκτικά και μεταφορικά- δημόσια μια gay ρομαντική σειρά.

Χάντσον Γουίλιαμς και Κόνορ Στόρι στο «Heated Rivalry»

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το «Heated Rivalry» είναι μια ιστορία που εξελίσσεται μέσα σε σχεδόν μια δεκαετία: ο Καναδός Σέιν και ο Ρώσος Ίλια, δύο παίκτες του χόκεϊ, αντίπαλοι στον πάγο, ξεκινούν μία φαινομενικά τελείως σαρκική σχέση σε μυστικές συναντήσεις και καταλήγουν να σε κάνουν να πιστεύεις ότι μπορεί όντως η αγάπη να τα κάνει όλα δυνατά. Μην το διαβάσετε αυτό γλυκανάλατα. Η αγάπη μπορεί να επιμένει σαν εμμονή, σαν ανάγκη, σαν «είναι πέρα από τον έλεγχό μου». Αυτό είναι το πρώτο αγκίστρι που ρίχνει η σειρά σε κάτι ονειροπαρμένες ψυχές σαν της γράφουσας: η ρομαντική αγάπη όχι ως φίλτρο στο Instagram, αλλά ως δύναμη που έρχεται από εκεί που δεν την περιμένεις, ενδεχομένως και φορώντας κράνος και κραδαίνοντας ένα μπαστούνι του χόκεϊ.

Κόνορ Στόρι και Χάντσον Γουίλιαμς στο «Heated Rivalry»

Το δεύτερο συστατικό στη συνταγή της επιτυχίας είναι η έλλειψη περιτυλίγματος. Η Ματίνα («Matina Stevis-Gridneff’s body reported from Ottawa, but her mind is always at the cottage»), το ονομάζει κάτι «θεμελιωδώς καναδικό» που δίνει αυθεντικότητα στη σειρά και μια αίσθηση ότι δεν σου πουλάνε glam. Η σειρά είναι γυρισμένη στον Καναδά, με καναδικό καστ και συνεργείο, και είναι γεμάτη μικρά πολιτισμικά σημεία αναφοράς, όπως το εξοχικό (το περίφημο cottage) δίπλα στη λίμνη στο φινάλε, το απόλυτο καναδικό καλοκαίρι και βέβαια το πουλί (ένα κανονικό, με φτερά) στο τελευταίο επεισόδιο, το «stupid Canadian wolf bird» όπως το λέει κοροϊδευτικά ο Ρώσος: Το παγοβούτι (αυτή είναι η ελληνική ονομασία του loon -ενός λεπτού σιγή σε αυτό το σημείο για να τιμήσουμε τη φανταστική γλώσσα μας), βρίσκεται πάνω στα καναδικά νομίσματα. Κυριολεκτικά ένα «εθνικό cameo» του Καναδά στη σειρά. Ας μείνουμε λίγο στο γεγονός ότι το «Heated Rivalry» είναι μία αμιγώς καναδική υπόθεση: έχει επιχορηγηθεί από το κράτος, με άλλα λόγια οι Καναδοί φορολογούμενοι πλήρωσαν κι αυτοί λίγο από το πάθος, τα βλέμματα, τα «έλα εδώ-όχι, μην έρθεις» ανάμεσα στους πρωταγωνιστές. Αυτή η προστασία της καναδικής πολιτιστικής παραγωγής απέναντι στους  αμερικανικούς κολοσσούς έχει το δικό της μερίδιο στην τρυφερότητα. Την ίδια στιγμή, η Province of Canada, εταιρεία κατασκευής ρούχων από βαμβάκι υψηλής ποιότητας, έφτιαξε το φλις μπουφάν της «φανταστικής» Ολυμπιακής Ομάδας του Καναδά που εμφανίζεται στη σειρά. Το μπουφάν που σχεδίασε η Καναδή ενδυματολόγος Χάνα Πούλεϊ αναμένεται να γίνει ανάρπαστο.

Χάντσον Γουίλιαμς και Κόνορ Στόρι στο «Heated Rivalry»

Ανάρπαστη παραμένει και η σειρά. Και έχουν ήδη γραφτεί πολλά λόγια για να απαντηθεί το γιατί μια gay σειρά έχει γίνει τόσο εθιστική για straight γυναίκες. Να είναι γιατί το σενάριο ξεφεύγει από κάθε τυποποίηση φύλου; Γιατί δεν ταυτίζεσαι με τα αγόρια, αλλά με δύο ανθρώπους σε συμμετρική μάχη με τον εαυτό τους; Γιατί ο έρωτας δεν είναι νίκη του ενός πάνω στον άλλο, αλλά παράδοση του ενός στον άλλο; Γιατί η παράδοση δεν είναι αδυναμία, ούτε πρέπει να ταυτίζεται με τη θηλυκότητα; Γιατί το σενάριο βουτάει στη ρομαντική προσμονή της κλασικής λογοτεχνίας αυτό το παλιό, δοκιμασμένο, λογοτεχνικό «θέλω αλλά δεν μπορώ» που μας στοιχειώνει από τις μέρες της Πριγκηπέσσας Ιζαμπώς; Γιατί το σεξ εδώ είναι νευραλγικό κομμάτι της ιστορίας, όπως είναι και ο φόβος, η τρυφερότητα, το σοκ του να ξυπνάς δίπλα σε κάποιον και να λες «και τώρα τι κάνουμε;»; Γιατί είναι με έναν τρόπο απελευθερωτικό το να βλέπεις γυμνές σκηνές όπου δεν νιώθεις τη συνήθη αντικειμενοποίηση του γυναικείου σώματος;

Έγραψα σώμα και δεν πρέπει να παραλείψω να αναφερθώ στην τελειότητα των σωμάτων των δύο ηθοποιών, που, ωστόσο, κυριολεκτικά ωχριά μπροστά στη χημεία τους. Ο προαναφερθείς Χάντσον και ο συμπρωταγωνιστής του, Αμερικανός Κόνορ Στόρι, είναι δύο ηθοποιοί που αποδείχτηκαν αληθινά χαρισματικοί σε όλες τις εμφανίσεις τους, από τα αμερικανικά late night talk shows μέχρι τις πασαρέλες στις εβδομάδες Μόδας και την έναρξη των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στην Ιταλία.

Οπότε ίσως να μην χρειάζεται να απορώ γιατί μου αρέσει τόσο η σειρά. Αν μία γκρίζα και παγωμένη πρωτεύουσα σαν την Οτάβα μπορεί να γίνει σημείο αναφοράς για την pop κουλτούρα και ο πρωθυπουργός του Καναδά να αγκαλιάζει δημόσια τη σειρά σαν να αγκαλιάζει την ιδέα της ίδιας της ελευθερίας, γιατί να απορώ που ενθουσιάζομαι με μια σειρά που υμνεί την αγάπη κόντρα σε αντιξοότητες και προκαταλήψεις;
Η αγάπη έχει πολλά πρόσωπα. Και μπορεί αν θέλει να φοράει και κράνος του χόκεϊ.

Advertisement - Continue Reading Below
Advertisement - Continue Reading Below