Σε μια εποχή όπου η αβεβαιότητα έχει γίνει σχεδόν μόνιμη συνθήκη η Prada επιλέγει να μην προσφέρει μια εξιδανικευμένη απόδραση. Αντίθετα, αγκαλιάζει το «ατημέλητο» ως αισθητική και ως σχόλιο πάνω στο παρόν. Το mood αυτής της σεζόν; Σκόπιμα messy.
Η αφετηρία είναι μία λέξη: layering. Στρώσεις υφασμάτων, χρωμάτων και υφών που μοιάζουν τυχαίες, αλλά στην πραγματικότητα συνθέτουν μια μελετημένη αρμονία. Ξεφτισμένες άκρες, τσαλακωμένες επιφάνειες, prints που «σπάνε» μέσα από σκισμένα υφάσματα, οξύ κίτρινο που αναδύεται κάτω από αυστηρά παλτό, διάφανα φορέματα που αποκαλύπτουν μάλλινα tank tops. Απαλά φλοράλ, έντονα χρώματα και διακριτικές λάμψεις παγιέτας.
Η Miuccia Prada και ο Raf Simons περιγράφουν τη συλλογή ως «μια έκφραση του τρόπου με τον οποίο τα ρούχα φοριούνται πραγματικά, στην καθημερινή ζωή».
Μόλις δεκαπέντε μοντέλα, ανάμεσά τους η Bella Hadid, που έκανε το ντεμπούτο της στο runway του οίκου, περπάτησαν την πασαρέλα, επιστρέφοντας ξανά και ξανά, κάθε φορά αφαιρώντας ή προσθέτοντας ένα layer. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς ευελιξία στο styling. Είναι μια υπενθύμιση ότι η σύγχρονη γυναίκα είναι ταυτόχρονα σύνθετη και απλή. Και όπως ακριβώς τα ρούχα της, έτσι κι εκείνη αποκαλύπτεται σε στρώσεις, όλες εξίσου αληθινές, όλες εξίσου όμορφες.
Παρακάτω μερικά από τα ωραιότερα ηlook της συλλογής:
