Η Angelina Jolie φαίνεται να έχει αφοσιωθεί στην τέχνη και τα παιδιά της μετά τον χωρισμό της από τον Brad Pitt, όπως επιβεβαίωσε η ίδια σε συνέντευξη για τη νέα της ταινία «Couture». «Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω βγει ραντεβού από τότε που πήρα διαζύγιο, πριν από μία δεκαετία. Αυτή η πλευρά του εαυτού μου δεν έχει κεντρική θέση στη ζωή μου. Έχω αφοσιωθεί στα παιδιά, στην οικογένειά μου».
«Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω βγει ραντεβού από τότε που πήρα διαζύγιο, πριν από μία δεκαετία. Αυτή η πλευρά του εαυτού μου δεν έχει κεντρική θέση στη ζωή μου. Έχω αφοσιωθεί στα παιδιά, στην οικογένειά μου».
Τα παιδιά της είναι οι Maddox, 24 ετών, Pax, 22 ετών, Zahara, 21 ετών, Shiloh, 20 ετών, και τα 17χρονα δίδυμα Knox και Vivienne. Κάποια, μάλιστα, έχουν αποποιηθεί του πατρικού ονόματός τους, κόβοντας κάθε σχέση με τον πατέρα τους. Η σχέση με τα παιδιά της έχει ωθήσει την Jolie να επαναπροσδιορίσει τις ερωτικές σχέσεις της.
«Τώρα, που οι κόρες μου μεγαλώνουν, ανακαλύπτω πράγματα. Βλέπω τι δεν θέλω να χάσουν και τι θα ήθελα εγώ να κρατήσουν. Και μου θυμίζει ό,τι έχω χάσει εγώ. Πιστεύω ότι, κατά κάποιον τρόπο, με φέρνουν σε επαφή με τον παλιό εαυτό μου. Η επιθυμία μου να έχουν όλη τη δύναμη και το ανοιχτό μυαλό και την τρυφερότητα και την πίστη και την ορμή μού θυμίζει εμένα. Νομίζω ότι θέλουν να μην είμαι μόνο “μαμά”. […] Δεν αισθάνομαι 51 ετών. Νιώθω ότι πρέπει να ξαναζήσω. Να είμαι ξανά ελεύθερη».
Η νέα ταινία της, «Couture», σε σκηνοθεσία Alice Winocour, είναι ιδιαίτερα προσωπική, καθώς υποδύεται μια κινηματογραφίστρια που διαγιγνώσκεται με καρκίνο του μαστού. Καθώς η ηθοποιός και σκηνοθέτρια είχε χάσει τη μητέρα της από καρκίνο του μαστού και των ωοθηκών, και φέρει και η ίδια το γονίδιο της κληρονομικής προδιάθεσης, οι μνήμες ήταν έντονες, στη διάρκεια των γυρισμάτων. Αυτό το φιλμ, ωστόσο, έγινε η αφετηρία για να κάνει δύσκολες αλλά απαραίτητες συζητήσεις με τις κόρες της, για τον καρκίνο του μαστού αλλά και την κληρονομικότητα.
«Ήταν πολύ προσωπική για μένα [η ταινία]. Φορούσα τις στάχτες της μητέρας μου σε ένα κολιέ. Αλλά, βασικά, η ίδια η ταινία με βοηθάει να μιλήσω στις κόρες μου για αυτό.
»Φυσικά, τους έχω μιλήσει λίγο, αλλά και μόνο που τους είπα ότι κυκλοφορεί και με ρώτησαν ποια ήταν η υπόθεση, ξεκίνησε μια συζήτηση για το γονίδιο και αν το έχουν και πώς αλλάζει η ιατρική και για όλα τα πράγματα που θα μπορούσαν να συμβούν στη ζωή μας και να μη φοβόμαστε, όλοι μας περνάμε κάτι στη ζωή μας. Όλοι αντιμετωπίζουμε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, προκλήσεις. Και όλοι μας έχουμε επιλογές για το πώς τις προσεγγίζουμε και μαθαίνουμε να στηριζόμαστε ο ένας στον άλλο και γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε οι μοναδικοί που περνάμε κάτι».
