Αυλαία έριξε το 79ο Φεστιβάλ των Καννών το βράδυ του Σαββάτου, 23 Μαΐου, με τον σκηνοθέτη της ταινίας Fjord, Κρίστιαν Μουντζίου, να αποσπά τον πολυπόθητο χρυσό φοίνικα. Ωστόσο η εμπειρία πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας απέχει πολύ από τις εικόνες των κόκκινων χαλιών και των λαμπερών εμφανίσεων που βλέπει το κοινό.
Γα τους ανθρώπους που εργάζονται μέσα στο φεστιβάλ η καθημερινότητα μοιάζει αρκετά διαφορετική. Όπως περιγράφει η κριτικός κινηματογράφου του TIME, Stephanie Zacharek, η εμπειρία των 12 ημερών στο Φεστιβάλ είναι περισσότερο «ένας αγώνας αντοχής» παρά μια λαμπερή τελετή.
«Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, πιθανότατα είδατε τα κόκκινα χαλιά, τις λεωφόρους με τους φοίνικες και τις διασημότητες να κατακλύζουν τη νότια Γαλλία, στο μεγαλύτερο κινηματογραφικό φεστιβάλ του κόσμου. Όμως, αυτή είναι μόνο η μία πλευρά της εικόνας.
Για έναν κριτικό κινηματογράφου, το ίδιο φεστιβάλ μοιάζει πολύ διαφορετικό: δώδεκα συνεχόμενες ημέρες έντονου ρυθμού, με συνεχείς μετακινήσεις από τη μία πρεμιέρα στην άλλη, μέσα σε ένα ασφυκτικά γεμάτο πρόγραμμα προβολών και υποχρεώσεων».
Από τις πρωινές πρεμιέρες μέχρι τις βραδινές προβολές, το πρόγραμμα είναι πoλύ φορτωμένο. Οι κριτικοί και οι δημοσιογράφοι μετακινούνται συνεχώς από αίθουσα σε αίθουσα, προσπαθώντας να προλάβουν τις επόμενες ταινίες, να γράψουν σημειώσεις και να παραδώσουν κριτικές. Όπως αναφέρει στο σχετικό video «λίγος ύπνος, γρήγορα γεύματα, συνεχείς μετακινήσεις και μια αίσθηση ότι ο χρόνος ποτέ δεν φτάνει».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η εμπειρία της δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα της ειδυλλιακής ζωής στην Κυανή Ακτή. Αντίθετα, πρόκειται για έναν ρυθμό γεμάτο πίεση, με ελάχιστο χρόνο ανάπαυλας και συνεχή εναλλαγή ταινιών, προσώπων και εντυπώσεων. Αλλά όπως λέει «Είναι απίστευτο να βρίσκεσαι κοντά σε τόσο κόσμο που λατρεύει τις ταινίες».
