Η ιστορία της Lan Dam, μιας δασκάλας αγγλικών από το Βιετνάμ, θα μπορούσε να είναι η ιστορία πολλών μεταναστών και άλλων ανθρώπων που αναγκάζονται να κάνουν αδιανόητες για τους περισσότερους από εμάς θυσίες για να επιβιώσουν. Χρειάστηκε να εγκαταλείψει την κόρη της, Van, όταν ήταν μόλις 13 μηνών, στα πεθερικά της, για να βγάλει τα προς το ζην καθώς, όπως θυμάται σήμερα μιλώντας στην Deutsche Welle, «ήμουν η μοναδική που στήριζα οικονομικά ολόκληρη την οικογένεια». Μέχρι να καταφέρει να ορθοποδήσει και να την αναλάβει ξανά, το κορίτσι είχε φτάσει επτά ετών.
Μια από τις συνέπειες της απομάκρυνσής της από την κόρη της ήταν ότι έπρεπε η Van να φτάσει δύο ετών για να ανακαλύψει η μητέρα της ότι ήταν κωφή. «Καθώς δεν είχα καθημερινή επαφή μαζί της, μου πήρε κάποιο χρόνο να καταλάβω πως κάτι δεν πήγαινε καλά», εξηγεί η Lan.
Μια από τις συνέπειες της απομάκρυνσής της από την κόρη της ήταν ότι έπρεπε η Van να φτάσει δύο ετών για να ανακαλύψει η μητέρα της ότι ήταν κωφή. «Καθώς δεν είχα καθημερινή επαφή μαζί της, μου πήρε κάποιο χρόνο να καταλάβω πως κάτι δεν πήγαινε καλά».
Όταν η Van έγινε επτά ετών, η Lan ήταν επιτέλους σε θέση να τη φροντίζει. Έκανε αίτηση διαζυγίου και άρχισε να παραδίδει μαθήματα αγγλικών εξ αποστάσεως. «Σε αυτή τη μάχη, ήμουν μόνη. Ωστόσο, συναισθηματικά και πνευματικά, υπήρχε μια αίσθηση ανακούφισης μέσα μου. Δεν υπήρχαν πλέον οι οικογενειακές συγκρούσεις. Επιτέλους, μπορούσα να αφοσιωθώ στην ανατροφή της Van και της καριέρας μου».
Οι δυσκολίες όμως δεν τελείωσαν εκεί. Σήμερα η Lan αγωνίζεται να επουλώσει τις πληγές που άφησε η μακροχρόνια απουσία της στη σχέση με την κόρη της και να βελτιώσει την επικοινωνία τους. «Νιώθω πληγωμένη, αναρωτιέμαι γιατί κρατάει μια απόσταση από εμένα. Κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για να την πάρω στο εξωτερικό. Κάνω το μεταπτυχιακό μου στην εκπαίδευση, ώστε η Van να έχει την ευκαιρία να ζήσει και να σπουδάσει έξω τουλάχιστον για δύο χρόνια».
Δείτε το σχετικό ρεπορτάζ:
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
