Άλλες άφησαν μια σταθερή δουλειά, άλλες μετέτρεψαν ένα φοιτητικό εγχείρημα σε επιχείρηση και άλλες αποφάσισαν να αλλάξουν εντελώς από επαγγελματική πορεία μέχρι και τόπο κατοικίας.
Κοινό τους στοιχείο δεν είναι μόνο ότι δημιούργησαν τη δική τους επιχείρηση, αλλά ότι το έκαναν σε μια περίοδο αβεβαιότητας ή έπειτα από μια σημαντική προσωπική αλλαγή.
Τέσσερις νέες γυναίκες μίλησαν στο Marie Claire για το πώς πήραν την απόφαση, τι τις δυσκόλεψε περισσότερο και τι σημαίνει, τελικά, να χτίζεις κάτι δικό σου από το μηδέν.
Από την Αθήνα και τους εκδοτικούς οίκους στο βιβλιοπωλείο στην Ορεινή Αρκαδία
Αλλαγή καριέρας και τόπου κατοικίας ταυτόχρονα; Πολλοί ίσως σκεφτούν ότι αυτό είναι δύσκολο να συμβεί και να πετύχει, πόσο μάλλον όταν αφήνεις την Αθήνα και τη σιγουριά των μεγάλων εκδοτικών οίκων για την ελληνική επαρχία.
Όμως, για την Σπυριδούλα Μίχου αυτή η πρόκληση ήταν το δικό της σημείο καμπής. Με τον σύζυγό της άφησαν την Αθήνα και ξεκίνησαν τη ζωή τους στο Λεβίδι Αρκαδίας. Εκείνος ως γιατρός στο νοσοκομείο της Τρίπολης και εκείνη ανοίγοντας το δικό της βιβλιοπωλείο στο χωριό, όπου καταφέρνει να ασχολείται περισσότερο και πιο ουσιαστικά με το βιβλίο και την άλλη μεγάλη της αγάπη, την ποίηση.
Τι έκανες επαγγελματικά πριν και τι ήταν αυτό που σε έκανε να αλλάξεις πορεία;
Εργάστηκα σε βιβλιοπωλεία και εκδοτικούς οίκους στην Αθήνα ήδη από τα φοιτητικά μου χρόνια, παρότι οι σπουδές μου ακολούθησαν διαφορετική πορεία. Εκεί γνώρισα τον κόσμο του βιβλίου εκ των έσω και κατάλαβα ότι εκεί ήθελα να βρίσκομαι επαγγελματικά.
Με τον καιρό, όμως, συνειδητοποίησα ότι δεν ήθελα να εγκαταλείψω τον χώρο του βιβλίου· ήθελα να εγκαταλείψω έναν συγκεκριμένο τρόπο να υπάρχω μέσα σε αυτόν. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο ρόλος ενός βιβλιοπώλη δεν εξαντλείται στην πώληση ενός τίτλου. Είναι να δημιουργεί τις προϋποθέσεις μιας συνάντησης ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και ένα βιβλίο που μπορεί να τον μετακινήσει, να τον παρηγορήσει ή να τον αλλάξει. Έτσι γεννήθηκε η ανάγκη για το δικό μου βιβλιοπωλείο.
Ήθελα έναν χώρο όπου το βιβλίο θα γινόταν αφορμή για διάλογο και όχι απλώς αντικείμενο συναλλαγής. Αυτή είναι η σκέψη που προσπαθώ να υπηρετώ καθημερινά.
Υπήρξε κάποια δυσκολία ή φόβος που χρειάστηκε να ξεπεράσεις για να ξεκινήσεις;
Φυσικά και υπήρξε φόβος. Κάθε απόφαση που αλλάζει τη ζωή μας συνοδεύεται από μια εύλογη αμφιβολία. Επέλεγα να αφήσω πίσω μου μια γνώριμη επαγγελματική διαδρομή, για να δημιουργήσω από το μηδέν έναν χώρο που υπήρχε μόνο ως ιδέα στη σκέψη μου.
Το βιβλιοπωλείο χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από τις οικονομίες που είχα συγκεντρώσει όλα τα χρόνια της εργασίας μου στην Αθήνα, οπότε γνώριζα ότι επένδυα όχι μόνο χρήματα, αλλά και την πίστη μου σε ένα όραμα.
Στην αρχή με φόβιζε η γραφειοκρατία και ό,τι συνεπάγεται η δημιουργία μιας νέας επιχείρησης. Όταν όμως αυτό ξεπεράστηκε, γεννήθηκε μια πιο ουσιαστική αγωνία: αν μια μικρή τοπική κοινωνία θα αγκάλιαζε ένα ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο που φιλοδοξούσε να λειτουργήσει όχι μόνο ως χώρος βιβλίων, αλλά ως τόπος συνάντησης, διαλόγου και πολιτισμού.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τη συγκεκριμένη επιχείρηση; Υπήρχε κάποιο προσωπικό βίωμα πίσω από αυτή;
Υπήρξε μια στιγμή που κατάλαβα πως δεν με κούραζε η δουλειά μου· με κούραζε ο τρόπος με τον οποίο καλούμουν να την ασκώ. Όταν η γνώση υποχωρεί μπροστά στην αυθεντία και ο σεβασμός θεωρείται περιττή πολυτέλεια, αισθάνθηκα ότι είχε έρθει η στιγμή να δημιουργήσω τον δικό μου τρόπο ύπαρξης μέσα στον κόσμο του βιβλίου.
Ήθελα έναν χώρο όπου το βιβλίο θα γινόταν αφορμή για διάλογο και όχι απλώς αντικείμενο συναλλαγής
Ποια ήταν η στιγμή που αποφάσισες ότι ήθελες να κάνεις το δικό σου επαγγελματικό βήμα;
Οι σημαντικές αποφάσεις δεν λαμβάνονται σε μία στιγμή· ωριμάζουν σιωπηλά. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι δεν αρκούσε να οραματίζομαι έναν διαφορετικό τρόπο ύπαρξης ενός βιβλιοπωλείου· έπρεπε να αναλάβω την ευθύνη να τον δημιουργήσω. Από εκείνο το σημείο και μετά, η απόφαση ήταν μονόδρομος.
Πόσο δύσκολο είναι να είσαι γυναίκα επιχειρηματίας στην Ελλάδα του 2026; Έχεις νιώσει ότι χρειάστηκε να αποδείξεις περισσότερα;
Δεν πιστεύω ότι η επιχειρηματικότητα είναι εύκολη για κανέναν. Ωστόσο, έχω νιώσει ότι ως γυναίκα χρειάστηκε αρκετές φορές να αποδείξω περισσότερα. Ως μισθωτή, σε περισσότερες από μία συνεντεύξεις εργασίας βρέθηκα να απαντώ σε ερωτήσεις για το αν είμαι παντρεμένη ή αν έχω παιδιά και αν σκοπεύω να αποκτήσω.
Με τον καιρό, αυτές οι ερωτήσεις έγιναν ένας από τους λόγους που οι συνεντεύξεις εργασίας με κούραζαν, γιατί ένιωθα ότι συχνά αξιολογούμουν για πράγματα που δεν είχαν σχέση με τις γνώσεις και τις ικανότητές μου. Σήμερα επιλέγω να απαντώ με τη δουλειά μου.
Δεν επιδίωξα ποτέ να με αναγνωρίσουν ως «γυναίκα επιχειρηματία», αλλά ως έναν άνθρωπο που αγαπά βαθιά αυτό που κάνει και το υπηρετεί με συνέπεια. Πιστεύω ότι η πραγματική ισότητα αρχίζει τη στιγμή που δεν χρειάζεται πια να εξηγούμε γιατί μια γυναίκα μπορεί να δημιουργεί και να επιχειρεί· απλώς το κάνει.
Ως μισθωτή, σε περισσότερες από μία συνεντεύξεις εργασίας βρέθηκα να απαντώ σε ερωτήσεις για το αν είμαι παντρεμένη ή αν έχω παιδιά και αν σκοπεύω να αποκτήσω
Υπήρξε κάποια στιγμή που σκέφτηκες να τα παρατήσεις; Τι σε έκανε να συνεχίσεις;
Δεν υπήρξε ούτε μία στιγμή που να σκέφτηκα να τα παρατήσω. Όχι, επειδή όλα πήγαιναν καλά, αλλά γιατί ήξερα ότι βρισκόμουν εκεί όπου πραγματικά ανήκω. Αυτό το αίσθημα ήταν πάντα πιο δυνατό από κάθε δυσκολία.
Τι θα συμβούλευες μια γυναίκα που σκέφτεται να αφήσει μια ασφαλή δουλειά για να ξεκινήσει κάτι δικό της;
Θα της έλεγα να μη φοβηθεί τον χρόνο της προετοιμασίας. Τίποτα ουσιαστικό δεν χτίζεται βιαστικά. Να μάθει, να παρατηρήσει και να αποκτήσει εμπειρία. Και μόνο όταν νιώσει ότι έχει κάτι πραγματικά δικό της να προσφέρει, να κάνει το βήμα.
Η επιχειρηματικότητα δεν είναι μια στιγμή τόλμης· είναι μια καθημερινή πράξη ευθύνης. Όπως έγραψε ο Αλμπέρ Καμύ, «Η πραγματική γενναιοδωρία απέναντι στο μέλλον είναι να δίνεις τα πάντα στο παρόν». Πιστεύω πως αυτό ισχύει και για κάθε νέο ξεκίνημα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Τι σε έκανε να πιστέψεις ότι ένα ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο μπορεί να ανθίσει σε μια μικρή κοινότητα και πόσο δύσκολο ήταν να αφήσεις όσα ήξερες για την επαρχία;
Ποτέ δεν πίστεψα ότι η επιτυχία ενός βιβλιοπωλείου εξαρτάται από τον αριθμό των κατοίκων μιας περιοχής. Εξαρτάται από τις σχέσεις που θα χτίσει με τους ανθρώπους της. Αυτό προσπάθησα να δημιουργήσω από την πρώτη μέρα και εξακολουθώ να το θεωρώ τη μεγαλύτερη δύναμη ενός ανεξάρτητου βιβλιοπωλείου.
Πώς έχει αντιδράσει ο κόσμος της περιοχής στο βιβλιοπωλείο και τι ρόλο πιστεύεις ότι παίζει πλέον στην τοπική κοινωνία;
Στην αρχή υπήρξε δισταγμός, κάτι απολύτως φυσικό απέναντι σε κάθε νέο εγχείρημα. Με τον χρόνο, όμως, οι άνθρωποι γνώρισαν το βιβλιοπωλείο, το εμπιστεύτηκαν και το έκαναν μέρος της καθημερινότητάς τους. Αυτή η σχέση είναι για μένα η μεγαλύτερη ανταμοιβή. Θα ήθελα να πιστεύω ότι σήμερα το βιβλιοπωλείο έχει ξεπεράσει τον ρόλο ενός απλού χώρου πώλησης βιβλίων. Αν έχει γίνει ένας τόπος συνάντησης και ανταλλαγής ιδεών, τότε αισθάνομαι ότι έχει εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε.
Η αγάπη για παροχή βοήθειας που οδήγησε στο ιδιωτικό ΚΕΠ
Η Βικτωρία Μωράκη ξεκίνησε από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο για να συνεχίσει στη φροντίδα μικρών ζώων και τελικά να ανοίξει το δικό της, ιδιωτικό ΚΕΠ. Η πορεία της διαφαινόταν διαφορετική, αλλά τελικά η αγάπη της για εξυπηρέτηση και βοήθεια υπερίσχυσε των ανησυχιών της και πλέον είναι ιδιοκτήτρια της δικής της επιχείρησης στον Βύρωνα.
Τι έκανες επαγγελματικά πριν και τι ήταν αυτό που σε έκανε να αλλάξεις πορεία;
Η αλήθεια είναι πως αυτό που σπούδασα δεν έχει καμία σχέση με την ενασχόλησή μου. Μπήκα στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο με βλέψεις να ασχοληθώ με τον οίνο και τις ποικιλίες κρασιών. Μετά το πέρας της ακαδημαϊκής μου πορείας και με την εύρεση εργασίας να είναι δύσκολη, αποφάσισα να ασχοληθώ με την φροντίδα των κατοικίδιων ζώων συντροφιάς, καθώς από μικρή είχα μεγάλη αγάπη για τα ζώα.
Έτσι πέρασα από τα απαραίτητα εκπαιδευτικά προγράμματα, αναζήτησα και βρήκα εργασία στον τομέα του Grooming. Καθώς πέρναγε ο καιρός όμως, έπιανα τον εαυτό μου να μην είμαι ευχαριστημένη με αυτό που έκανα, έψαχνα συνεχώς το κάτι διαφορετικό. Η ευκαιρία βρέθηκε κάποια στιγμή από δικό μου άνθρωπο που μου πρότεινε μια νέα επαγγελματική προοπτική. Έπειτα από συζητήσεις και πολλή σκέψη, αποφάσισα να κάνω την αλλαγή και σήμερα νιώθω ευτυχισμένη που βρήκα αυτό που πραγματικά με γεμίζει.
Υπήρξε κάποια δυσκολία ή φόβος που χρειάστηκε να ξεπεράσεις για να ξεκινήσεις;
Προφανώς στην αρχή υπήρχε και φόβος και άγχος. Εξ άλλου κάθε αρχή και δύσκολη. Το να αφήσεις μια δουλειά που ξέρεις καλά για να κάνεις κάτι δικό σου από το μηδέν προκαλεί πάντα ανασφάλεια. Ο μεγαλύτερος φόβος μου ήταν το οικονομικό ρίσκο και η αβεβαιότητα για το αν ο κόσμος θα εμπιστευτεί το νέο μου γραφείο. Ο φόβος του άγνωστου και του επιχειρηματικού ρίσκου υπήρχε, αλλά τον ξεπέρασα με σωστή προετοιμασία, διάβασμα και προσήλωση στον στόχο μου.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τη συγκεκριμένη επιχείρηση; Υπήρχε κάποιο προσωπικό βίωμα πίσω από αυτή;
Η αλήθεια είναι ότι η ιδέα για την επιχείρηση δεν ήρθε από κάποιο προσωπικό μου βίωμα, αλλά από την ανάγκη μου να προσφέρω βοήθεια και ένα συγκεκριμένο άτομο. Αυτό το άτομο είναι η πεθερά μου, η Ελένη, η οποία ύστερα από πολλές και πολύωρες συζητήσεις πάνω στο θέμα και έχοντας εδώ και αρκετά χρόνια λογιστικό – ασφαλιστικό γραφείο, με προέτρεψε στο να κινηθώ σε αυτόν τον τομέα. Είναι ένας άνθρωπος που θαυμάζω και εμπιστεύομαι απόλυτα. Έτσι, ξέροντας ότι θα έχω τη βοήθεια και τη συνεχή στήριξή της, μου ήταν πολύ πιο εύκολο να πάρω την απόφαση και να κάνω το επόμενο βήμα.
Ποια ήταν η στιγμή που αποφάσισες ότι ήθελες να κάνεις το δικό σου επαγγελματικό βήμα;
Η στιγμή αυτή ήρθε όταν συνειδητοποίησα ότι ήθελα να έχω τον πλήρη έλεγχο της επαγγελματικής μου πορείας. Γνωρίζω καλά ότι το να ξεκινάς κάτι δικό σου κρύβει πολλά ρίσκα και αβεβαιότητα.
Ωστόσο, η επιθυμία μου να είμαι η ίδια αποκλειστικά υπεύθυνη για τις πράξεις και τις αποφάσεις μου, λειτούργησε ως το μεγαλύτερο κίνητρο. Έτσι αποφάσισα ότι το ρίσκο του να ξεκινήσω μια νέα επιχείρηση είναι μικρότερο από την ανάγκη μου για αναζήτηση της προσωπικής και επαγγελματικής ικανοποίησης. Αυτή η ευθύνη δεν με φοβίζει, αντίθετα με πεισμώνει και με γεμίζει ενέργεια για να πετύχω.
Πόσο δύσκολο είναι να είσαι γυναίκα επιχειρηματίας στην Ελλάδα του 2026; Έχεις νιώσει ότι χρειάστηκε να αποδείξεις περισσότερα;
Το να επιχειρείς στην Ελλάδα σήμερα έχει μεγάλες προκλήσεις για όλους, αλλά ως γυναίκα συχνά καλείσαι να ισορροπήσεις ανάμεσα σε πολλούς απαιτητικούς ρόλους. Το να είσαι γυναίκα επιχειρηματίας πλέον είναι αποδεκτό και νομίζω ότι τα ταμπού έχουν εξαληφθεί σε μεγάλο βαθμό.
Παρ’ όλα αυτά, η καλύτερη απάντηση σε κάθε προκατάληψη είναι η ίδια η δουλειά μας. Στο Κεπίλυσις στόχος μου είναι η καθημερινή, υπεύθυνη εξυπηρέτηση του πολίτη. Όταν ο κόσμος βλέπει αποτελεσματικότητα, συνέπεια και ανθρώπινο πρόσωπο, το φύλο περνάει σε δεύτερη μοίρα και μένει μόνο η αξία του επαγγελματία.
Υπήρξε κάποια στιγμή που σκέφτηκες να τα παρατήσεις; Τι σε έκανε να συνεχίσεις;
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω σκεφτεί να τα παρατήσω. Δεν θα πω ψέματα, υπήρξαν πολλές στιγμές, ειδικά στις πρώτες εβδομάδες λειτουργίας, στις οποίες ο φόβος μου ότι μπορεί να μην πετύχει εντεινόταν, αλλά πάντα έλεγα στον εαυτό μου ότι χρειάζεται υπομονή και επιμονή για να πετύχει κάτι καινούργιο. Στόχος μου είναι η συνεχής εξέλιξη, καθώς και ως χαρακτήρας δεν μου αρέσει να αφήνω τίποτα στη μέση. Η επιβεβαίωση δεν άργησε να έρθει, αφού με το πέρασμα των εβδομάδων οι πρώτοι πελάτες μάς εμπιστεύτηκαν, γεγονός που έσβησε κάθε αρχικό μου φόβο και μου έδωσε ώθηση να συνεχίσω.
Τι θα συμβούλευες μια γυναίκα που σκέφτεται να αφήσει μια ασφαλή δουλειά για να ξεκινήσει κάτι δικό της;
Σαν γυναίκα θα συμβούλευα νέες κοπέλες που έχουν όνειρα ή αναζητούν κάτι καλύτερο ανεξάρτητα από το τι μπορεί να έχουν σπουδάσει να το τολμήσουν. Το ότι σπουδάζει κάποιος σε ένα χώρο δεν σημαίνει ότι πρέπει να μείνει εκεί. Το πανεπιστήμιο ή ό,τι κάνει ο καθένας είναι εμπειρίες ζωής και δίνεται η βάση για να μπορέσεις να αντιμετωπίσεις το μέλλον. Οι ευκαιρίες έρχονται κάποιες φορές απλά πρέπει να τις δεις και να μην τις προσπεράσεις. Θα της έλεγα να το τολμήσει, αλλά με σωστό πλάνο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η ασφάλεια μιας μισθωτής δουλειάς είναι σημαντική, αλλά η ελευθερία και η δημιουργικότητα της δικής σου επιχείρησης προσφέρουν μοναδική ικανοποίηση και προσωπική εξέλιξη. Η συμβουλή μου θα ήταν να κάνει μια καλή έρευνα αγοράς, να έχει ένα οικονομικό μαξιλάρι ασφαλείας για τους πρώτους μήνες και να πιστεύει βαθιά στις ικανότητές της. Το ρίσκο θέλει καθαρό μυαλό, σωστή οργάνωση και πείσμα. Όταν έχεις αυτά τα εφόδια, η δυσκολία μετατρέπεται σε κίνητρο και η επιτυχία είναι απλώς θέμα χρόνου.
Το πανεπιστήμιο ή ό,τι κάνει ο καθένας είναι εμπειρίες ζωής και δίνεται η βάση για να μπορέσεις να αντιμετωπίσεις το μέλλον
Πότε κατάλαβες ότι η καθημερινή γραφειοκρατία είναι μια πραγματική ανάγκη για τόσο πολύ κόσμο;
Ο χώρος του Ελληνικού Δημοσίου, του ΙΚΑ, του ΟΑΕΔ και γενικώς του ευρύτερου Δημοσίου είναι πολύ αργός και δυσνόητος για ανθρώπους κάποιας ηλικίας ή ακομα και για άτομα της δικής μου γενιάς και νεότερης. Η Ελλάδα κάνει βήματα στην ψηφιοποίηση, αλλά αυτό συχνά δημιουργεί ένα «ψηφιακό χάσμα».
Πολλοί άνθρωποι, είτε λόγω ηλικίας είτε λόγω έλλειψης χρόνου και εξοικείωσης, νιώθουν χαμένοι ανάμεσα σε πλατφόρμες, αιτήσεις και προθεσμίες. Η γραφειοκρατία δεν είναι απλώς χαρτιά· είναι η καθημερινότητα του κόσμου που επηρεάζει τη δουλειά του, το επίδομά του ή τη σύνταξή του. Εκεί ακριβώς συνειδητοποίησα ότι ένα ιδιωτικό ΚΕΠ δεν είναι απλώς μια επιχείρηση, αλλά μια ουσιαστική υπηρεσία ανακούφισης και ασφάλειας για την τοπική κοινωνία.
Ποιο είναι το πιο συχνό αίτημα που δέχεσαι και τι σε έχει εκπλήξει περισσότερο από τους ανθρώπους που απευθύνονται σε εσένα;
Το πιο συχνό αίτημα που δέχομαι αφορά την υποβολή αιτήσεων ΑΣΕΠ για προκηρύξεις θέσεων εργασίας στο δημόσιο. Αυτό που με έχει εκπλήξει περισσότερο είναι το πόσο γρήγορα οι άνθρωποι μου δείχνουν απόλυτη εμπιστοσύνη. Είναι πραγματικά σπουδαίο το ότι σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από την έναρξη της επιχείρησης, μου αναθέτουν ένα τόσο κρίσιμο και σημαντικό ζήτημα για τη ζωή και το μέλλον τους, όπως είναι η εύρεση εργασίας.
Από τις σπουδές στη Νομική και τις πολυεθνικές εταιρείες στα καλλυντικά και την περιποίηση
Η Μαριαλένα Μπακλατζή δραστηριοποιείται στον χώρο των καλλυντικών, έχοντας δημιουργήσει το mielevev, ένα brand που στο κέντρο του έχει τη γυναίκα και την περιποίηση. Αφήνοντας πίσω της καριέρα σε πολυεθνικές εταιρείες και συνεργασίες και πολλές προοπτικές εξέλιξης, το 2020 – τη χρονιά που η ζωή μας πάγωσε λόγω covid – μετέτρεψε αυτό που αγαπούσε από παιδί σε επιχείρηση.
Τι έκανες επαγγελματικά πριν και τι ήταν αυτό που σε έκανε να αλλάξεις πορεία;
Για αρκετά χρόνια εργάστηκα σε μια πολυεθνική εταιρεία ως Project Manager, σε μια θέση με σημαντικές προοπτικές εξέλιξη, υψηλές αποδοχές και συχνά επαγγελματικά ταξίδια στο εξωτερικό. Παρ’ όλα αυτά, η δημιουργία του δικού μου brand καλλυντικών ήταν ένα όνειρο που με συνόδευε από την παιδική μου ηλικία. Δεν ήταν μια παρορμητική απόφαση, αλλά μια ιδέα που ωρίμαζε μέσα μου για χρόνια, μέχρι που ένιωσα ότι είχε έρθει η στιγμή να την υλοποιήσω.
Υπήρξε κάποια δυσκολία ή φόβος που χρειάστηκε να ξεπεράσεις για να ξεκινήσεις;
Οι δυσκολίες ήταν πολύ περισσότερες από τον φόβο. Από τη μετατροπή μιας ιδέας σε ένα ολοκληρωμένο επιχειρηματικό concept μέχρι την οικονομική στήριξη της επένδυσης, κάθε στάδιο είχε τις δικές του προκλήσεις. Ο φόβος, όμως, δεν ήταν αυτός που με καθόριζε. Αντίθετα, με οδηγούσαν η τόλμη, ο αυθορμητισμός αλλά και η βαθιά πεποίθηση ότι είχα κάτι ουσιαστικό να προσφέρω. Και, πάνω απ’ όλα, υπήρχε πάντα μια σκέψη που δεν έφευγε ποτέ από το μυαλό μου: αν όχι τώρα, τότε πότε;
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τη συγκεκριμένη επιχείρηση; Υπήρχε κάποιο προσωπικό βίωμα πίσω από αυτή;
Ναι, και μάλιστα ένα πολύ προσωπικό. Η έμπνευση γεννήθηκε στον οικογενειακό μας κήπο στην Αττική. Οι γονείς μου, εκτός από τα οπωροκηπευτικά που καλλιεργούσαν για την οικογένειά μας, είχαν φυτέψει και τριανταφυλλιές, από τις οποίες συχνά φτιάχναμε ροδόνερο. Αυτές οι εικόνες, η υπέροχη, μοναδική θα έλεγα, μυρωδιά των λουλουδιών μας και οι αναμνήσεις χαράχτηκαν βαθιά μέσα μου. Ο κήπος υπάρχει ακόμη και κάθε φορά που τον επισκέπτομαι επιστρέφω νοερά σε εκείνες τις στιγμές. Είναι μια συνεχής υπενθύμιση ότι τα πιο όμορφα όνειρα γεννιούνται συχνά από τις πιο απλές αναμνήσεις.
View this post on Instagram
Ποια ήταν η στιγμή που αποφάσισες ότι ήθελες να κάνεις το δικό σου επαγγελματικό βήμα;
Η καθοριστική στιγμή ήρθε όταν ξεκίνησα τα μαθήματα και τις πρακτικές εφαρμογές στην κοσμητολογία και δημιούργησα τις πρώτες μου κρέμες. Εκεί κατάλαβα ότι αυτό δεν ήταν απλώς ένα χόμπι, αλλά κάτι που με εξέφραζε απόλυτα. Στη συνέχεια άρχισα δειλά να μοιράζομαι τα προϊόντα μου με φίλους και γνωστούς. Η ενθάρρυνση που λάμβανα ήταν συγκινητική και μου έδωσε την αυτοπεποίθηση να πιστέψω ότι κάτι πραγματικά όμορφο μπορούσε να γεννηθεί.
Πόσο δύσκολο είναι να είσαι γυναίκα επιχειρηματίας στην Ελλάδα του 2026; Έχεις νιώσει ότι χρειάστηκε να αποδείξεις περισσότερα;
Η επιχειρηματικότητα είναι απαιτητική για όλους, όμως οι γυναίκες συχνά καλούμαστε να ανταποκριθούμε σε πολλαπλούς ρόλους ταυτόχρονα. Ζούμε σε μια περίοδο έντονης αβεβαιότητας και αυτό απαιτεί συνεχή προσαρμογή. Ως επιχειρηματίας χρειάζεται καθημερινά να αφουγκράζεσαι την αγορά, να εξελίσσεσαι, να αναζητάς τρόπους να βελτιώσεις την επιχείρησή σου και να σκέφτεσαι πάντα ένα βήμα μπροστά. Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση, αλλά και η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη.
Ζούμε σε μια περίοδο έντονης αβεβαιότητας και αυτό απαιτεί συνεχή προσαρμογή. Ως επιχειρηματίας χρειάζεται καθημερινά να αφουγκράζεσαι την αγορά, να εξελίσσεσαι, να αναζητάς τρόπους να βελτιώσεις την επιχείρησή σου
Υπήρξε κάποια στιγμή που σκέφτηκες να τα παρατήσεις; Τι σε έκανε να συνεχίσεις;
Υπάρχουν στιγμές που το άγχος γίνεται πολύ έντονο. Τότε επιλέγω να κάνω ένα βήμα πίσω και να επιστρέψω στον λόγο για τον οποίο ξεκίνησα. Θυμάμαι γιατί δημιούργησα τη MIELĒV, τι εκφράζει ως φιλοσοφία, πόσο εμπνέει τον κόσμο και πολλούς ανθρώπους που θέλουν να κάνουν το δικό τους όνειρο πραγματικότητα και ποιες αξίες θέλω να μεταφέρει μέσα από κάθε προϊόν. Αυτή η υπενθύμιση είναι πάντα αρκετή για να συνεχίσω.
Τι θα συμβούλευες μια γυναίκα που σκέφτεται να αφήσει μια ασφαλή δουλειά για να ξεκινήσει κάτι δικό της;
Αν αυτό που ονειρεύεται είναι πραγματικά κομμάτι της, θα της έλεγα να το τολμήσει. Η επιχειρηματικότητα δεν υπόσχεται εύκολη ή άνετη ζωή· αντίθετα, απαιτεί αφοσίωση, επιμονή και καθημερινή προσπάθεια. Όμως όταν δημιουργείς κάτι που αγαπάς βαθιά, η ικανοποίηση που νιώθεις δεν συγκρίνεται με τίποτα. Αν πιστεύει πραγματικά σε αυτό που θέλει να κάνει, αξίζει να του δώσει μια ευκαιρία.
Από τη Νομική και μια πολυεθνική εταιρεία στην εταιρεία καλλυντικών. Πόσο μεγάλη ήταν αυτή η αλλαγή στην πράξη;
Ήταν μια τεράστια αλλαγή σε κάθε επίπεδο. Όταν έχεις τη δική σου επιχείρηση, είσαι υπεύθυνος για τα πάντα. Πρέπει να βάλεις μόνος σου πρόγραμμα, να οργανώσεις την καθημερινότητά σου, να παίρνεις αποφάσεις, να αναλαμβάνεις ρίσκα και να διαχειρίζεσαι προκλήσεις χωρίς το δίχτυ ασφαλείας που προσφέρει ένας μεγάλος οργανισμός. Είναι μια απαιτητική διαδρομή, αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά δημιουργική και βαθιά απελευθερωτική.
Η επιχειρηματικότητα δεν υπόσχεται εύκολη ή άνετη ζωή […]. Όμως, όταν δημιουργείς κάτι που αγαπάς βαθιά, η ικανοποίηση που νιώθεις δεν συγκρίνεται με τίποτα
Πότε κατάλαβες ότι η δημιουργία καλλυντικών δεν ήταν πλέον χόμπι αλλά η επαγγελματική σου κατεύθυνση;
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που ολοκλήρωσα την πρώτη μου κρέμα και την έδωσα στην αδερφή μου να τη δοκιμάσει. Εκείνη η στιγμή είχε για μένα έναν πολύ ιδιαίτερο συμβολισμό. Ήταν η πρώτη πραγματική επιβεβαίωση ότι βρισκόμουν στον δρόμο που πάντα ήθελα να ακολουθήσω. Από τότε δεν υπήρξε καμία αμφιβολία ότι αυτό ήταν το όνειρό μου και πως είχε έρθει η ώρα να το κάνω πραγματικότητα. Παράλληλα, ήταν και η στιγμή που κατάλαβα ότι η πραγματική ασφάλεια δεν βρίσκεται σε μια σταθερή δουλειά, αλλά στο να ζεις μια ζωή που σε εκφράζει πραγματικά.
Το φοιτητικό χόμπι που έγινε επιτυχημένο εργαστήρι στον Άλιμο
Η Φιλίππα Νάκα δεν είχε από μικρή όνειρο να ασχοληθεί με τη μαγειρική, αν και αυτό της άρεσε πολύ. Δοκιμάστηκε σε αρκετά επαγγέλματα πριν καταλήξει στο να ανοίξει το δικό της εργαστήριο παραγωγής granola στον Άλιμο. Αφού σπούδασε και εργάστηκε στο εξωτερικό για αρκετό καιρό πήρε το ρίσκο και επέστρεψε στην Ελλάδα για να ξεκινήσει τη δική της επιχείρηση – ρίσκο που, όπως φαίνεται, της βγήκε σε καλό.
Τι έκανες επαγγελματικά πριν και τι ήταν αυτό που σε έκανε να αλλάξεις πορεία;
Πριν ξεκινήσω την Phil’s Granola, πέρασα από διαφορετικούς επαγγελματικούς ρόλους, αποκτώντας εμπειρίες σε διαφορετικούς κλάδους. Η τελευταία μου θέση ήταν στο τμήμα Trade Marketing της Clarins στη Νέα Υόρκη, όπου απέκτησα πολύτιμες γνώσεις γύρω από την ανάπτυξη του branding και το λανσάρισμα προϊόντων.
Η granola δεν ήταν μέρος κάποιου επαγγελματικού πλάνου. Ήταν κάτι που ξεκίνησε από αγάπη για τη μαγειρική και τη διατροφή. Όταν όμως είδα ότι ο κόσμος επέστρεφε ξανά και ξανά για να αγοράσει το προϊόν, κατάλαβα ότι υπήρχε πραγματική ανάγκη για κάτι διαφορετικό στην ελληνική αγορά.
Εκεί ήταν που αποφάσισα να δώσω μια ευκαιρία σε αυτό που μέχρι τότε ήταν απλώς ένα προσωπικό project. Η μετάβαση, βέβαια, δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, για τα πρώτα τρία χρόνια της Phil’s Granola συνέχισα να εργάζομαι παράλληλα σε μια εταιρεία, ενώ τα απογεύματα βρισκόμουν στο εργαστήριο. Αυτή η περίοδος μου έδωσε την ασφάλεια να αναπτύξω την επιχείρηση σταδιακά, χωρίς να βιαστώ ή να κάνω εκπτώσεις στην ποιότητα.
Υπήρξε κάποια δυσκολία ή φόβος που χρειάστηκε να ξεπεράσεις για να ξεκινήσεις;
Όσο το σκέφτομαι τώρα, ο μεγαλύτερος φόβος δεν ήταν η αγορά ή ο ανταγωνισμός, αλλά ο ίδιος μου ο εαυτός. Ήταν οι αμφιβολίες, οι σκέψεις του «κι αν δεν πετύχει;» ή «κι αν δεν είμαι αρκετά καλή;». Νομίζω ότι πολλές φορές εμείς οι ίδιοι γινόμαστε το μεγαλύτερο εμπόδιο πριν καν ξεκινήσουμε.
Στην πραγματικότητα, δεν ξεκίνησα με τη λογική ότι θα χτίσω μια μεγάλη εταιρεία. Ξεκίνησα με τη σκέψη να φτιάξω όσο καλύτερα μπορούσα ένα προϊόν στο οποίο πίστευα πραγματικά. Αυτό με βοήθησε να μην παραλύσω από τον φόβο. Αντί να σκέφτομαι πού μπορεί να φτάσει η Phil’s Granola, επικεντρωνόμουν στο επόμενο μικρό βήμα.
Σήμερα, κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ ότι οι περισσότεροι περιορισμοί υπήρχαν μόνο στο μυαλό μου. Μόλις άρχισα να εμπιστεύομαι περισσότερο τον εαυτό μου και να προχωρώ χωρίς να περιμένω να νιώσω «έτοιμη», όλα άρχισαν να εξελίσσονται πιο ομαλά. Ο φόβος είναι μέρος του παιχνιδιού, σημασία έχει να προσπαθείς να τον ξεπερνάς.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τη συγκεκριμένη επιχείρηση; Υπήρχε κάποιο προσωπικό βίωμα πίσω από αυτή;
Η ιστορία ξεκίνησε όταν σπούδαζα στη Βοστώνη. Με τη συγκάτοικό μου φτιάχναμε συχνά granola στο σπίτι γιατί δεν βρίσκαμε κάτι που να μας αρέσει πραγματικά για το πρωινό μας. Από εκεί άρχισα να πειραματίζομαι με συνταγές. Όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, μέσα στην περίοδο της πανδημίας, άρχισα να φτιάχνω granola για φίλους και συγγενείς. Σιγά-σιγά άρχισαν να μου ζητούν να τους φτιάχνω κι άλλη, να τη συστήνουν σε γνωστούς τους και, χωρίς να το καταλάβω, δημιουργήθηκε μια μικρή κοινότητα. Εκεί κατάλαβα ότι ίσως αυτή η ιδέα είχε μεγαλύτερη προοπτική από όσο φανταζόμουν.
View this post on Instagram
Ποια ήταν η στιγμή που αποφάσισες ότι ήθελες να κάνεις το δικό σου επαγγελματικό βήμα;
Δεν υπήρξε μία συγκεκριμένη στιγμή. Ήταν περισσότερο μια σειρά από μικρές επιβεβαιώσεις. Όταν είδα ότι οι παραγγελίες αυξάνονταν, ότι οι άνθρωποι περίμεναν τις επόμενες γεύσεις και ότι επέστρεφαν όχι επειδή ήταν φίλοι μου, αλλά επειδή αγαπούσαν πραγματικά το προϊόν, κατάλαβα ότι άξιζε να το κυνηγήσω σοβαρά.
Συνειδητοποιώ ότι οι περισσότεροι περιορισμοί υπήρχαν μόνο στο μυαλό μου. Μόλις άρχισα να εμπιστεύομαι περισσότερο τον εαυτό μου, όλα άρχισαν να εξελίσσονται πιο ομαλά
Πόσο δύσκολο είναι να είσαι γυναίκα επιχειρηματίας στην Ελλάδα του 2026; Έχεις νιώσει ότι χρειάστηκε να αποδείξεις περισσότερα;
Θεωρώ ότι το να χτίσεις και να τρέξεις μια επιχείρηση είναι δύσκολο, είτε είσαι άντρας είτε είσαι γυναίκα. Η επιχειρηματικότητα έχει πολλές προκλήσεις από μόνη της και αυτές είναι που με απασχολούν περισσότερο.
Μελλοντικά, αυτό που σκέφτομαι είναι το πώς συνδυάζεται η επαγγελματική ζωή με την οικογένεια. Αυτή είναι μια πρόκληση που πιστεύω ότι απασχολεί πολλές νέες γυναίκες επιχειρηματίες σήμερα και είναι κάτι που σίγουρα σκέφτομαι και εγώ όταν κοιτάζω το μέλλον.
Υπήρξε κάποια στιγμή που σκέφτηκες να τα παρατήσεις; Τι σε έκανε να συνεχίσεις;
Νομίζω ότι όταν έχεις τη δική σου επιχείρηση, υπάρχουν συχνά στιγμές που σκέφτεσαι να τα παρατήσεις. Είναι φυσιολογικό. Υπάρχουν περίοδοι με πολλή πίεση, αβεβαιότητα και ευθύνη, ειδικά όταν μια μικρή επιχείρηση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εσένα. Αυτό που με κάνει κάθε φορά να συνεχίζω είναι οι άνθρωποι. Από τη μία, η κοινότητα που έχει δημιουργηθεί γύρω από τη Phil’s Granola.
Τα μηνύματα που λαμβάνω, οι πελάτες που έρχονται στο εργαστήριο και μου λένε ότι παρακολουθούν τα video μου ή ότι η granola μας έχει γίνει μέρος της καθημερινότητάς τους. Μέσα από τα social media νιώθω ότι έχουμε χτίσει μια πραγματική σχέση και αυτό μου δίνει τεράστια δύναμη.
Από την άλλη, η στήριξη της οικογένειάς μου είναι πραγματικά αναντικατάστατη. Είναι πάντα δίπλα μου, στις καλές αλλά κυρίως στις δύσκολες στιγμές, και μου υπενθυμίζουν συνεχώς πόσα μπορώ να καταφέρω, ακόμα και όταν εγώ η ίδια το ξεχνάω. Τελικά, αυτές οι σχέσεις είναι που μου θυμίζουν γιατί ξεκίνησα και μου δίνουν τη δύναμη να συνεχίζω, ακόμα και στις πιο απαιτητικές περιόδους.
Μελλοντικά, αυτό που σκέφτομαι είναι το πώς συνδυάζεται η επαγγελματική ζωή με την οικογένεια. Αυτή είναι μια πρόκληση που πιστεύω ότι απασχολεί πολλές νέες γυναίκες επιχειρηματίες σήμερα
Τι θα συμβούλευες μια γυναίκα που σκέφτεται να αφήσει μια ασφαλή δουλειά για να ξεκινήσει κάτι δικό της;
Δεν πιστεύω ότι όλοι πρέπει να αφήσουν την ασφάλεια της δουλειάς τους αμέσως για να ακολουθήσουν το όνειρό τους. Αν μπορείς, ξεκίνα παράλληλα. Δοκίμασε την ιδέα σου, μίλα με πελάτες, πάρε πραγματικό feedback και δες αν υπάρχει αγορά. Δεν χρειάζεται να τα ρισκάρεις όλα από την πρώτη μέρα. Και κυρίως, μην περιμένεις να είναι όλα τέλεια πριν ξεκινήσεις. Αν περίμενα την ιδανική στιγμή, πιθανότατα η Phil’s Granola δεν θα υπήρχε σήμερα. Η ιδανική στιγμή δεν έρχεται, εμείς τη δημιουργούμε.
Ξεκίνησες, κατά έναν τρόπο, την επιχείρηση ενώ ήσουν ακόμη φοιτήτρια. Πώς κατάφερες να ισορροπήσεις τις σπουδές με μια επιχείρηση που μεγάλωνε;
Η Phil’s Granola δεν ξεκίνησε όσο ήμουν ακόμη φοιτήτρια. Η ιδέα γεννήθηκε στα φοιτητικά μου χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν έφτιαχνα granola μαζί με τη συγκάτοικό μου, όμως η επιχείρηση ιδρύθηκε αρκετά χρόνια αργότερα, μετά την επιστροφή μου στην Ελλάδα. Ουσιαστικά, δεν συνδύασα ακριβώς τις σπουδές με την ανάπτυξη της επιχείρησης.
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η μετάβαση από τη ζωή και την επαγγελματική μου πορεία στο εξωτερικό στην απόφαση να επιστρέψω στην Ελλάδα και να δημιουργήσω τη δική μου επιχείρηση από το μηδέν.
Αν περίμενα την ιδανική στιγμή, πιθανότατα η Phil’s Granola δεν θα υπήρχε σήμερα. Η ιδανική στιγμή δεν έρχεται, εμείς τη δημιουργούμε.
Πότε ένιωσες ότι η granola από ένα προσωπικό project είχε γίνει πλέον μια κανονική επιχείρηση;
Δεν ήταν όταν κάναμε τις πρώτες πωλήσεις ούτε όταν μπήκαμε στα πρώτα καταστήματα. Νομίζω ότι το κατάλαβα όταν η εταιρεία σταμάτησε να εξαρτάται αποκλειστικά από εμένα. Όταν δημιουργήσαμε ομάδα, αποκτήσαμε δικό μας χώρο παραγωγής και είδα ανθρώπους να πιστεύουν στο ίδιο όραμα μαζί μου. Με τον καιρό είδα ότι τελικά δεν ήταν προσωπικό, γιατί νιώθω πως και ο κόσμος που επιλέγει τη Phil’s Granola είναι μέρος αυτού. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι σήμερα συνεχίζω να συμμετέχω στην καθημερινή παραγωγή και στις περισσότερες αποφάσεις. Αυτό είναι κάτι που δεν θέλω να αλλάξει ποτέ, γιατί θεωρώ ότι η ποιότητα ξεκινάει από την προσωπική παρουσία.
