Λίγες μέρες πριν από την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ του, «Gone Missing», ο Good Job Nicky, ή Νικόλας Βαρθακούρης όπως είναι το πραγματικό του όνομα, μάς υποδέχτηκε μαζί με αγαπημένους φίλους και συγγενείς του στο εμβληματικό κτίριο Amalias 36 για ένα pre-listening event, συνοδεία κοκτέιλ και με θέα την Ακρόπολη, που θύμιζε περισσότερο σπιτική γιορτή. Πλαισιωνόταν από μια δική του εικαστική έκθεση «που μπορούσες να ακούσεις» σύμφωνα με την περιγραφή, δέκα έργα που συνδέονται με την αισθητική αλλά και τη φιλοσοφία της νέας δισκογραφικής δουλειάς του.
Ο Good Job Nicky μάς προσκαλεί να κοιτάξουμε κατάματα ακόμα και τις επώδυνες εμπειρίες μας, που θα θέλαμε να εξαφανιστούν, σχεδόν ως διά μαγείας, στο σκοτάδι. Μας υπενθυμίζει ότι «συνήθως αγνοούμε ό,τι μάς οδήγησε στο σκοτάδι, ελπίζοντας ότι θα χαθεί στα βάθη του. Αλλά ό,τι μας διαμορφώνει συνήθως συμβαίνει όταν δεν έχουμε καθαρή εικόνα, με απειρία, με πόνο και οδύνη, με σκοτάδι. Μόνο τότε μάς επιτρέπεται να δούμε το φως χωρίς να τυφλωθούμε».
Το «Gone Missing» δημιουργήθηκε στην Αίγινα όπου, κατά κάποιον τρόπο, έγινε πραγματικότητα ο τίτλος του: ο μουσικός και ερμηνευτής απομακρύνθηκε από τους έντονους ρυθμούς της καθημερινότητας για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη μουσική του.

Με φυσικά μουσικά όργανα, χωρίς τη χρήση ψηφιακών οργάνων ή τεχνητής νοημοσύνης, δημιούργησε ένα άλμπουμ από εννέα τραγούδια που κινούνται με άνεση ανάμεσα στην alternative pop και την ατμοσφαιρική R&B, μεταβολίζοντας μουσικές αναφορές από το παρελθόν και σύγχρονες προσλαμβάνουσες σε ένα σύνολο όπου κάθε track είναι πολύ διαφορετικό από το προηγούμενο και αφηγείται τη δική του ιστορία.
Επιβεβαιώνει ότι ο Good Job Nicky είναι «παλιά ψυχή», όπως έχει πει και σε παλαιότερη συνέντευξή του στο Marie Claire, καθώς «σκέφτομαι πάρα πολύ. Αμφισβητώ ασταμάτητα, αμφιβάλλω για τις βεβαιότητές μου, κάνω ένα εσωτερικό ταξίδι αναζητώντας την απόλυτη αλήθεια. Ίσως αυτό το εσωτερικό ταξίδι να με έχει κάνει να νιώθω 150 χρονών, σαν χελώνα».
Ταυτόχρονα όμως χαρακτηρίζεται από μια παιδική αθωότητα που είναι δύσκολο κάποιος να περιγράψει με λέξεις αλλά βιώνει συναντώντας τον. Ίσως έχει να κάνει με τη στενή σχέση με τη μητέρα του, Σοφία Αλιμπέρτη (πατέρας του είναι ο Γιάννης Πάριος), η οποία ήταν στο pre-listening event, να τον εμψυχώνει με κάθε ευκαιρία. Στην συνέντευξή του, μάλιστα, την ανέφερε ανάμεσα στα μεγαλύτερα πρότυπα που είχε μεγαλώνοντας: «Νιώθω ότι η μητέρα μου είναι η αδελφή ψυχή μου και ότι αν υπάρχει μετά θάνατον ζωή ή μετεμψύχωση ψάχνουμε ο ένας την ψυχή του άλλου σε κάθε σύμπαν. Την αγαπάω, συνεννοούμαστε πάρα πολύ, συζητάμε υπαρξιακά θέματα ασταμάτητα ως το πρωί».

Παιδική αθωότητα αποπνέουν και τα αστεία που ανταλλάσσει διαρκώς με τον Εμμανουήλ Καραλή, τον φίλο του, στο pre-listening event. Ήταν κι εκείνος στην παρουσίαση του αυτοβιογραφικού βιβλίου του Manolo, «Όταν κοιτάς από ψηλά μοιάζει η γη με ζωγραφιά», όπου είχε ερμηνεύσει το «I Believe I Can Fly». Ένα πορτρέτο που βγάζουν παρέα αποτυπώνει την παιχνιδιάρικη ατμόσφαιρα που αναπτύσσεται αβίαστα μεταξύ τους σε όλη τη διάρκεια της βραδιάς.

Info
To «Gone Missing» κυκλοφορεί επίσημα στις 20 Νοεμβρίου από τη Minos EMI, a Universal Music Company.



