Αν έχετε όρεξη να καταπιαστείτε με το διάβασμα σε βαθμό που να μη θέλετε να αφήσετε το βιβλίο ή την ηλεκτρονική συσκευή ανάγνωσης από τα χέρια σας, ακολουθούν τρεις προτάσεις βιβλίων που συζητιούνται πάρα πολύ, σε Ελλάδα και εξωτερικό, τόσο για τη λογοτεχνική τους αξία, όσο και για την υπόθεσή τους.
Τι μπορούμε να γνωρίζουμε – Ian McEwan
«Μια κορόνα για την Vivien» ή αλλιώς «ψάξε, ψάξε, δεν θα με βρεις», ονομάζεται ένα χαμένο ποίημα του 21ου αιώνα, το οποίο μελετά ο καθηγητής Tom Metcalfe, σε μια Μεγάλη Βρετανία που έχει εξαφανιστεί σε μεγάλο βαθμό κάτω από τα νερά του ωκεανού, εξαιτίας μιας ατομικής βόμβας που έχει σκάσει πριν από κάποια χρόνια κι έχει αλλάξει τον κόσμο όπως τον γνωρίζαμε. Η Vivien Blundy ήταν η σύζυγος ενός μεγάλου ποιητή, ίσως του μεγαλύτερου εκείνου του αιώνα, και ο Tom είναι αποφασισμένος να μάθει τι απέγινε το μεγαλειώδες έργο που της αφιέρωσε κάποτε ο Francis Blundy. Αξίζει να σημειωθεί πως κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς έλεγε μέσα το μεγαλόπνοο αυτό έργο και πως στην πρώτη – και τελευταία του – ανάγνωση ήταν μπροστά ελάχιστα άτομα.
Ο Tom, ευρισκόμενος αισίως στο έτος 2119, μη γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τίποτα για τον περασμένο αιώνα, ονειρεύεται πως θα βρει κάποιο αντίγραφο του έργου και, ανάμεσα στις απαιτήσεις της προσωπικής του ζωής και την ακαδημαϊκή του ζέση, θα κάνει ό,τι μπορεί για να το ανακαλύψει, καθώς θεωρεί ότι είναι ένα ποίημα – προειδοποίηση για όσα έπαθε ο πλανήτης. Ο πραγματικός πρωταγωνιστής είναι, βέβαια, η Vivien και ο McEwan καταφέρνει να σκιαγραφήσει έναν γυναικείο χαρακτήρα που κρύβει πολλά μυστικά με τρόπο που σε κάνει να μη θέλεις να τελειώσει αυτή η αναγνωστική εμπειρία.
Με σημείο εκκίνησης τη δυστοπία, το 18o μυθιστόρημα του Βρετανού συγγραφέα διαβάζεται πανεύκολα ακόμα κι από όσους δεν είναι φίλοι του είδους, δίνοντας στον αναγνώστη την ευκαιρία να αναζητήσει την πραγματική σημασία του μύθου, τη ζημιά της αυταπάτης και τις θυσίες που μπορεί να πραγματοποιήσει κάποιος προκειμένου να αποδείξει την αλήθεια των εμμονών του.
Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση της Κατερίνας Σχινά
Το όνομά μου είναι Εστέλα
Πράγματι, Εστέλα την λένε (η μαμά της τήν φωνάζει χαϊδευτικά Λίτα), είναι γύρω στα 40 και αποφασίζει να αφήσει το χωριό της σε μία από τις πιο φτωχές περιοχές της Χιλής, ώστε να βρει δουλειά στην πρωτεύουσα. Το Σαντιάγο ανοίγει τις πόρτες του και συγκεκριμένα το πλούσιο σπίτι μιας μεσοαστικής οικογένειας στην Εστέλα, που είναι αποφασισμένη να εργαστεί σκληρά ως εσωτερική οικιακή βοηθός, προκειμένου να αποταμιεύσει χρήματα και να καταφέρει κάποτε να γυρίσει στην ιδιαίτερη πατρίδα της.
Αυτά όμως δεν έχουν και τόση σημασία στο ξεκίνημα του βιβλίου, καθώς η πρώτη σοκαριστική πληροφορία που θα λάβει ο αναγνώστης είναι πως το παιδί της οικογένειας όπου εργαζόταν είναι νεκρό. Από εκεί και πέρα αναλαμβάνει ο «βρώμικος ρεαλισμός» της Χιλιανής συγγραφέα Alia Trabucco Zerán, η οποία περιγράφει με λεπτομέρεια τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή την τραγική κατάληξη, με άξονα τη συνθλιπτική μοναξιά που βιώνει μέσα στο σπίτι όπου θεωρείται «μέλος της οικογένειας», ενώ στην πραγματικότητα είναι απλώς το υπηρετικό προσωπικό.
Η καθημερινότητα είναι δύσκολη, οι απαιτήσεις της δουλειάς πολλές και οι απορίες του αναγνώστη αυξάνονται με την πάροδο των σελίδων, παρότι πολλές από αυτές απαντιούνται στην πορεία, μερικές ίσως και κατά λάθος. «Αχ, Εστέλα», σκεφτήκαμε πολλές φορές την ώρα που κρατούσαμε σφιχτά το βιβλίο.
Κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Gutenberg (σειρά Aldina), σε μετάφραση της Εύης Σέμπου
Strangers: A Memoir of Marriage
Όλοι γνωρίζουμε τη φράση «πήγε για τσιγάρα και δεν ξαναγύρισε». Σε αυτό το βιβλίο, η Αμερικανίδα δικηγόρος Belle Burden αφηγείται την πραγματική ιστορία του γάμου και του διαζυγίου της από τον επί εικοσαετία σύζυγό της, τον οποίο προστατεύει δίνοντάς του το ψευδώνυμο «James».
Η ιστορία ξεκινάει μεσούσης της πανδημίας στο εξοχικό της οικογένειας στο Martha’s Vineyard (όσοι βλέπατε Gilmore Girls, καταλαβαίνετε τι εννοούμε). Η Belle περνάει την καραντίνα μαζί με δύο από τα τρία παιδιά της και τον σύζυγό της, ο οποίος μία ωραία πρωία τής ανακοινώνει ότι θέλει να πάρουν διαζύγιο, χωρίς να της εξηγήσει απολύτως τίποτα. Ίσως η εκδοχή με τα τσιγάρα να ήταν κάπως πιο ευχάριστη για την Belle, η οποία προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της, μέσα σε έναν κόσμο όπου, η ίδια είναι σαφώς προνομιούχα από οικονομικής άποψης, αλλά και πάλι πρέπει να βάλει σε σειρά τη ζωή της, και όλο αυτό με φόντο τον κορωνοϊό και τη φυσική απομάκρυνσή της από τους ανθρώπους που μπορούν να τη συνδράμουν.
Στην αρχή της ανάγνωσης πιστεύει κανείς πως πρόκειται για μία ακόμα ιστορία όπου μια γυναίκα διαμαρτύρεται για την κρίση μέσης ηλικίας του άνδρα της (όχι πως υπάρχει κάτι κακό σε αυτό), αλλά στην πορεία αντιλαμβάνεσαι πόσους κινδύνους μπορεί να κρύβει η τυφλή εμπιστοσύνη σε έναν άνθρωπο, έστω κι αν θεωρητικά αυτός είναι το πρόσωπο με το οποίο θα περνούσαμε όλη τη ζωή μας. Η Burden έχει δεχτεί πόλεμο για τα όσα γράφει, διότι πολύς κόσμος ακόμα πιστεύει ότι μια προνομιούχα γυναίκα δεν πρέπει να διαμαρτύρεται – ή καμία γυναίκα γενικότερα. Και γι’ αυτό μόνο, ανεξάρτητα από την καλλιτεχνική του αξία, το βιβλίο ήδη κάνει πάταγο στο εξωτερικό και θα γίνει ταινία με πρωταγωνίστρια την Gwyneth Paltrow.
Το διαβάσαμε στα αγγλικά από τις Εκδόσεις Penguin Random House. Ευελπιστούμε ότι σύντομα θα κυκλοφορήσει και στα ελληνικά.
